tag:blogger.com,1999:blog-27933490219084748132011-08-08T16:42:36.810+03:00Μόλις εμπιστευτείς τον εαυτό σου , θα ξέρεις πως να ζήσεις.Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.comBlogger601100tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-56067181250797067722009-10-31T11:30:00.004+02:002009-10-31T11:37:56.634+02:00<span style="font-size:130%;color:#ffffff;">Μια μεγάλη συγνώμη ,</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">ζητώ από όλους τους φίλους μου , από αυτή την υπέροχη παρεούλα μου αλλά περνάω μια περίοδο λίγο δύσκολη με την υγεία μου και με κρατά μακρυά σας.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">Οχι τόσο μακρυά να μη σα διαβάζω αλλά , δεν έχω τη ψυχική διάθεση και το κουράγιο να γράψω .</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">Όφειλα να μοιραστώ αυτή τη δύσκολη περίοδο της ζωής μου που περνώ μαζί σας ...διότι με τη καθημερινή επαφή που είχαμε και ελπίζω να έχουμε είσαστε ο μικρόκοσμος των σκέψεων μου , των φίλων μου που μοιράζομαι ίσως ότι πιο πολύτιμο έχω , τη ψυχή μου.</span><br /><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">Ζητώ λοιπόν μια μεγάλη συγνώμη για αυτή την απουσία μου .....ελπίζω να περάσω σύντομα το γολγοθά μου και να επιστρέψω και πάλι δρυμίτερη κοντά σας </span><br /><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">Σας ευχαριστώ που είσαστε κοντά μου </span><br /><span style="font-size:130%;color:#ffffff;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#ffffff;">Βασιλική Ριμπά</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-5606718125079706772?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com36tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-53173646040139431492009-10-21T11:12:00.003+03:002009-10-21T11:16:59.087+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/St7DBeneLeI/AAAAAAAAAXY/f11aknYC9ws/s1600-h/1918_talking%2520aras_50x150.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394963833802337762" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/St7DBeneLeI/AAAAAAAAAXY/f11aknYC9ws/s400/1918_talking%2520aras_50x150.jpg" border="0" /></a> Η “ λογική” του τηλεοπτικού θεάματος μας διαβρώνει καθημερινά και ανεπαίσθητα.<br />Αναπλάσεις μεθοδευμένων εντυπώσεων υποκαθιστούν τις κριτικές διεργασίες , ψυχολογικά αντανακλαστικά και υποβολιμαία συναισθήματα εκτοπίζουν την υπεύθυνη σκέψη.<br />Πριν από λίγες ημέρες βρεθήκαμε μπροστά στη κάλπη - ίσως για να μεταλλάξουμε τυράννους – καθώς έλεγε και ο Παπαδιαμάντης.<br />Ποιες αξιολογήσεις , ποιες προτεραιότητες έχουν διαμορφώσει την κρίση μας για τα κόμματα που διεκδικούν να εξουσιάσουν τον βίο μας ;<br />Συμφυρμός τηλεοπτικών παραστάσεων αρδεύει τα ορμέμφυτα της χρησιμοθηρίας , και η κρίση ανύπαρκτη.<br />Η πολιτική έχει τελειώσει, στο κουφάρι της ασελγεί η θεαματικότητα.<br />Δεν είμαστε μόνο ψηφοφόροι με νεκρωμένη την πολιτική σκέψη και κρίση.<br />Για τα πραγματικά αίτια της κρατικής μας ανημποριάς και της κοινωνικής μας παρακμής , ούτε η Βουλή βουλεύεται , ούτε ο τύπος πληροφορεί, ούτε τα κόμματα προβληματίζονται.<br />Και αν εμφανιστεί περιθωριακά τέτοιος προβληματισμός , ηχεί σαν ξένη γλώσσα ακατανόητη – ή χλευάζεται.<br />Άδεια βλέμματα , κενό επικοινωνίας ή πλάγιοι χλευασμοί , αν κάποιος θίξει την αιτιακή σχέση παιδείας και πολιτικής.<br />Σχέση που συνδέει τις μακάβριες διπλωματικές μας αποτυχίες , την ανίατη αναπηρία της οικονομίας μας , με την πρωτογενή “ μόρφωση” ανθρώπινου δυναμικού στα σχολειά μας.<br />Η χρόνια πολιτική μας υπανάπτυξη παράγεται σε κάθε βαθμίδα της εκπαίδευσης για λόγους εντελώς άσχετους με τα κωμικά αιτήματα<br />“ εκδημοκρατισμού “ ή έγκαιρης “ πολιτικής αγωγής”.<br />Το τέλος της πολιτικής το σηματοδοτεί η ανατριχιαστική έκλειψη ανθρώπινης καλλιέργειας και ευαισθησίας.<br />Η αδυναμία να διακρίνουμε ποιότητες , η άμβλυνση των αξιολογικών μας κριτηρίων.<br />Αδύνατο να υποψιασθεί ο κομματικός “ ρεαλισμός “ ότι οι κεντρικές αιτίες των δεινών μας δεν είναι ούτε καταρχήν οργανωτικές ούτε καταρχήν ηθικές.<br /><br /><em>Ποια ανθρώπινη ποιότητα θέλουμε να πλάθει η συλλογική μας συμβίωση , σε ποια ποιότητα ζωής σκοπεύουμε ;<br /></em><br />Και τα δυο μεγάλα “κόμματα εξουσίας” στο τόπο μας αποστείρωσαν την πολιτική από κάθε επιδίωξη που δεν είναι ωμά και χυδαία χρησιμοθηρική.<br /><br />“ Αποιέρωσαν “ την πολιτική .<br /><br />Μετέθεσαν την ιερότητα σε μόνη τοτεμική λατρεία των ηγετών – ιδρυτών τους ,ταύτισαν τον κομματικό αρχηγό με το αρχέτυπο του χαρισματικού φύλαρχου , μάγου , βασιλιά ή χαλιφη.<br />Συγκρότησαν ιερατείο “ στελεχών” καλλιέργησαν στους οπαδούς τέτοια φανατισμένη προσήλωση που μπροστά της τα ως τώρα θρησκευτικά “ όπια των λαών” κυριολεκτικά ωχριούν.<br /><br />Τίποτε από αυτά δεν ερμηνεύθηκε και δεν ερμηνεύετε ως παθογένεια μιας κοινωνίας παραιτημένης ανεπίγνωστα από την πολιτική.<br />Δεν είναι μεροληπτική η εμμονή σε συμπτώματα από τον χώρο της κυβερνητικής παράταξης.<br />Απλώς οι κομματικοί της αντίπαλοι , “ αξιωματικοί” ή όχι , δεν προσφέρονται για παραδειγματική ανάλυση πρωτογενών συμπτωμάτων πολιτικής υπανάπτυξης , αφού μόνο μιμούνται και αναπαράγουν τον τύπο δημόσιας συμπεριφοράς και τον λαικισμό της χρησιμοθηρίας που επέβαλε ο “ κοινωνικός μετασχηματισμός” τη δεκαετία του ΄80 .<br />Έτσι , και τις επικείμενες εκλογές θα τις κρίνει η “ θεαματικότητα “<br />Ώσπου να αναστηθεί και πάλι στην Ελλάδα η πολιτική μέσα από μια επαναστατική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση.<br /><br />Η ζωή συρρικνώνεται σε πολιτική και η πολιτική σε προπαγάνδα.<br />Είναι η ανεπίγνωστη μορφή ολοκληρωτισμού , χαρακτηριστική των σημερινών<br /> “ προηγμένων “ κοινωνιών μας , που διαπιστώνει ο Κούντερα στις <em>Προδομένες Διαθήκες<br /></em><br /><br />ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ<br />ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ<br />ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ<br />ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΚΤΟΣ 2005<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-5317364604013943149?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-70407072700728399262009-10-15T00:18:00.009+03:002009-10-15T00:46:48.812+03:00<span style="color:#cc0000;"></span><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">Σήμερα είναι μια ιδιαίτερη μέρα για μένα ...είναι η μέρα που γεννήθηκε το νόημα της ζωής μου ....</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">είναι αυτό το πλασματάκι που αγαπημένη της εποχή είναι τα Χριστούγεννα...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">θα μπορούσε να είναι διαφορετικά ;<br /></span><br /><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5392570616880225794" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/StZCZ61a3gI/AAAAAAAAAXQ/cvRdeF-w9oI/s400/nasias+erste+klasse+014.jpg" border="0" /><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">Είναι η μικρή μου παρεούλα και η μεγάλη μου αγκαλίτσα ...</span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">εδώ τη βλέπουμε σε ένα στιγμιότυπο περιποίησης του εαυτού της </span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">( πως να το κάνουμε ...μικρές γυναίκες είμαστε )</span><br /><br /><br /><br /><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5392570163888405874" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 266px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/StZB_jTwPXI/AAAAAAAAAXI/lItq63YvXKc/s400/nasia+im+schnee+und+im+fruehling+046.jpg" border="0" /></p><p></p><p><br /><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">μας αρέσει η επίσκεψη ...στα ιστορικά μνημεία της χώρας μας..</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">προτιμάμε όμως την ξάπλα στα μνημεία παρά την ενημέρωση......<br /></p></span><div></div><div><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5392569691101029346" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/StZBkCCdY-I/AAAAAAAAAXA/VerLYHtbWls/s400/Ausflug+Nasia+und+Muehl+aus+dem+Dorf+058.jpg" border="0" /><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">καλοκαιράκι και παραλία - σουβλάκι ...δε πάει ..πάει ?<br /></span><br /><span style="font-size:130%;color:#cc0000;"><br /><br /></span><span style="font-size:130%;color:#cc0000;"><p></span></p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5392569270663341826" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 266px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/StZBLjyTZwI/AAAAAAAAAW4/6oZkxNcMutA/s400/%CE%B3%CE%AC%CE%BC%CE%BF%CF%82+%CE%B1%CE%BB%CE%AC+%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC+008.jpg" border="0" /> <p><br /></p><span style="font-size:130%;"><span style="color:#cc0000;">ο καλύτερος φίλος μου είναι το άλογο .....στη παραλία<br /></span></span><br /><span style="font-size:130%;"><br /></span><br /><br /><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5392568971058359346" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 266px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/StZA6Hq6LDI/AAAAAAAAAWw/tdJ51KD7GlM/s400/%CE%B3%CE%AC%CE%BC%CE%BF%CF%82+%CE%B1%CE%BB%CE%AC+%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AC+007.jpg" border="0" /></p><p><br /><br /></p><span style="color:#cc0000;"></span><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">ή στο Βουνό.......<br /></span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5392568691216609362" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 266px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/StZAp1Lb8FI/AAAAAAAAAWo/AACdRk2KNVM/s400/weihnachten+2005+190.jpg" border="0" /><br /><p></p><p></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">καρδούλα μου <span style="color:#ff6600;">Χρόνια Πολλά</span> γεμάτα υγεία χαρά και ευτυχία......σ΄αγαπώ και δε μπορώ να σου υποσχεθώ τίποτα πέρα από .....θα είμαι πάντα το χέρι που θα σε κρατά σφιχτά ...και όταν ανοίξεις τα φτερά σου να πετάξεις ...θα φυσάω τόσο δυνατά ...ώστε να έχεις την αναγκαία ώθηση να κατακτήσεις ότι επιθυμεί η καρδούλα σου.</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#cc0000;">Την αγάπη των ανθρώπων, το χαμόγελό τους, τα φωτεινά βλέμματα που θα σου ρίχνουν....</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#ff6600;">Χρόνια Πολλά πριγκήπισσα μου.......</span></p><p><span style="font-size:130%;color:#ff6600;"></span></p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-7040707270072839926?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-60271782579325015622009-10-11T09:26:00.004+03:002009-10-11T09:41:03.410+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/StF9QqoxQLI/AAAAAAAAAWg/-TeaiUv4_UU/s1600-h/b03narren.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391227954215862450" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 390px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/StF9QqoxQLI/AAAAAAAAAWg/-TeaiUv4_UU/s400/b03narren.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div></div><br /><div><span style="color:#990000;">........Ζήσατε πολλές και μεγάλες πίκρες που τώρα έχουν περάσει.</span></div><br /><div><span style="color:#990000;">Λέτε όμως ότι αυτό το πέρασμα τους ήταν οδυνηρό και ενοχλητικό για σας.</span></div><br /><div><span style="color:#990000;">Ωστόσο , αναρωτηθείτε σας παρακαλώ , αν αυτές οι μεγάλες πίκρες πέρασαν μέσα από εσάς , αν μεταμόρφωσαν κάποια πράγματα στο βάθος του είναι σας , αν κάποιο σημείο του εαυτού σας άλλαξε όσο ήσαστε λυπημένος .</span></div><br /><div><span style="color:#990000;">Επικίνδυνες και κακές είναι μόνο οι λύπες που περιφέρουμε δημοσίως για να τις καταπνίξουμε με θόρυβο σαν αρρώστιες που αντιμετωπίζουμε επιπόλαια και επιφανειακά .</span></div><br /><div><span style="color:#990000;">Υποχωρούν για λίγο και μετά από μια ανάπαυλα εκδηλώνονται σε πολύ χειρότερη μορφή , μαζεύονται μέσα μας και είναι ζωή , ζωή που δεν ζήσαμε , που αρνηθήκαμε , που χάσαμε , ζωή που μπορεί να μας πεθάνει.....</span></div><br /><div><span style="color:#990000;"></span></div><br /><div><span style="color:#990000;">Ράινερ Μαρία Ρίλκε , 1929</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-6027178257932501562?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-65550838333418794392009-10-08T17:11:00.006+03:002009-10-08T17:21:27.556+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Ss30CA0O79I/AAAAAAAAAWY/eWwJA1WuSkY/s1600-h/2974M.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5390232644448350162" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 239px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Ss30CA0O79I/AAAAAAAAAWY/eWwJA1WuSkY/s400/2974M.jpg" border="0" /></a><br /><br /><span style="color:#ffcc00;">Θεέ μου ....<br /></span><br /><span style="color:#663333;">δίνε μου κάθε μέρα εργασία ,<br />για να απασχολώ το νού μου<br /></span><span style="color:#996633;"><br /></span><span style="color:#ffcc00;">μια μικρή θλίψη ,<br />για να εξαγιάζω την ψυχή μου<br /><br /></span><span style="color:#663333;">ένα μικρό καλό να κάμνω ,<br />για να παρηγορώ τη καρδιά μου</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-6555083833341879439?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-36081067995611790172009-09-30T11:21:00.017+03:002009-09-30T12:02:32.053+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SsMV_de8_VI/AAAAAAAAAWQ/3bX3NgjliMg/s1600-h/b01traum.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5387173759255641426" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 349px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SsMV_de8_VI/AAAAAAAAAWQ/3bX3NgjliMg/s400/b01traum.jpg" border="0" /></a><br /><br /><div align="center"><span style="color:#330000;">Όταν θα έχεις γεράσει και γκριζάρει και συνέχεια<br />θα κοιμάσαι<br />και θα κουτουλάς από τη ζεστασιά της φωτιάς<br />Πάρε αυτό το βιβλίο<br />και διάβασε αργά και ονειρέψου τη γλυκιά ματιά<br />που κάποτε είχαν τα μάτια σου και τις βαθιές τους σκιές .<br /></span></div><br /><div align="center"><span style="color:#330000;"></span></div><br /><p align="center"><span style="color:#330000;">Πολλοί αγάπησαν τις στιγμές τις προκλητικής σου χάρης.<br />Πολλοί αγάπησαν την ομορφιά σου ,<br />με αγάπη αληθινή ή ψεύτικη.<br />Όμως μόνο ένας αγάπησε την προσκυνήτρα</span></p><p align="center"><span style="color:#330000;"><span style="color:#ffffff;">ψυχή</span> σου ,<br />τη θλίψη του αλλαγμένου σου προσώπου.<br /></p></span><br /><p align="center"><span style="color:#666666;"><br /><span style="color:#330000;">Και γέρνοντας στο πλάι , δίπλα στο πυρωμένο κιγκλίδωμα<br />Σιγοψιθύρισε λιγάκι λυπητερά πως πέταξε η αγάπη του<br />Και έφυγε στα βουνά ψηλά<br />Κι αυτός έκρυψε το πρόσωπό του μέσα στο πλήθος<br /></span></span><span style="color:#330000;">των αστεριών.</span></p><br /><div align="center"><span style="color:#666666;"></span></div><br /><div align="center"><span style="color:#c0c0c0;"></span></div><br /><div align="center"><br /><span style="color:#c0c0c0;"><br /></span><span style="color:#ffffff;"><strong>Ουίλλιαμ Μπάτλερ Γέητς<br />1865 - 1939<br /></strong></span></div><br /><div align="center"></div><br /><div align="center"></div><br /><div align="center"></div><br /><div align="center"></div><br /><div align="center"></div><br /><div align="center"></div><br /><div align="center"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-3608106799561179017?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-18320788622860905302009-09-24T22:12:00.004+03:002009-09-24T22:20:06.641+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SrvFJUjaqfI/AAAAAAAAAWI/fik_u3M3mn0/s1600-h/b07_verwurzelte_freiheit.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385114543378311666" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 382px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SrvFJUjaqfI/AAAAAAAAAWI/fik_u3M3mn0/s400/b07_verwurzelte_freiheit.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">Τι φταίει αδελφέ μου<br /></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">και μίκρυνε η καρδιά μας τόσο<br /></div></span><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">που δε χωράει<br /></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">παρά ένα “ πιστεύω “<br /></div></span><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">και μιαν “άρνηση “.<br /></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">Τι φταίει<br /></div></span><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">και δε μπορούμε να μετρήσουμε τη γης<br /></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">με τις δρασκελιές μας<br /></div></span><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">όπως τότε ,<br /></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">που σύνορα και συντεταγμένες<br /></div></span><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">χωρούσανε στις απαλάμες μας<br /></div></span><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">σαν δίναμε τα χέρια μετά τον πόλεμο<br /></div></span><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">έξω από το καλαμένιο κάστρο<br /></div></span><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">στην αυλή του Στάθη.<br /></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">Όπως τότε που γελούσαμε<br /></div></span><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">με την παρθενική σοφία της άγνοιας<br /></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">σαν κυνηγούσαμε ένα μεγάλο πουλί<br /></div></span><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">πετροβολώντας τη σκιά του στο χώμα.<br /></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">Τώρα ξέρουμε<br /></div></span><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">πως τα πουλιά πεθαίνουν όπως κι εμείς.<br /></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">Από πείνα<br /></div></span><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">ή από θάρρος.<br /></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">Τι φταίει που τώρα<br /></div></span><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">ώριμα αγρίμια κοιταζόμαστε<br /></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">κι εσύ κοιτάζεις την καρδιά μου<br /></div></span><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">κι εγώ κοιτώ τα χέρια σου……<br /></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">Φοβάμαι πως ετούτο που σπιθίζει<br /></div></span><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">στο φως του φεγγαριού<br /></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">δεν είναι η φυσαρμόνικα<br /></div></span><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">που έπαιζες<br /></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663333;">μα το μαχαίρι σου.<br /></div></span><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span><br /><p><span style="font-size:130%;color:#663333;"></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#663333;"></p></span><span style="font-size:130%;color:#663333;"><div align="center"><br />Μανώλη – Χρήστου Γ.Αγγελάκη</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-1832078862286090530?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-31387410531301282802009-09-21T14:26:00.007+03:002009-09-21T14:50:03.985+03:00<div align="center"><span style="color:#993399;"></span><a href="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Srdje6AYPMI/AAAAAAAAAWA/CnMHdnpxZJU/s1600-h/otto-mueller--liebespaar-20883.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5383881262162787522" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 298px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Srdje6AYPMI/AAAAAAAAAWA/CnMHdnpxZJU/s400/otto-mueller--liebespaar-20883.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"><strong><span style="color:#cc9933;">Άφησε ελεύθερα τα χέρια μου<br />και την καρδιά μου ,<br /></span><br /><span style="color:#cc6600;">άφησε ελεύθερη !<br /></span><br /><span style="color:#cc9933;">Άφησε τα δάχτυλά<br />μου να τρέξουν<br />στους δρόμους του<br />κορμιού σου<br /></span><br /><span style="color:#cc6600;">Το πάθος – αίμα ,<br />φωτιά , φιλιά –<br /></span><br /><span style="color:#cc9933;">με ανάβει με<br />φλόγες τρεμάμενες<br /></span><br /><span style="color:#663333;">Αχ, εσύ δεν ξέρεις τι είναι αυτό !<br /></span><br /><span style="color:#cc6600;">Είναι τρικυμία των<br />αισθήσεων μου<br /></span><span style="color:#cc9933;">παραδομένη στην<br />ευαίσθητη ζούγκλα των<br />νεύρων μου<br /></span><br /><span style="color:#cc6600;">Είναι η σάρκα που κραυγάζει<br />με τις πύρινες γλώσσες της !<br /><br /></span><span style="color:#ff0000;">Είναι η πυρκαγιά ! </span></strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"><strong><span style="color:#ff0000;"><br /></div></span><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5383880991942333170" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 291px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SrdjPLWzUvI/AAAAAAAAAV4/TgXtVZjhssw/s400/erotik-kunst-01.jpg" border="0" /><br /><span style="color:#cc9933;">Κι εσύ είσαι εδώ ,γυναίκα<br />σαν ένα ανέπαφο ξύλο<br /></span><br /><span style="color:#cc6600;">τώρα που πετάει ολόκληρη<br />η καμμένη μου ζωή<br /></span><span style="color:#cc9933;">προς το κορμί σου το γεμάτο<br />με άστρα , όπως η νύχτα !<br /></span><br /><span style="color:#cc6600;">Άφησε ελεύθερα τα χέρια μου<br />και την καρδιά μου ,<br /></span><br /><span style="color:#ff0000;">άφησε ελεύθερη !<br /></span><br /><span style="color:#cc9933;">Εγώ μόνο σ΄επιθυμώ<br />Σ΄επιθυμώ μόνο!<br /></span><br /><span style="color:#cc6600;">Δεν είναι έρωτας<br /></span><br /><span style="color:#cc9933;">είναι επιθυμία που<br />καίγεται και σβήνει<br /></span><br /><span style="color:#cc6600;">είναι καταιγισμός από<br /></span><br /><span style="color:#cc9933;">Ορμές<br /></span><br /><span style="color:#cc6600;">πλησίασμα του αδύνατου<br /><br /></span><span style="color:#cc9933;">αλλά υπάρχεις εσύ,<br />υπάρχεις για να μου τα<br />δώσεις όλα,<br /></span><br /><span style="color:#cc6600;">και για να μου δώσεις<br />αυτό που έχεις ερχόμενη<br /></span><br /><span style="color:#cc9933;">στη γη –<br /></span><br /><span style="color:#cc6600;">Όπως ήρθα εγώ για να<br /></span><br /><span style="color:#663300;">Σε περιέχω<br /></span><br /><span style="color:#ff99ff;"><span style="color:#cc9933;">και για να σ΄επιθυμώ,<br /></span><br /></span><span style="color:#cc6600;">και για να σε δεχτώ ! </span></strong></span></div><p><span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"><strong><span style="color:#cc6600;"></span></strong></span></p><p><span style="font-size:130%;color:#ffcc99;"><strong><em>Πάμπλο Νερούδα</em></strong></span></p><p><strong><em><span style="font-size:130%;color:#ffcc99;"></span></em></strong></p><p><span style="color:#ffcc99;"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5383880775561683250" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 395px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SrdjClRooTI/AAAAAAAAAVw/QSV2sHHZNio/s400/b02rot.jpg" border="0" /></span></p><p align="center"></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-3138741053130128280?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-68806965383014813702009-09-20T00:59:00.006+03:002009-09-20T01:06:55.241+03:00<div align="center"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SrVUo7bke1I/AAAAAAAAAVg/tRD7dUxmDng/s1600-h/ginsi.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5383301991716125522" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 282px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SrVUo7bke1I/AAAAAAAAAVg/tRD7dUxmDng/s400/ginsi.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#339999;"><strong>Απόψε είναι άρρωστο το σώμα μου</strong></span></div><br /><span style="font-size:130%;color:#339999;"><strong></strong></span><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#339999;"><strong>Δεν πρέπει να στο πω</strong></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#ffcc66;"><strong>Μου λένε να σε εννοώ</strong></span><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#ffcc66;"><strong></strong></span><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#ffcc66;"><strong>Τη σημασία σου να κρύβω από τα νεύρα</strong></span><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#ffcc66;"><strong></strong></span><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#ffcc66;"><strong>όταν υψώνεσαι στο στόμα μου και τ΄ακουμπάς</strong></span><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#ffcc66;"><strong></strong></span><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#ffcc66;"><strong>Αλλά εσύ είσαι της τάξης του σκληρού</strong></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#339999;"><strong>Γι ΄αυτό ρωτάει ο Ποιητής :</strong></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#ffcc66;"><strong>Εσάς ερωτώ για μας , Ερωτευμένοι , εσάς</strong></span><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#ffcc66;"><strong></strong></span><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#ffcc66;"><strong>που αρκείστε ο ένας μέσα στον άλλο</strong></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span><br /><span style="font-size:130%;color:#ff0000;"><strong>Αγγίζεστε λοιπόν;</strong></span><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"><strong></strong></span><br /><br /><span style="font-size:130%;color:#3333ff;"><strong>Γιώργος Βέλτσος</strong></span><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#3333ff;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#3333ff;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#3333ff;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#3333ff;"></span></strong><br /><strong><span style="font-size:130%;color:#3333ff;"></span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-6880696538301481370?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-1290453956617178122009-09-19T17:22:00.010+03:002009-09-19T17:28:10.142+03:00<div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SrTpSZ3g7pI/AAAAAAAAAVI/fr4xKUnReAc/s1600-h/3NCAYQATB9CAAAF676CAGG7MCVCAWW1TLICA3L03VPCAUJYU2OCA897WKWCAMR3THFCAGKMENBCA8S2GH0CAUBN0AMCAL09OQTCA8WUUBMCAZ25S12CAH9GU2JCA1EG6F3CAWFW30ECA4UAM9NCAKN5S9O.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5383183957005233810" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 137px; CURSOR: hand; HEIGHT: 86px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SrTpSZ3g7pI/AAAAAAAAAVI/fr4xKUnReAc/s400/3NCAYQATB9CAAAF676CAGG7MCVCAWW1TLICA3L03VPCAUJYU2OCA897WKWCAMR3THFCAGKMENBCA8S2GH0CAUBN0AMCAL09OQTCA8WUUBMCAZ25S12CAH9GU2JCA1EG6F3CAWFW30ECA4UAM9NCAKN5S9O.jpg" border="0" /></a><br /><span style="font-size:180%;color:#ffcc00;">Ο χαρακτήρας μας είναι ....</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffcc00;">η μοίρα μας .......</span></div><div align="left"><span style="font-size:180%;color:#ffcc00;"></span></div><div align="left"><span style="font-size:180%;color:#ffcc00;"></span></div><div align="left"></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffcc00;"></span></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div align="center"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-129045395661717812?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-55109143733751478272009-09-19T02:44:00.009+03:002009-09-19T03:05:56.515+03:00<div><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SrQceUuX93I/AAAAAAAAAUY/vKK7DkAS7O8/s1600-h/%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CF%855.jpg"></a><span style="font-size:130%;"><span style="color:#000000;"><strong>ΑΦΗΓΗΣΗ</strong> <br /></span></span> <br /><span style="font-size:130%;"> <br /></span>Χρειαζόμαστε την αφήγηση ? <br /> <br /></span>Είναι αναγκαία για την ψυχική μας ωριμότητα η αφήγηση ? <br /> <br /> <br />Σε ποιούς απευθύνεται ? Ενήλικες ή παιδιά ? <br /> <br /> <br />Τι είναι αφήγηση ? <br /> <br /> <br /> <br /><div align="left"></div> <br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SrQfyYkqifI/AAAAAAAAAUo/EpEZoFEs61U/s1600-h/agio46.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382962405064739314" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 221px; CURSOR: hand; HEIGHT: 166px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SrQfyYkqifI/AAAAAAAAAUo/EpEZoFEs61U/s400/agio46.jpg" border="0" /></a> <br /><div align="center"> </div><div align="center">Μια ιστορία , ένα παραμύθι…… </div> <br /> <br /><div align="center">Έχει μια αρχή……μια μέση….και ένα τέλος …… <br /> <br /></div> <br /> <br /><div align="center"> <br />Χμ……… <br /></div> <br /> <br /><div align="left"> <br />Η ζωή του ανθρώπου ? <br /></div><div align="right"> <br />Ο άνθρωπος ζει μέσα σε στιγμές………. <br /></div> <br /><div align="left"> <br />Δε βλέπει την αρχή του…..τη μέση…….και το τέλος του……. <br /></div> <br /> <br /><div align="right">Άλλος το βλέπει για τον ίδιο………. <br /></div> <br /><div align="left">Έχει ανάγκη της ενότητας…….</div> <br /> <br /><div align="left">Η ανάγκη της ενότητας - προσφέρεται ως καταφύγιο ή ορμητήριο επιβίωσης ? <br /></div> <br /> <br /><div align="right"></div><div align="right"> <br />Έχει ανάγκη της αφήγησης………. <br /></div> <br /><div align="left">Έχει ανάγκη να παραμυθιάζεται ο ίδιος…… </div><div align="right"> <br /> <br />Ποιο είναι το δικό του παραμύθι που πλάθει ? <br /></div><div align="left"> <br /> </div><div align="left">Τα όνειρα ? <br /></div> <br /> <br /><div align="right">Οι προσδοκίες ? <br /></div> <br /> <br /><div align="right"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SrQfIoAP9wI/AAAAAAAAAUg/0UvCprNHpBg/s1600-h/agio49.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382961687652464386" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 221px; CURSOR: hand; HEIGHT: 166px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SrQfIoAP9wI/AAAAAAAAAUg/0UvCprNHpBg/s400/agio49.jpg" border="0" /></a></div></div></div> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-5510914373375147827?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-59522618611468118012009-09-18T13:01:00.016+03:002009-09-18T17:37:42.201+03:00<div align="center"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382746123924461298" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 262px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SrNbFKig1vI/AAAAAAAAASo/PAkrXB2r99k/s400/Der-kleine-Prinz-3.jpg" border="0" /><br /><br /><div align="center"><br /></div><div align="center"></div><div align="center"><em><span style="color:#ff99ff;">Αν χωρούσα και ΄γω</span></em></div><div align="center"><br /><em><span style="color:#ff99ff;">στο μικρό σου πλανήτη</span></em></div><div align="center"><br /><em><span style="color:#ff99ff;">αν ζητούσες να ΄ρθω</span></em></div><div align="center"><br /><em><span style="color:#ff99ff;">να μη σ΄έχει η λύπη</span></em></div><div align="center"><br /><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382812888223723346" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 90px; CURSOR: hand; HEIGHT: 118px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SrOXzW74L1I/AAAAAAAAAUQ/sJUE4WOZgao/s400/48.jpg" border="0" /><br /><div align="center"><em><span style="color:#ffcc66;"><strong>το παλιό μου εαυτό</strong></span></em></div><br /><div align="center"><em><span style="color:#ff99ff;">θα τον άφηνα πίσω </span></em></div><br /><div align="center"><em><span style="color:#ff99ff;">το κρυμμένο ουρανό</span></em></div><br /><em><span style="color:#ffcc66;"><strong>της καρδιάς σου να ζήσω</strong></span></em><br /><br /><br /><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382812781544388674" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 101px; CURSOR: hand; HEIGHT: 121px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SrOXtJhiuEI/AAAAAAAAAUI/PxApktpGsTI/s400/45.jpg" border="0" /><br /><br /><em></em><br /><em><span style="font-size:180%;color:#000000;">Στο μακρυνό σου τ΄αστέρι</span></em><br /><br /><span style="font-size:180%;color:#000000;"><em>να μου κρατάς σφιχτά το χέρι</em></span><br /><br /><span style="font-size:180%;color:#000000;"><em>μικρέ μου πρίγκηπα κοιμήσου</em></span><br /><br /><span style="font-size:180%;color:#000000;"><em>και΄γω θα μείνω εδώ μαζί σου</em></span><br /><br /><br /><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382812678147403170" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 79px; CURSOR: hand; HEIGHT: 117px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SrOXnIVx7aI/AAAAAAAAAUA/Y4QEd0V0j5M/s400/46.jpg" border="0" /><br /><em></em><br /><br /><em><span style="color:#ff99ff;">Αν ζητούσες να ΄ρθω</span></em><br /><em><span style="color:#ff99ff;"></span></em><br /><em><span style="color:#ff99ff;">στο μικρό σου τ ΄αστέρι</span></em><br /><br /><em><span style="color:#ff99ff;">αν μπορούσα να δω</span></em><br /><br /><em><span style="color:#ff99ff;">της ψυχής σου τα μέρη</span></em><br /></div><div align="center"></div><div align="center"><br /></div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382812568673435810" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 109px; CURSOR: hand; HEIGHT: 118px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SrOXgwhJwKI/AAAAAAAAAT4/IKU8yAyp6qk/s400/44.jpg" border="0" /><br /><div align="center"><em><span style="color:#ff99ff;">θα νικούσα το</span> <span style="font-size:180%;color:#ffcc66;">εγώ</span></em></div><br /><div align="center"><em><span style="color:#ff99ff;">που εδώ με κρατάει</span></em></div><br /><div align="center"><em><strong><span style="color:#ffcc66;">ένα κόσμο να δω</span></strong></em></div><strong><span style="color:#ffcc66;"><em></em></span></strong><br /><br /><div align="center"><strong><span style="color:#ffcc66;"><em>και τους δυο να χωράει.</em></span></strong></div><p></p><p><br /></p><p><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5382812461299456450" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 107px; CURSOR: hand; HEIGHT: 122px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SrOXaghM2cI/AAAAAAAAATw/nXuAr20om3Q/s400/47.jpg" border="0" /><br /></p><p></p><p></p><p></p><p><br /><br /><br /><br /><br /><strong><em><span style="color:#ffcc66;"></span></em></strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-5952261861146811801?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-58960000216974887132009-09-15T00:40:00.005+03:002009-09-15T01:12:20.249+03:00<div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sq65R9xdv1I/AAAAAAAAASQ/JHWbfeCIJYE/s1600-h/ig1444.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5381442323045269330" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sq65R9xdv1I/AAAAAAAAASQ/JHWbfeCIJYE/s400/ig1444.jpg" border="0" /></a> Πολλές φορές θέλουμε να πούμε…και ψάχνουμε τη κατάλληλη στιγμή …..ξαφνικά αυτή η κατάλληλη στιγμή μπορεί να μην υπάρξει……<br /><br />Έτσι και εγώ έχω στο μυαλό μου σκέψεις λόγια και τα κρατώ για τη κατάλληλη στιγμή……<br /><br />Η κατάλληλη στιγμή είναι τώρα…..κάποιες στιγμές της ζωής μου έχω αισθανθεί μια τεράστια μοναξιά …ένα συναίσθημα αποτυχίας ….αποτυχίας προσωπικής ……να έχεις ανθρώπους δίπλα σου και να μην έχεις….να θέλεις να μιλήσεις και να μην σε ακούν….να θέλεις να ακούσεις και να μη μιλούν….<br /><br />Αυτή η μπλοκόσφαιρα …είναι κάτι περίεργο…..το αγαπάς …..το ερωτεύεσαι …γίνεται η προέκταση του εαυτού σου….<br /><br />Μέσα σε αυτό το χώρο συνάντησα και ελπίζω να συνεχίσω να συναντώ ανθρώπους …ανθρώπους ….που κάνουν παρέα με τη πραγματική Βασιλική….είναι τόσο δυνατή η λέξη <strong>ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ</strong>……πάτησαν ένα κουμπάκι να γίνουν φίλοι μου…..γιατί μπορώ να πω αυτά τα 55 άτομα γνωρίζουν τη Βασιλική ….που πολλές φορές οι 155 γύρω μου……δεν έχουν μπει στη διαδικασία να γνωρίσουν τη Βασιλική.<br /><br />Ενας φίλος μου , μου είπε κάποτε…..το μπλογκ σου είναι μπερδεμένο δεν έχει ένα συγκεκριμένο στυλ…..<br />Ναι, δεν έχει γιατί η Βασιλική είναι λίγο απ΄όλα……γυναίκα , μαμά, ερωμένη , ευτυχισμένη , απελπισμένη , χαρούμενη , λυπημένη , προβληματισμένη , αδιάφορη, νευρικιά , αναίσθητη……τα πάντα.<br /><br />Θέλω λοιπόν στον κάθε ένα ξεχωριστά να ανοίξω τη καρδιά μου και να σας πω αυτό που αισθάνομαι …..αν κάποιοι όχι ξεχαστούν αλλά είναι λίγο πιο γενικού περιεχομένου μπλόγκ …ας με συγχωρέσουν….θα καταλάβουν !<br /><br /><br /><br /><br /><strong><span style="font-size:180%;">Στέφανε<br /></span></strong><br />Ξεκινώ μαζί σου διότι μας συνδέει μια φιλία πέρα από την μπλοκόσφαιρα….θέλω να σου πω ένα μεγάλο ευχαριστώ…..διότι αντιπροσωπεύεις πραγματικά την έννοια της φιλίας ….μιας φιλίας τόσο πολύτιμη τόσο ανεκτίμητη που πραγματικά νοιώθω τόσο μικρή και μηδαμινή μπροστά σου…..<br />Με στεναχώρησε το γεγονός ότι είχες ένα πολύ όμορφο μπλόγκ με προσωπικές εμπειρίες από το Αγιο Ορος ….ένα μέρος στο οποίο έχεις αφιερώσει τη ψυχή σου….αυτή η περιήγηση του ιδίου …με τα δικά σου μάτια…λυπάμαι που το χάλασες και δε το συνέχισες….<br /><br /><strong><span style="font-size:180%;">Artkrisis – Γαλάτεια</span></strong><br /><br />Από τα πρώτα άτομα που με ακολούθησαν…..<br />Αγαπητή μου Γαλάτεια …δε σε γνωρίζω…σε φαντάζομαι σαν ένα άτομο με ιδιαίτερο ….class…που λένε…μια παρουσία που σε κάνει να νοιώθεις …..ε, ψιτ….. είμαι εδώ και σου λέω τη καλημέρα μου …..πάντα παρούσα …πάντα κοντά…..<br />Ευχαριστώ…..<br />Και πάντα ιδιαίτερες αναρτήσεις με γούστο στη τέχνη….<br /><br /><span style="font-size:180%;"><strong>Shell – Land - Matriga<br /></strong></span><br />Πιστεύω ότι πιο χαριτωμένο και γλυκό πλάσμα δε πρέπει να κυκλοφορεί σε αυτή τη μπλοκόσφαιρα…..<br />Δεν υπάρχει περίπτωση να σε διαβάσω ή να διαβάσω κάποιο δικό σου σχόλιο και να μη χαμογελάσω αυτόματα……<br />Πραγματικά έχουν υπάρξει στιγμές που θα ήθελα να σου τσιμπήσω το μαγουλάκι …να σου δώσω ένα φιλάκι …..πραγματικά μια …ροζ πριγκήπισσα !<br /><br /><span style="font-size:180%;"><strong>Πνευματική Αρμονία<br /></strong></span><br />Βασιλική μου…πόσο τρυφερή και συμπονετική …με τη κατάλληλη κουβέντα πάντα δίπλα μας.<br />Κυρία…..μου λείπεις …έχεις καιρό να βάλεις ανάρτηση …..<br />Εχουμε πολλά κοινά…. <a href="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sq65-tVs_cI/AAAAAAAAASY/PgXgbwQfum8/s1600-h/ig846.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5381443091727973826" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sq65-tVs_cI/AAAAAAAAASY/PgXgbwQfum8/s400/ig846.jpg" border="0" /></a></div><div><br /><span style="font-size:180%;"><strong>Νηφάλια Μέθη<br /></strong></span><br />Εδώ μιλάμε για ένα άτομο απόλυτης τρυφερότητας ….αγάπης προς το Θεό ….προς τον άνθρωπο…<br />δεν έχω συναντήσει πιο γλυκειά φωνή….πιο τρυφερή συνομιλία …..πιο αφοπλιστικό χαμόγελο…..<br />θέλω να ξέρεις ότι σάγαπώ……κι ας έχω καιρό να σου το δείξω….<br /><br /><br /><span style="font-size:180%;"><strong>Οδοιπόροι<br /></strong></span><br />Ένα μπλογκ …όμορφης ανάγνωσης….μου βγάζεις μια τρυφερότητα …που φοβάσαι να τη δείξεις….να την έκφρασης…πάντα είμαι κοντά σου….<br /><br /><span style="font-size:180%;"><strong>Ostrov<br /></strong></span><br />Έναν άνθρωπο που …..μέσα από αντίξοες συνθήκες αγάπησα…..έχεις τοίχο απέναντί μου….δε με πειράζει…αναμένω και ελπίζω…..στο χρόνο!<br /><br /><span style="font-size:180%;"><strong>Μπλέ Βελούδο<br /></strong></span><br /><br />Τα λόγια είναι περιττά ….δεν είμαι σε θέση να πω κάτι….δε φτάνουν οι γνώσεις μου….απλά αγαπητή μου Βάσω…..σε βρίσκω καταπληκτική …μοναδική…..ευφραίνεις ψυχές…..<br /><br /><span style="font-size:180%;"><strong>Ο τρελός του χωριού<br /></strong></span><br />Εδώ ….οι λέξεις στερεύουν….πρέπει να σου πω ένα μεγάλο ευχαριστώ….για τη δημιουργία σκέψεων….τιμή μου …να μου δίνεις σημασία !<br /><br /><span style="font-size:180%;"><strong>Ταξιδευτής και ονειρευτής<br /></strong></span><br />Εσένα σε φαντάζομαι ως έναν ατίθασο αλλά πολύ ευαίσθητο νέο άνθρωπο…..μου έκανε εντύπωση ….ότι με συμπαθείς ….σε θεωρούσα πολύ απόμακρο….ιδιαίτερα απόμακρο….<br />Λατρεύω την ευαισθησία που βγάζεις ….μέσα από τη πραγματικότητα….<br /><br /><span style="font-size:180%;"><strong>Ι.Ν. Αγίας Βαρβάρας Πατρών</strong><br /></span><br />Εδώ πραγματικά πρέπει να πω …..ένα μπλογκ που δε περίμενα να υπάρχει…..τουλάχιστον από το χώρο που προέρχεται….<br />Γεμάτο αγάπη …ενδιαφέρον …και μέσα στη ζωή….<br />Δε υπάρχει μέρα που να μη σας διαβάσω….και δεν υπάρχει στιγμή που έχω αισθανθεί άσχημα …μοναξιά …και βρήκα παρηγοριά κοντά σας…!!!!<br />Αν λειτουργούσε έτσι η εκκλησία και οι κληρικοί…..είσαστε παράδειγμα για πολλούς.<br /><br /><span style="font-size:180%;"><strong>Π.Λίβυος<br /></strong></span><br />Εσείς γράφεται και μέσα από εσάς βλέπω τον εαυτό μου….<br />Νοιώθω σαν να γνωρίζετε κάθε στιγμή τι θέλω να ακούσω…..<br />Μια φοβερή διαίσθηση……….<br /><br /><span style="font-size:180%;"><strong>Τσαούσα<br /></strong></span><br />Εσύ είσαι η άλλη πλευρά …που μου αρέσει….μου αρέσει το χωρίς όρια ……λεξιλόγιο…δεν μου αρέσουν τα όρια ….μου βγαίνει κάτι φοβερό μαζί σου…ο εαυτός μου που δε θέλει τυπικά να πει κάτι….<br />Φανατική αναγνώστρια…..<br /><br /><span style="font-size:180%;"><strong>…Το Μπινελικοδρόμιο….<br /></strong></span><br />Τι να πω για σένα….είναι αυτό που λένε …ο άντρας δίπλα σου….ο άντρας της παλαιάς σχολής…..που δε καταλαβαίνει τίποτα…..που όποιος τον έχει κοντά του ….νοιώθει προστατευμένος…..φοβερό μπλόγκ….δε χωρά κουβέντα…<br />Φοβερός τύπος….όλα φοβερά…..<br /><br /><br /><span style="font-size:180%;"><strong>Το ταξίδι της ψυχής – Annafrank<br /></strong></span><br />Μια ευαίσθητη ψυχή …..σε διαβάζω και μου βγάζεις πάντα το συναίσθημα …ότι πρέπει να σε αγκαλιάσω….<br />Κάτι ιδιαίτερο …σαν ακριβή πορσελάνι……<br /><br /><span style="font-size:180%;"><strong>Αναζήτηση<br /></strong></span><br />Θέλω να σου ζητήσω συγνώμη …ακόμη μια φορά ….δεν έχει γίνει τίποτα εσκεμμένα ……και πραγματικά θέλω να σε γνωρίσω….</div><br /><br /><div><span style="font-size:180%;"><strong>Beelovers από Θήβα</strong></span></div><div></div><br /><div>Ένας γλυκός....γεμάτος χαρά και ενδιαφέρον.....φίλος μελισσών......</div><br /><br /><div><span style="font-size:180%;"><strong>Άνοιγμα ψυχής<br /></strong></span><br />Γιάννη , εσύ μου βγάζεις έναν άντρα που στην καθημερινότητα είναι σκληρός και …μόλις ξεφύγει από αυτό που πρέπει να είναι …μεταμορφώνεται σε έναν κύκνο……λικνίζοντας την ευαίσθητη ψυχή του…..<br />Μου αρέσει να σε διαβάζω…..με ταξιδεύεις….<br /><br /><span style="font-size:180%;"><strong>Καλειδοσκόπιο<br /></strong></span><br />Απλά …λογοτεχνία…..<br /><br /><span style="font-size:180%;"><strong>Λογογράφος<br /></strong></span><br />Εσύ με δυσκολεύεις να σε χαρακτηρίσω….μου έχεις δημιουργήσει ερωτήματα….μου αρέσουν τα δύσκολα όμως….<br /><br /><span style="font-size:180%;"><strong>Η ψυχή μου<br /></strong></span><br />Δεν είναι τυχαίο ότι είσαι μια επιτυχημένη συγγραφέας…..<br />Δεν είναι τυχαίο ότι είσαι πανέμορφος άνθρωπος…<br />Τίποτα δεν είναι τυχαίο….<br /><br /><span style="font-size:180%;"><strong>ΚΥ+ΩΝ<br /></strong></span><br />Εδώ πρέπει να παραδεχτώ την αμάθειά μου…..<br />Να πω ότι σε διαβάζω ? ναι…… μανιωδώς……να αφήσω σχόλιο ?<br />Το θέλω…..δε μπορώ…..βλέπεις αμάθεια λέγεται ….η ασθένεια που με κρατά μακριά από το να σου γράψω κάτι…..<br /><br /><span style="font-size:180%;"><strong>Πιέριοι<br /></strong></span><br />Αν δε παινέψεις το σπίτι σου …θα πέσει να σε πλακώσει….<br />Βλέπεις …Πιερία …είναι η πατρίδα μου….<br />Τώρα τελευταία γνωριστήκαμε…..ελπίζω να πιούμε καφέ από κοντά….να τα πούμε….έχουμε πολλά να πούμε!!!<br /><br />Για όλους τους υπόλοιπους θέλω να γνωρίζουν ότι περνώ από όλους και διαβάζω …απλά κάποιοι είναι αποκλειστικά για ανάγνωση όπως<br /><strong><span style="font-size:130%;">Ακτίνες </span></strong>….<strong><span style="font-size:130%;">Αγιο Ορος</span>…..<span style="font-size:130%;">Ελληνικό καφενείο</span></strong> …<span style="font-size:130%;"><strong>Φλόγα</strong> </span>κλπ….<br /><br />Υπάρχει και ο <span style="font-size:130%;"><strong>Επίκουρος</strong></span> ….καινούργιος ακόμη δε μπορώ να πω κάτι…..θα έχουμε να πούμε στο μέλλον<br /><br />Όσο για το <strong><span style="font-size:130%;">Μολεμού</span>……</strong>επιφυλάσσομαι….<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sq66oWI_KsI/AAAAAAAAASg/qWfBYTKdrHI/s1600-h/ig1413.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5381443807055129282" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sq66oWI_KsI/AAAAAAAAASg/qWfBYTKdrHI/s400/ig1413.jpg" border="0" /></a><br />Τέλος θα ήθελα να αναφερθώ σε κάποια άτομα ….όπως είναι ο <span style="font-size:130%;"><strong>Λεωνίδας</strong> </span>….μια ψυχή που πραγματικά έχει προσπαθήσει να με καταλάβει …..και οι συνθήκες δεν επέτρεψαν…..<br />Στον αγαπημένο μου <span style="font-size:130%;"><strong>Σεβαστό</strong></span> που….σε θαυμάζω….<br />Στην <span style="font-size:130%;"><strong>Ελπίδα</strong></span> που είναι το άλλο μισό μου ….κάτι σαν alter ego….η κολλητούλα μου ….στον <span style="font-size:130%;"><strong>Πάνο</strong> </span>που πραγματικά χάρη σε αυτόν υπάρχει αυτό το μπλόγκ…..στη δική του ικανότητα και ευαισθησία …αλλά και υπομονή να με ανέχεται….<br /><br />Το μεγαλύτερο μου <span style="font-size:180%;"><strong>Σ ΄ΑΓΑΠΩ</strong></span> όμως το οφείλω…..στον <span style="font-size:180%;"><strong>Ιωάννη</strong> </span><span style="color:#ffcc33;">…χάρη σε αυτόν γέμισε χαρά η καρδιά μου ….έχω και πάλι όνειρα…..βλέπω τον ήλιο…τον ουρανό……ανασαίνω και νοιώθω τη ζωή......<br /></span><br />Σας ευχαριστώ που <span style="color:#ffcc66;">είσαστε κοντά μου</span> …ευχαριστώ που με <span style="color:#ffcc66;">τιμάτε με τη φιλία σας</span> ….ευχαριστώ που <span style="color:#ffcc66;">με σκέφτεστε</span>…..ευχαριστώ γιατί <span style="color:#ffcc66;">υπάρχετε κοντά μου</span>….ευχαριστώ …..γιατί <span style="color:#ffcc66;">προσφέρετε χωρίς να γνωρίζετε….</span><br /><br /><span style="font-size:180%;color:#ffcc00;"><strong>ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ<br /></strong></span><br /><br /><div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-5896000021697488713?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-61682940087390831182009-09-08T12:20:00.005+03:002009-09-08T12:28:03.369+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SqYiRsW19iI/AAAAAAAAASI/YVyGPCHmcpk/s1600-h/ig1672.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5379024492300727842" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SqYiRsW19iI/AAAAAAAAASI/YVyGPCHmcpk/s400/ig1672.jpg" border="0" /></a><br /><div>Ερημιά και βαθύ σκοτάδι, μέσα μου</div><div><br />Συλλογιέμαι </div><div><br />Που είναι η αγκαλιά της μάνας μου<br />τι απέγινε η στοργή και η αγαπη</div><div><br />Μοναχικός άνθρωπος σε μια τσιμεντένια πόλη</div><div> </div><div>Μοναξιά ή απομόνωση<br /><br /> Ένα διαμέρισμα που οι τοίχοι του είναι λευκοί<br /><br />Το λευκό της απομόνωσης<br /><br />Η κίνηση έξω , καλά κρατεί<br />ο κόσμος στο διαμέρισμα …καθαροί λευκοί τοίχοι<br /><br />Έφυγε το νόημα έφυγαν τα όνειρα<br /><br />Το φως της ζωής ολοένα και απομακρύνεται<br /><br />Όχι<br /><br />Δε μπορεί<br /><br />Θα το προλάβω , θα το προλάβω<br /><br />Με τη ζωή<br /><br />Ή<br /><br />Το θάνατο</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-6168294008739083118?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-68617605279020025232009-09-06T17:02:00.007+03:002009-09-06T17:26:18.585+03:00Ο έρωτας δοξάζεται σαν ιερή αξία .<br /><br />Το αγόρι παινεύει τον έρωτα , το ίδιο και το κορίτσι , όμως κανείς από τους δυο τους δε προσδοκά τίποτα από το συγκεκριμένο σύντροφο.<br /><br />Ο έρωτας πέρα από το σέξ.<br /><br />Ο αισθησιασμός ενυπάρχει στον ρυθμικό παλμό και στο πέταγμα όταν αυτός ο κρεμώδης βοκαλισμός ξεδιπλώνει τη χαρά του προς τον ουρανό….αλλά ο σεβασμός επιβάλλεται.<br />Υπάρχει κάτι στοχαστικό , μια σεμνότητα , ένα είδος δέους ……τίποτα το υστερικό , τίποτα το ακραίο.<br /><br />Αυτός είναι ο έρωτας στον οποίο προσβλέπει ο Νήφων , ο έρωτας που κανείς δε θέλει να είναι ούτε θύμα του , ούτε λεία του .<br />Ο έρωτας που τον θέλεις με τη θέλησή σου , ένας έρωτας που υπερβαίνει την παρόρμηση , τη σεξουαλικότητ<a href="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SqPBnKf3QwI/AAAAAAAAAR4/8N99P09DvkQ/s1600-h/ama5601.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5378355258587562754" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SqPBnKf3QwI/AAAAAAAAAR4/8N99P09DvkQ/s400/ama5601.jpg" border="0" /></a>α , την έλξη των σωμάτων.<br /><br />Ένας δρόμος που ανοίγει μπροστά μας και τον παίρνεις με το φως της ημέρας .<br />Ο έρωτας νικητής των ερώτων μας……………<br /><br />Χρειάζεται μεγάλη μαστοριά , ν΄ αφεθείς για να τολμήσεις την απλότητα.<br /><br />Πρέπει να απαρνηθείς να θαμπώνεις της γυναίκες με το περιτύλιγμα μιας άλως επιτήδευσης .<br />Χρειάζεται πάρα πολύ δουλειά και ταπεινότητα αν θέλεις να φτάσεις σε έναν διαυγή έρωτα.<br /><br />Για να το καταλάβει κανείς πρέπει να έχει συχνάσει σε αυτή τη περιθωριακή χώρα του έρωτα.<br /><br />Μια χώρα όπου η αγάπη ενώνει τους ανθρώπους , ένα κόσμο πλούσιο σε γλύκες και χάδια , σε μητρικές μελωδίες , σε κόρφους όπου σε παίρνει ο ύπνος .<br />Κάτω απ΄αυτόν τον ουρανό , ξυπνάει κανείς με την ίδια ευτυχία με την οποία κοιμάται.<br />Δίνεται με πάθος στο παιχνίδι , αφοσιώνεται ολοκληρωτικά σ΄αυτό που κάνει , κάθε στιγμή απολαμβάνει εκείνη τη στιγμή, έντονα.<br />Το κυρίαρχο συναίσθημα είναι η εμπιστοσύνη.<br />Δεν αμφιβάλλουμε ότι μας αγαπούν.<br />Δεν αμφιβάλλουμε ότι υπάρχει νόημα .<br /><br />Θυμήθηκε μια φράση που της είχε πει ο Νήφων :<br />“ Μια νύχτα κάτω από τα αστέρια , χαμένος στα όνειρά μου , διαισθάνθηκα ότι ήμουν συντροφιά με το Θεό , και η διερώτησή μου διακόπηκε για να δώσει τη θέση της στη πληρότητα.”<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SqPB6amxc3I/AAAAAAAAASA/5xJwjdZxcfI/s1600-h/ama4815.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5378355589329023858" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SqPB6amxc3I/AAAAAAAAASA/5xJwjdZxcfI/s400/ama4815.jpg" border="0" /></a><br />“Αγάπη μου “, σκέφτηκε η Ιοκάστη , “ η ζωή νικά το χάος - η παρουσία την απουσία - ο ήχος τη σιωπή …ακριβώς όπως όταν σ΄ακούω. “<br /><br />Συμμετέχουμε σε μια συγκεκριμένη έκσταση που έχει τους δικούς της νόμους , τη δική της οργάνωση.<br />Κάτι τέτοιες στιγμές ακόμη και ο νους σωπαίνει.<br /><br />Κοκκινίζω με τη σκέψη ότι κάποτε , ντρεπόμουν να<br />σ ΄αγαπώ.<br />Μια ανόητη επιφυλακτικότητα που δε τη συμμερίζομαι πια.<br /><br />Όταν σου λέω …σ΄ αγαπώ Νήφων …. βροντοφωνάζεις ότι θέλεις να γελάσεις , να αγκαλιάσεις τον ουρανό , να παίξεις , να κυλιστείς …..σημαίνει ζωντάνια , γρηγοράδα , χτυποκάρδι , αυτιά που βουίζουν …το θαύμα της ζωής.<br />Όσο σκέφτομαι ότι φοβόμουν , ντρεπόμουν πόσο πολύ σ΄αγαπώ.<br /><br />Δε το ομολογώ πια το φωνάζω….δε λέω απλά το όνομά σου , το όνομά σου λειτουργεί σαν ένας κώδικας ζωής που παραπέμπει σε ότι είναι άξιο αγάπης, σε όλη την ομορφιά του κόσμου.<br />Ηχείς μέσα μου σαν ένα πρόσχαρο δοξαστικό , όπου ακόμα και ο πόνος και η δυστυχία έχουν τη θέση τους.<br /><br />Γιατί ευτυχία δε σημαίνει προστασία από τη δυστυχία , αλλά αποδοχή της.<br />Στην αρχή ήσουν το μυστικό μου , μετά το γούρι μου , ελπίζω να γίνεις και το ραντεβού μου.<br /><br />Νήφων , ένα παρουσιαστικό που πρώτα γοητεύει και ύστερα συγκλονίζει.<br />Ένα σκληρό αλλά συνάμα ευγενή παρουσιαστικό.<br />Δυνατό και λεπτό ταυτόχρονα .<br />Η μπρούτζινη ώχρα και ο γυαλιστερός ιδρώτας της σάρκας έδιναν μια λάγνα εντύπωση , το κορμί του είχε απαλά τσακίσματα , όπως των νεαρών λεοπαρδάλεων που διστάζουν πριν πηδήσουν.<br />Στα μάτια του έλαμπε το ήρεμα ταραγμένο βλέμμα του .<br />Η σάρκα του μοσχοβόλαγε τ΄ αρώματα του σαφράν , του σαντάλ.<br />Τα λυγερά του μπράτσα δίπλωναν σα λάστιχα το κορμί της<br />χαιδευαν το λαιμό , γλιστρούσαν πάνω στους γοφούς ,<br />σέρνονταν πάνω στη κοιλιά απαλά , σα φίδια , που το κεφάλι τους σχηματιζόταν από το ανοιγόκλειμα της παλάμης και των δακτύλων.<br />Τα δάκτυλά του , λεπτά και όμορφα , λαμπερά και τόσο φιλήδονα.<br /><br />Από τη πρώτη στιγμή που τον είδα αφέθηκα στην αγκαλιά του ακούμπησα το μάγουλό μου στο μάγουλό του , να γευτώ τη στιγμή.<br />Ένα ρίγος με διαπέρασε , εκείνος με έσφιξε πιο δυνατά ακόμη , φιλώντας με , με ένα πάθος που δεν ήταν επιθυμία για σέξ , αλλά για κάτι άλλο , για έρωτα , για αγάπη.<br /><br />Έκλαψα γοερά , τόσο που δεν είχα κλάψει ποτέ στη ζωή μου.<br /><br />Πήρα το πρόσωπό του μέσα στα χέρια μου , το φίλησα , με μια τρυφερότητα άγνωστη και μουρμούρισα : Σ ΑΓΑΠΩ<br />Είναι τόσο γλυκό να νοιώθω τα χέρια του να με σφίγγουν χωρίς να με πνίγουν.<br /><br />“ Είμαι εδώ για σένα ……” είπε , σφίγγοντάς με όπως κανένας άντρας ως τώρα δεν είχε κάνει.<br /><br />Νήφων…..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-6861760527902002523?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-1105387313075731062009-09-04T23:07:00.002+03:002009-09-04T23:13:06.083+03:00<strong>Αυτά τα δανεικά λόγια....είναι η ψυχή μου .....</strong><br /><br /><br /><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/WoMjmZfo8No&hl=en&fs=1&"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/WoMjmZfo8No&hl=en&fs=1&" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-110538731307573106?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-74232059325159755532009-09-02T16:54:00.004+03:002009-09-02T17:01:10.955+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sp55UcLXTLI/AAAAAAAAARw/avsAJQLEq6Y/s1600-h/ig1848.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376868397195152562" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sp55UcLXTLI/AAAAAAAAARw/avsAJQLEq6Y/s400/ig1848.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><p></p><p>Η Χαρά είναι το πέρασμα του ανθρώπου απο μια μικρότερη τελειότητα σε μια μεγαλύτερη.</p><p>Η Θλίψη είναι το πέρασμα του ανθρώπου απο μια μεγαλύτερη τελειότητα σε μια μικρότερη.</p><p>Σπινόζα</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-7423205932515975553?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-33478154059435057942009-08-29T20:19:00.003+03:002009-08-29T20:24:14.971+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SpljUe_LcwI/AAAAAAAAARY/0PRnYcOSLDk/s1600-h/33060.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375436833809986306" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SpljUe_LcwI/AAAAAAAAARY/0PRnYcOSLDk/s400/33060.jpg" border="0" /></a><br /><div>Παρασκευή βράδυ…..και λογικά περνάς μια ωραία βραδιά με παρεούλα ( όταν είσαι σα τη καλαμιά στο κάμπο …μόνη ) συζητώντας και αναπολώντας …εποχές που είχες μια σχέση ….ένα σύντροφο ρε παιδάκι μου…<br /><br />Εγώ θα μοιραστώ μαζί σας τη χθεσινή μου βραδιά ..θα μου πείτε τι μας νοιάζει βρε Βασιλική η δική σου χθεσινή βραδιά …ε λοιπόν επειδή σκέφτηκα πολύ εχθές θέλω να σας πω τις σκέψεις μου….<br /><br />Συνήθως συχνάζω σε σαλόνια , εχθές μαζί με μια φίλη μου<br /> ( από τα παλιά ….) πήγαμε μια βόλτα στο λιμάνι ….καλά ακούσατε μια βόλτα στο λιμάνι !<br />Δεν έχει σημασία σε ποιο μέρος της Ελλάδος ( Βορείου Ελλάδος λιμάνι – έδωσα το στίγμα ) καθίσαμε σε ένα παγκάκι και βλέπαμε τους εργάτες , τα πλοία , τη θάλασσα και γενικά ότι κίνηση υπήρχε εκείνη την ώρα….μια και περασμένα μεσάνυχτα….<br /><br />Οπότε ….θα μου δικαιολογήσετε και κάθε έκφραση που θα ακούσετε, εμπνέομαι από το περιβάλλον και ανάλογα είναι και το ύφος της συνομιλίας μου.<br /><br />Τελικά κάτι παίζεται με όλο τον κόσμο. Αυτά που συμβαίνουν γύρω σας τα έχετε αναλύση καμιά φορά μέσα σας; Θα μου πείτε τι ανάλυση να δώσουμε, σκασίλα μας μεγάλη εμάς τι μας ενδιαφέρει , εμείς να είμαστε καλά , δουλειά , υγεία , αυτοκίνητο και γκόμενα /ος να υπάρχει και δόξα τω Θεώ !<br /><br />Να αρχίσω από την εποχή των δίδυμων πύργων …τελικά αυτούς τους δίδυμους ποιος τους κατέβασε ?<br />Ο Μπιν Λάντεν ή οι Αμερικάνοι…<br /><br />Έφη : Βρε μην είσαι ηλίθια οι Αμερικάνοι τους κατέβασαν για να κάνουν τους πολιτσμάνους μετά σε όλη την περιοχή. Δεν είδες τι ακολούθησε μετά ; Με πρόφαση και καλά ότι κινδυνεύουν άρχισαν να ελέγχουν τα πάντα … ποιος την πλήρωσε ο Χουσείν ; Αμφιβάλεις ότι την πλήρωσε ;<br /><br />Βίκυ : Αφού έκαναν τη μαλακία τους εκεί κάτω και είδαν ότι δε τσουλάει αυτό το παραμυθάκι μετά σκαρφίστηκαν το παραμύθι με το τραπεζικό σύστημα.<br />Απλοποιημένα θα το δούμε. Κατέρρευσαν δυο τράπεζες στην Αμερική. Σκασίλα μας μεγάλη….πως αυτές οι δυο τράπεζες έγιναν η αρχή ενός ντόμινο για ότι επιχειρηματικό υπάρχει πάνω στη γη;<br />Τράπεζες στην Ευρώπη , επιχειρήσεις που κατά περίεργο τρόπο δημοσιοποιούσαν στο τέλος της προηγούμενης χρονιάς κέρδη και ξαφνικά …..πτώχευση.<br />Και καλά ρε φίλε , κατέρρευσε το τραπεζικό σύστημα …δηλ. οι νόμιμοι τοκογλύφοι… και τρέξαμε αμέσως να σώσουμε το τραπεζικό σύστημα.<br />Τελικά αυτό το σύστημα – η αρχή του νήματος ποιος είναι ? Το κράτος , οι τράπεζες , οι επιχειρηματίες ή μήπως εσύ και εγώ που …κινούμε την αγορά.<br />Έτρεξε και ο δικός μας ( ένσημα δεν έχει στη ζωή του – και όλοι οι υπόλοιποι ! ) να στηρίξει τράπεζες , εταιρίες….<br />Αααα ..μην ξεχνάμε και τις αντιπροσωπείες αυτοκινήτων .<br />Βρε μαλάκα , αν δεν στηρίξεις εμένα με εργασία και χρήμα …ποιος θα πάει να αγοράσει αυτοκίνητο …εσύ και η παρεούλα σου ;<br />Και άντε πήγατε εσείς , πόσα θα πάρετε ; 5 -10 μετά θα ξαναβγείς να δώσεις ελαφρύνσεις και να τους στηρίξεις ; και μένα θα με έχεις στα τέσσερα να το νοιώθω καλύτερα;<br />Δε μπορώ αυτή τη λογική να τη καταλάβω ….μήπως τελικά τα οικονομικά στο Πανεπιστήμιο που έμαθα …κάτι ο Karl Popper , κάτι ο Paul Samuelson , η Susan de Brunhof με τη κρατική διαχείριση της εργατικής δύναμης κάτι ο Καράγιωργας με τις Οικονομικές λειτουργίες του κράτους….κάπου όλοι τους ..μας τα έχουν βγάλει όλα off !.<br /><br />Έφη: Δηλαδή πιστεύεις ότι τα αμερικανάκια είναι τόσο έξυπνα και χειρίζονται τη τύχη του κόσμου ; Θα τρελαθώ. Μέσα στο μυαλό μου είναι κάποιες ταινίες του Χόλυγουντ που έχω παρακολουθήσει και μάλλον ήταν προφητικές – αλήθεια για να επανέλθω και πάλι στους δίδυμους πύργους…..γιατί μέσα στα θύματα δεν υπήρχε κανένας Εβραίος ; Εκείνη την ημέρα δε δούλευαν ;<br /><br />Βίκυ : Αυτοί οι Εβραίοι είναι σα τις κατσαρίδες…από παντού θα επιζήσουν…περίεργος λαός.<br /><br />Έφη : και καλά παίζεται μια στημένη οικονομική κρίση ολοφάνερη - διότι δε μπορεί να υπάρχει κρίση και να γίνονται περίεργες συζητήσεις συγχωνεύσεων – ξαφνικά παίζονται παιχνίδια με την Opel - VW - Porsche και ανεβαίνουν οι μετοχές στο χρηματιστήριο των εν λόγω εταιριών -βρίσκονται όμως σε κρίση.<br />Ρε γαμώτο , θα βγω έξω από τα ρούχα μου …πόσο ηλίθιους μας περνάνε όλους ?<br /><br />Βίκυ : πάνε να μας οδηγήσουν σε μια κατάρευση όλου του συστήματος που είχε στηθεί έως τώρα ….αναδιανομή του πλούτο…ποιού πλούτου δηλαδή μάλλον των κοινωνικών τάξεων.<br />Μέσα σε αυτή τη δημοκρατία ( ο Θεός να τη πει Δημοκρατία ) που ζούμε πόσες κοινωνικές τάξεις έχουμε ;<br />Τυπικά έχουμε μερικές …λούμπεν – πτωχούς , μεσαία , ανωτέρα και ανωτάτη….με βάση πάντα το οικονομικό εισόδημα.<br />Θέλουν να μας οδηγήσουν κάπου ; Στο να υπάρχει μόνο η ανωτάτη και η τάξη εξυπηρέτησης της ανωτάτης ;<br />Ρωτώ τώρα εγώ ο βλάκας …γιατί βλάκας είμαι …δε μπορεί τόσα χρόνια να διάβαζα για να περάσω τα εξάμηνα ( βλέπεις Πολιτικές Επιστήμες ήθελα η νοικουρούλα ) και όλα να μου τα βγάζεις τώρα ….λάθος .<br />Βρε εγώ αυτόν το σοσιαλισμό , φιλελευθερισμό εγώ τι διάβαζα τόσα χρόνια ;<br />Βρε τόσο αγώνα να περάσω το μάθημα του Κατσούλη – Πολιτικά συστήματα γιατί τον έδωσα ….αφού έρχεσαι εσύ με τα φράγκα και μου τα βγάζεις όλα στο κόκκινο;<br />Υπάρχει σοσιαλισμός ; Μπορεί να υπάρξει ; Η Ελλάδα πέρασε καμιά εποχή ως σοσιαλιστική χώρα ;<br />Εσείς κύριοι του πράσινου χώρου …μπορείτε να με βοηθήσετε λίγο στην ετυμολογία της έννοιας; Πωπω , το έχασα το μπαλάκι.<br />Έχει και μια ατμόσφαιρα εδώ στο λιμάνι ….εργατική πραγματικά .<br />Καλά τώρα μη μιλήσω για φιλελευθερισμό….που πας μωρή χωρίς βρακί στο κώλο ;<br />Η χώρα με τη βαριά βιομηχανία , με την αναπτυγμένη οικονομική θέση έναντι των εταίρων της …άκου βρε …αν έχουν το Θεός τους ….ψηφίζουν φιλελεύθερο κόμμα !<br />Τώρα αν τους ρωτήσεις γιατί το ψηφίσαν ….ξέρουν όλοι…για<br />να φύγει το ΠΑΣΟΚ…τι ψήφισες μωρή ; Το κεφάλαιο να αναλάβει τη λειτουργία της αγοράς .<br />Ποιο εγχώριο κεφάλαιο έχεις εσύ ; Των 2-4 που διαθέτεις ;<br />Α, συγνώμη βρε βιάστηκα να κατηγορήσω….αυτό είναι πάντα χαρακτηρίζομαι από βιαστικά συμπεράσματα…το ξένο κεφάλαιο….Κυπριακές off shore εταιρίες , Siemens κλπ.<br />Τελικά μάνα , τσάμπα δούλευες στα εργοστάσια της Γερμανίας για να με σπουδάσεις …τσάμπα μάνα…..ότι έμαθα είναι άχρηστο …δε παίζει!<br />Διαθέτουμε όμως κάτι που έχουν σκυλιάσει να μας το πάρουν αλλά δε μπορούν…και αυτό είναι ο πολιτισμός μας.<br />Ε, που πας βρε κόσμε ξυπόλητε στ΄ αγκάθια ….<br />Έλα μου ντέ….και τι πολιτισμό ….παραδειγματικό ….θεωρητικά τουλάχιστον διότι πρακτικά κάτι άλλους ξενόφερτους κώλους προσκυνάμε.<br />Πλούσια ελληνικότατα βιβλία για τα παιδιά μας στο σχολείο ….για παράδειγμα έχω πρόχειρο στο μυαλό μου το βιβλίο της γλώσσας Β΄ Δημοτικού ( έχω μια κορούλα σε αυτή τη τάξη )<br />Το τι αναφορά εθίμων των Αλβανών έχει μέσα είναι άλλο πράγμα – και ρωτώ τώρα εγώ η κρυφορατσίστρια….χάθηκε βρε αγαπημένο μου Υπουργείο να μου βάλεις ένα παράδειγμα με ένα Γαλλάκι , ένα Ισπανάκι , ένα Φιλανδό σε τελική …τόση λατρεία έχεις μόνο αποκλειστικά εσύ στην Αλβανία ;<br />Δηλ. αν ο επόμενος Υπουργός έχει ένα θέμα ιδιαίτερης συμπάθειας με τη Ζιμπάμπουε θα ξαναγράψουμε τα βιβλία ;<br />Όχι φταίω τώρα , η μάνα , να σε κατηγορήσω για ρατσισμό και μάλιστα έμμεσο ρατσισμό , βρε άτιμο Υπουργείο;<br />Και τελικά με όλους αυτούς τους φίλους μας τι γίνεται ;<br /><br />Έφη : Βρε έχουμε εμείς φίλους ; που στα Βαλκάνια ; Δε το είχα καταλάβει ….<br /><br />Βίκυ : Μη τα ισοπεδώνουμε όλα …δε παρακολουθείς τη Eurovision - δε παίρνουμε 12αρι από τους φίλους μας τους Αλβανούς ; Δε παίρνουμε το 8αρι από τους Βούλγαρους καλά εκείνη την ώρα εσύ τι βλέπεις το σακκουλάκι με τα τσίπς ;<br />Και την επόμενη μέρα ξανά επανερχόμαστε στο ζήτημα της Ηπείρου ….να σε χέσω Γιάννη να σ΄αλείψω λάδι !<br />Μόνο ένα φίλο έχουμε και αυτός το βροντοφωνάζει αλλά λόγω ύψους δεν τον ακούμε και πολύ…τι με κοιτάς έτσι …δε κατάλαβες για το Σαρκοζί μιλάμε …<br /><br />Έφη : Καλά ο Σαρκοζί ανήκει στα Βαλκάνια ;<br /><br />Βίκυ : Όχι αλλά είναι ο μόνος που μας υποστηρίζει…..τι να κάνω να μην τον αναφέρω ; θα πέσει φωτιά να μας κάψει.<br />Τι θα γίνει με τα Βαλκάνια ; Κάθε οικονομική κρίση επιλύεται με πόλεμο….ποια θα χώρα θα είναι τυχερή…α μπε – μπλομ – του – κειθε ……τον βλέπω τον Μπαράκ να παίζει αλλά δε θα του κάτσει ….<br />Τώρα μια απορία μπορείς να μου λύσεις ….τι λύσσα κακιά έχουν οι Αμερικάνοι με την Ευρώπη....σε όλα να ανακατεύονται παντού να χώσουν τη μύτη τους…έχουν και αυτή την ουρά την Αγγλία από πίσω τους….<br /><br />Έφη : Βλέπεις μια περίεργη αναδιάταξη συμμαχιών ;<br /><br />Βίκυ : Μπα, την ίδια βλέπω ….άλλαξε κάτι και δε το πήρα είδηση ;<br />Εκεί που προβληματίζομαι είναι η σχέση Ιαπωνίας – Αμερικής - Ινδίας εκεί μόνο βλέπω μια περίεργη αναδιάταξη….βλέπω το κορεσμό της Ιαπωνικής αγοράς και συνεργασίας με τους Αμερικάνους και ένα άνοιγμα που έγινε επί εποχής Κλίντον …τεχνολογικής φύσεως προς την Ινδία ….αυτό με βάζει σε κάποιες σκέψεις …περίεργες …μια περίεργη υποστήριξη στο τομέα της πληροφορικής …ακόμη – ακόμη και στο κινηματογράφο.<br />Σε κάποια προφητεία ( δε ξέρω ποια …δε τα πάω καλά με προφητείες ) διάβασα για την επέλαση του κόκκινου στρατού …αρνούμαι να πιστέψω ότι αυτός ο κόκκινος στρατός είναι οι Τούρκοι …μπα μάλλον κάτι προς κινέζους μου κάνει.<br />Παντού…όποια πέτρα και να σηκώσεις έναν κινέζο… θα δεις από κάτω.<br />Εδώ προβληματίζομαι πολύ σχετικά με τη νοοτροπία του κινέζου και την ήρεμη επικινδυνότητα που έχει – προς όλους μας.<br />Εμείς οι Έλληνες είμαστε ένας λαός που μπορούμε να γλύφουμε ότι και όποιον μπορεί να μας εξασφαλίσει τα καλύτερα προς τον ατομικισμό μας…..έλα μη ξινιζόμαστε αυτή είναι η πραγματικότητα …ένα όμως πρέπει να παραδεχτούμε όσο καθικάκια και να είμαστε ποτέ δεν έχουμε προδώσει τη πατρίδα μας και τη θρησκεία μας…..αυτό δύσκολα το συναντά κανείς σε άλλους λαούς.<br />Αυτοί οι κινέζοι – αυτοί η ήρεμη δύναμη …μήπως είναι τελικά μια ήρεμη επέλαση χωρίς συνείδηση ;<br />Έφη: Από την όλη ιστορία που με ζάλισες απόψε …έχεις βγάλει την θρησκεία ..από το παιχνίδι<br />Πιστεύω ότι όλα και πάλι θα ξεκινήσουν για χάρη της θρησκείας να το πω καλύτερα, με πρόσχημα τη θρησκεία .<br />Εγώ πάντως από τους παπικούς δε ζητώ συγνώμη και ας είναι κάθε μέρα μαζί ο Οικουμενικός Πατριάρχης με τον αγαπητό Βενέδικτο.<br />Βίκυ: Χέστηκαν για τη συγνώμη τη δική σου …Εδώ δυσκολεύουν τα πράγματα ..όχι γιατί δεν έχω ράμματα για τη γούνα τους …αλλά γιατί δε ξέρω τελικά πώς να μιλήσω ως Ιεράρχες , ως φιλόδοξους θρησκευτικούς ηγέτες , ως τι ;<br />Αλλοίωση υπάρχει και είναι οφθαλμοφανές …..να σου πω όμως αυτή τη στιγμή τι μου έρχεται στο μυαλό μου ;<br />Τελικά το πιο άχρηστο πλάσμα που φτιάχτηκε είναι ο άνθρωπος.<br />Κάτσε και σκέψου ….το ζώο θα σου επιτεθεί , θα θέλει να κάνει κακό μόνο όταν του επιτεθεί κάτι – προς άμυνα – ή για να βρει τροφή – προς επιβίωση .<br />Βάλε τώρα τον άνθρωπο ….θα σου επιτεθεί χορτάτος για να κερδίσει από σένα - πεινασμένος δε θα επιτεθεί – εκεί θα παρακαλέσει , θα πέσει να φιλήσει κατουρημένες ποδιές για να κάνει τη δουλειά του – μόλις όμως χορτάσει και βολευτεί τότε θα ξεκινήσει η επίθεση για …το παραπάνω…κι άλλο …κι άλλο και χορτασμό δε θα έχει.<br />Άμυνα ; για ποια άμυνα ανθρώπου εκεί θα ψάξει να συμμαχήσει με κάποιον μαλάκα που θα βγάλει ο άλλος το φίδι από τη τρύπα αντί γι αυτόν……βλέπεις αγαπάμε το τομάρι μας!<br />Τελικά τα μεγαλύτερα καθίκια του κερατά εμείς …..είμαστε !<br />Βρε μια χαρά δε μιλούσαμε για γκομενιλίκια …τι πιαστήκαμε με όλα αυτά ; Συγχύστηκα και πείνασα…<br /><br />Έφη : πάμε να φάμε ένα πατσά ….ξημερώνει σιγά -σιγά ….η ώρα είναι περασμένη …με κούρασε η πολυλογία σου …..τέλειωσε το πακέτο με τα τσιγάρα …..κουράστηκα από τη σκέψη…λυπήσου με, μια …απλή γυναικούλα είμαι .<br /><br />Βίκυ: και δε πάμε ….<br /><br /><br /><br /><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-3347815405943505794?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-70345650991988740832009-08-25T16:25:00.007+03:002009-08-25T16:34:21.717+03:00Είσαι παντού αλλά εγώ δεν υπάρχω.<br /><br />Πρέπει να σ’αγαπώ πολύ για να υποφέρω.<br /><br />Τα δεινά του έρωτα διαποτίζουν ολόκληρο το Είναι του ανθρώπου , είναι σαν ανοιχτή πληγή στη σάρκα του.<br />Η ψυχολογική αίσθηση της ένωσης , της σύντηξης με τον άλλο καθιστά , αυτόν τον άλλο , κεντρικό σημείο της ύπαρξης μας , μέρος του εαυτού μας.<br />Έτσι στην απομάκρυνση , την έλλειψη του άλλου , ο <a href="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SpPmpiF36qI/AAAAAAAAARQ/soEha9CFgm0/s1600-h/1237_wave1_100x140.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5373892381583600290" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SpPmpiF36qI/AAAAAAAAARQ/soEha9CFgm0/s400/1237_wave1_100x140.jpg" border="0" /></a>ερωτευμένος είναι αφάνταστα ευαίσθητος .<br />Ακόμη και αν ο άνθρωπός μας είναι κοντά μας , η αίσθηση της παρουσίας του έχει διακυμάνσεις.<br />Στην κατάσταση του έρωτα αλλάζει η ψυχική μας ιδιοσυστασία με επακόλουθο να αλλάζουμε κατά την ένωσή μας με το αγαπημένο μας πρόσωπο.<br />Ας προσπαθήσουμε όμως να δούμε πως ξεκινά μια σχέση ?<br />Από φαντασίωση .<br />Όταν λέμε στον /στην αγαπημένο/η μας …αυτή τη μαγική λεξούλα <strong><span style="font-size:130%;">Σ ‘ΑΓΑΠΩ</span></strong> στη πραγματικότητα τι κάνουμε ?<br /><br />Βάζουμε τη βάση για να εξιστορήσουμε το μέρος των φαντασιώσεων που αφορούν αυτό το πρόσωπο.<br />Αυτή η φαντασίωση του έρωτα είναι καθαρά δική μας επινόηση , γιατί ως εκείνη τη στιγμή δεν έχουμε γνωρίσει την πραγματικότητα του άλλου.<br />Έχουμε ονειρευτεί με ανοιχτά μάτια , έχουμε πλάσει μια ολόκληρη ιστορία , οπότε όταν δηλώνουμε τον έρωτά μας δεν κάνουμε τίποτα άλλο από το να επιβεβαιώνουμε τη δική μας εσωτερική ζωή.<br />Θέλουμε να ζωντανέψει η φαντασίωση και ο πόθος μας , να μεταφερθεί ο λόγος σε απτή διάσταση και να τα θέσουμε όλα κάτω από το ..... <em>βλέμμα του άλλου </em><br />Με λίγα λόγια εκθέτουμε ανοιχτά τον εαυτό μας …. με κίνδυνο την απόρριψη.<br /><br />Τι γίνεται όταν γινόμαστε αποδεκτοί ?<br /><br />Τότε μπαίνει ο μέλλοντας .<br /><br />Αυτή είναι η βασικότερη αλλαγή , είναι η σύγκρουση με την πραγματικότητα , η ώρα των πράξεων.<br /><br />Πιστεύω ότι η ερωτική εμπειρία είναι η πιο καθοριστική για τη διαμόρφωση του ανθρώπου , γιατί μέσα απ’ αυτήν προσεγγίζουμε το αίσθημα της πληρότητας στη ζωή μας .<br />Δε θα ήθελα να αντιτείνουμε με δόση κακεντρέχειας …ότι πρόκειται για σωματική πληρότητα.<br />Αυτό που πραγματικά μας δίνει ο έρωτας είναι η ψυχολογική ολότητα – διότι το ψυχολογικό κενό είναι αυτό που δημιουργεί τις προϋποθέσεις.<br />Στην πραγματικότητα δε πιστεύω να καλύπτεται απόλυτα και παντοτινά το κενό.<br />Μόλις γευτούμε το αίσθημα της πληρότητας - θα ξέρουμε που οφείλεται το κενό.<br />Μας δίνει την εμπειρία να αναγνωρίσουμε , έξω από εμάς , την αιτία του αισθήματος του ανολοκλήρωτου.<br />Ο κίνδυνος σ’ αυτό το αίσθημα της ολοκλήρωσης έγκειται στο γεγονός ότι είναι δυναμικό και όχι στατικό.<br />Καθώς ωριμάζουμε ψυχολογικά , διαρκώς μεταμορφωνόμαστε και ενδέχεται να φτάσουμε σε ένα σημείο όπου να μη μας καλύπτει πλέον το αγαπημένο μας πρόσωπο , να μη γεμίζει το κενό που νοιώθουμε.<br />Αυτό είναι το δραματικό στοιχείο που αντιμετωπίζουμε στις ερωτικές μας σχέσεις.<br /><br />Και να , το γιατί :<br /><br />Η ερωτική εξομολόγηση εκλαμβάνεται πολλές φορές ως πρόθεση για κατάκτηση του άλλου - αν ο άλλος αντιπροσωπεύει κάτι που λείπει από εμένα , πρέπει να το αρπάξω , να το κλέψω από τον κόσμο …διότι αυτό που επιθυμώ δε μου προσφέρεται αυθόρμητα …άρα πρέπει να το αποσπάσω με τη δύναμή μου.<br />Μόλις αποκτήσουμε το πρόσωπο που μας δίνει την αίσθηση της πληρότητας , αρχίζουμε να αντιμετωπίζουμε με τρόμο , πόνο και αγωνία τη πιθανότητα να το χάσουμε.<br />Ο έρωτας χαρακτηρίζεται από την εναλλαγή της απομάκρυνσης και της επανεύρεσης…από την ασίγαστη ανάγκη να επιβεβαιώνουμε το κεκτημένο , να λέμε ….<em>είσαι δικός μου για πάντα !.</em>.....ενώ την ίδια στιγμή υπάρχει μια φωνή μέσα μας που ψιθυρίζει …πως δεν είναι έτσι.<br />Η ουσιαστική σχέση δεν είναι κάτι που κερδίζεται μια κι έξω …αλλά απαιτεί συνεχή προσπάθεια.<br />Τη στιγμή που ανακαλύπτω , τι θα πει να γίνομαι ένα με το αγαπημένο πρόσωπο συναισθάνομαι και τη μοναξιά μου.<br />Η εμπειρία της ένωσης πηγαίνει χέρι με χέρι με την εμπειρία του χωρισμού.<br />Είναι σαν κάποιος υπαρξιακός νόμος να μας έχει καταδικάσει στην αναπόφευκτη γνώση που λέει ότι βρίσκω …σημαίνει και χάνω.<br />Εάν λείπει αυτό το στοιχείο του δισυπόστατου , όταν υπάρχει φαινομενική σιγουριά …..τότε δεν υπάρχει ζωτική σχέση.<br />Όσο πιο βαθύς είναι ο δεσμός , όσο πιο απαραίτητοι νοιώθουμε ο ένας τον άλλο , τόσο πιο έντονα ζούμε το φόβο της απώλειας.<br />Κατά βάθος ξέρουμε ότι είναι μια …αυταπάτη….ότι το αίσθημα της πληρότητας μας το εγγυάται ο άλλος. Πρέπει να υπάρχει και να υπονοείται η παραδοχή της απόστασης και της διαφορετικότητας .<br />Μια βαθειά και ειλικρινή σχέση προϋποθέτει αυτή τη παραδοχή.<br />Η ψυχική απόσταση εξάλλου είναι αυτή που επιτρέπει τη συνύπαρξη του ζευγαριού , γιατί ο ένας βιώνει τη παρουσία του άλλου , ο οποίος όμως είναι απών λόγω του ότι είναι , διαφορετικός.<br />Κάθε σχέση καθρεφτίζει το δικό μας επίπεδο ωριμότητας.<br />Δεν υπάρχει άλλη σχέση που να χαρακτηρίζεται από τόσο μεγάλη αλληλεπίδραση .<br />Δυο άνθρωποι που αλλάζουν πλησιάζοντας ο ένας τον άλλο , αισθανόμαστε να μας διαποτίζει κάτι - <strong>καινούργιο</strong> –<br />και κάτι - <strong>παλιό</strong> -<br />Το καινούργιο είναι η μεταμόρφωση που συντελείται και το παλιό είναι η ανάκτηση της υποκειμενικότητας στη σχέση , αυτή που έχτισε τον έρωτα και του έδωσε ποίηση.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-7034565099198874083?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-64466129643047990962009-08-22T21:51:00.004+03:002009-08-22T22:03:57.892+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SpBACF1-5yI/AAAAAAAAARI/ekIFC2OW4PI/s1600-h/91.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5372864760125515554" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SpBACF1-5yI/AAAAAAAAARI/ekIFC2OW4PI/s400/91.JPG" border="0" /></a> Η κυβερνητική θητεία δε πρέπει να συμβαδίζει με τη στρατηγική πολιτική σε χρόνο , η στρατηγική πολιτική πρέπει να υπερβαίνει το χρονικό ορίζοντα , έτσι ώστε να υπάρχει μια κατευθυντήρια γραμμή.<br />Μια αντίληψη που μας δυσκολεύει σα κράτος και διαφαίνεται στις θέσεις μας απέναντι στο μεγάλο ζήτημα , το Σκοπιανό.<br />Εάν η χώρα μας είχε προχωρήσει με αυτό το γνώμονα θα είχε επιτύχει τη προοπτική να έχει αποκτήσει βάθος πολιτισμικό και ιστορικό τέτοιο , ώστε να καταστεί σε μια χώρα με πλεονεκτήματα να πρωταγωνιστήσει στη περιοχή.<br /><br />Η χώρα μας ανάμεσα στις υπόλοιπες Βαλκανικές χώρες είναι η μόνη που έχει ομοιογενές εθνικό σύνολο ως κράτος , τη πιο ανεπτυγμένη οικονομία της περιοχής , σταθερό δημοκρατικό σύστημα , ισχυρές ένοπλες δυνάμεις και …πολιτισμό.<br />Διαθέτουμε , πολιτισμό , που συγγενεύει με τις γειτονικές χώρες.<br />Να μη ξεχνάμε ότι έχουμε κοινή θρησκευτική παράδοση με τους λαούς των χωρών αυτών.<br />Επίσης ανήκουμε σε δυο μεγάλους Διεθνείς θεσμούς το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. που αποτελούν τις μοναδικές σταθερές του σύγχρονου διεθνούς συστήματος ( θα προσθέσω ένα ερωτηματικό ? ).<br /><br />Τι κάνουμε όμως σα κράτος ? Διαθέτουμε στρατηγική ?<br />Υπάρχει μια συνολική σύλληψη στόχων και μέσων που θα χρησιμοποιηθούν ώστε να επιτευχθεί ?<br /><br />Δε μπορείς να διεισδύσεις οικονομικά και πολιτισμικά ακόμη και σε οικείο χώρο όπως είναι τα Βαλκάνια.<br />Να επιτύχεις την πολιτισμική ανάκαμψη και αναβίωση των ελληνικών κοινοτήτων στα Βαλκάνια.<br />Κάποιοι μιλούν να αναδειχθεί η Ελλάδα σε περιφερειακή ηγεμονική δύναμη.<br />Κάτι σαν ηγεμονικό σταθεροποιητή της περιοχής. Αν υπήρχε μια τέτοια στρατηγική θα μπορούσαμε να υποτάξουμε το Σκοπιανό ζήτημα , ως ισχυρή ηγεμονική δύναμη να υπαγάγουμε τα Σκόπια στο σύστημα ηγεμονίας το οποίο η Ελλάδα ιστορικά είχε αναλάβει.<br />Η Ελλάδα με την ιστορική προοπτική μπορούσε να πετύχει …θα σήμαινε μεγάλη επιτυχία στη γεωπολιτική μας θέση στη περιοχή αλλά και απέναντι στη Τουρκία.<br /><br />Υπάρχει μια οικονομική διείσδυση του ελληνικού κεφαλαίου με ιδιωτικές πρωτοβουλίες ….στηριζόμενες στο κράτος ….που στόχο όμως δεν έχουν μια στρατηγική καθοδήγησης αλλά καθαρά ιδιωτικά κέρδη.<br /><br />Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια ιστορική καμπή. Ο ανταγωνισμός της με την Τουρκία είναι στρατηγικής σημασίας , τα αποτελέσματα θα είναι ορατά συν τω χρόνο.<br /><br />Το Σκοπιανό μας απογύμνωσε από συμμάχους , από εφεδρείες , από αξιοπιστία για τη δυνατότητά μας να ανταποκριθούμε ως πρωταγωνιστές της περιοχής.<br /><br />Υπάρχει μια σοβαρή προσπάθεια που μας έχει απομείνει και είναι αυτή της Ορθοδοξίας.<br />Και εδώ όμως έχουν γεννηθεί ερωτήματα.<br /><br />Οι Σκοπιανοί στη προπαγάνδα τους δεν έχουν αφήσει απ΄ έξω <br />το ζήτημα της …Μακεδονικής Εκκλησίας ……<br />Αν διαβάσει κανείς αυτά που ανακοινώνουν ….τα οποία ξεκίνησαν με πρωτοβουλία του Τίτου , με απώτερο σκοπό τη διείσδυση σε μακεδονικές περιοχές , θα καταλάβει ότι πάνε να ακυρώσουν αιώνες ιστορίας.<br /><br />Αυτή η οντότητα είναι πλήρες αποκομμένη από κάθε Ορθόδοξη Εκκλησία.<br /><br />Υπάρχει όμως ένα λεπτό σημείο με το Οικουμενικό Πατριαρχείο…το οποίο θα μπορούσε με τη συμβολή του να κρίνει πολλά πάνω στο Σκοπιανό ζήτημα.<br /><br />Αυτή η - σχισματική οντότητα – που ανήκει ?<br /><br />Αληθεύει ότι υπάρχουν αναφορές από τους τοπικούς Ιεράρχες ( Επισκόπους και Μητροπολίτες ) προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο στο οποίο εκκλησιαστικά και νομοτελειακά ανήκει η Εκκλησία της Μακεδονίας όταν άρχισαν οι στρατιωτικές και πολιτικές ανακατατάξεις της περιοχής ?<br /><br />Αληθεύει ότι υπάρχει επίσημο έγγραφο του 1906 από το Οικουμενικό Πατριαρχείο η επαρχία της Εκκλησίας της Μακεδονίας όπως θα δείτε περιελάμβανε εκτός από περιοχές της Μακεδονίας ( Θεσσαλονίκη, Καστοριά, Δράμα, Νευροκοπίου κτλ) αλλά και τις σημερινές περιοχές της αρχαίας Πελαγωνίας, του Μοναστηρίου(στα Σκόπια) που ήταν Μητρόπολη, της Ανδριανούπολης, της Μητρόπολης Στρόμνιτσας, κτλ. <br />Αυτή λοιπόν η έκθεση περιγράφει τα όσα γίνονταν στην Εκκλησία της Μακεδονίας από τους Βούλγαρους – κοματατζίδες.<br />Ξεκινά με επιστολή του τότε Οικουμενικού Πατριάρχη Ιωακείμ προς του Μητροπολίτες και Επίσκοπους της Εκκλησίας της Μακεδονίας!<br /><br />Για να μην συνεχίσω μια ιστορία που δε γνωρίζω με βεβαιότητα ….παραμένω όμως σε δυο επιπλέον σημεία ….δεν έχει ιδρυθεί καμιά καινούργια Εκκλησία μέσα στο σύνολο των Ορθόδοξων Εκκλησιών…<br /><br />Μήπως ερωτώ τώρα εγώ …η επίλυση επαφίεται στο Οικουμενικό Πατριαρχείο ?<br /><br />Η Εκκλησία και η πολιτική ήταν πάντοτε συνιφασμένη με το Υπουργείο Εξωτερικών.<br /><br />Μήπως λοιπόν η λύση του λεγόμενου Σκοπιανού περνά μέσα από την Εκκλησία ?<br /><br />Την Ορθόδοξη Εκκλησία.<br /><br />Τον μόνο οργανωμένο δομικά θεσμό που άφησε η Υψηλή Πύλη του Σουλτάνου να λειτουργεί λόγω του σεβασμού του Μωάμεθ προς τον Χριστό .<br />Η Ορθόδοξη Εκκλησία και ειδικότερα το Οικουμενικό Πατριαρχείο που από τα χρόνια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας και σε πολλές περιπτώσεις ακόμα και από τα χρόνια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, έχει στα αρχεία του χειρόγραφα που διασώζονται μέχρι σήμερα, ιστορικά ντοκουμέντα,τα οποία αποδεικνύουν την ιστορική διαστρέβλωση που επιχειρείται από τους Σκοπιανούς σήμερα, μετά την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και την δημιουργία του γειτονικού κράτους των Σκοπίων. <br /><br />Έθεσα κάποιες σκέψεις μου και ερωτήματα ….θα επιθυμούσα όποιος μπορεί να διαφωτίσει αυτή την υπόθεση αλλά και την ορθότητά της να το μοιραστεί μαζί μας , θα ήμουν ευγνώμων.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-6446612964304799096?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-85664195614810528682009-08-18T01:17:00.006+03:002009-09-06T16:40:10.942+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SonZZL5D6TI/AAAAAAAAARA/oebyGRGFaE4/s1600-h/tdl2061.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371063057328105778" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SonZZL5D6TI/AAAAAAAAARA/oebyGRGFaE4/s400/tdl2061.jpg" border="0" /></a><br /><div>Η Ιοκάστη , σπουδαίο μυαλό αλλά μέτρια εμφάνιση.<br />Μια ενθουσιώδεις νέα , με σύνθετο μυαλό αλλά τραγική συναισθηματική πορεία.<br />Μια πορεία που ίσως τροφοδοτήθηκε από τις δυσάρεστες εμπειρίες στο γάμο της , με μια σειρά από γενικεύσεις που στόχο είχαν τη δημιουργία του άβατου στη καρδιά της.</div><div><br />Αυτό το προικισμένο ( κατά τα λεγόμενα των<br />υπολοίπων )άτομο συνδύαζε τη συστολή με μια τόλμη που κατέπνιγε κάθε τάση για κοκεταρία - ένιωθε κανείς ότι αν ήταν ωραιότερη θα είχε αισθήματα αντί για ιδέες .</div><div><br />Κι ενώ ήταν αρκετά όμορφη , είχε πλήρη άγνοια όλων εκείνων των μικρών τεχνασμάτων με τα οποία κρύβουν οι γυναίκες τις μικρές ατέλειες …μετατρέποντάς τες μάλιστα σε χαρίσματα.<br /><br />Η πραγματικότητα ήταν αλλού :<br />ένα μυαλό για τις πιο εύστοχες γενικεύσεις ,αλλά χωρίς διορατικότητα σε ότι αφορούσε τα πιο ευαίσθητα σημεία της.<br />Η ικανότητά της να ψυχολογεί , τη πρόδιδε στα θέματα που εξυπηρετεί τις περισσότερες γυναίκες κι ένιωθε κανείς ότι η εξυπνάδα της δε θα καθοδηγούσε ποτέ στη καρδιά της.<br /><br />Η ματαιοδοξία ικανοποιείται με τη πιο πρόχειρη δίαιτα – δεν υπάρχει πιο απαιτητικός ουρανίσκος από την έλλειψη εμπιστοσύνης στον εαυτό μας.<br /><br />Για έναν φιλόδοξο νέο η ενθάρρυνση μιας έξυπνης γυναίκας είναι το σύμβολο κάθε επιτυχίας – όταν αρχίσει να αποκτά πάτημα , δε χρειάζεται αυτή τη στήριξη.<br />Η αίσθηση της πνευματικής ισοτιμίας είχε ικανοποίηση την ωμή φιλοδοξία του, αλλά όσο αυξανόταν η αυτογνωσία του τόσο τον έκανε να συναισθάνεται τη κατωτερότητά του.<br />Υπάρχουν στιγμές που ένας άντρας κολακεύεται από την ηθική ανωτερότητα μιας γυναίκας , η πνευματική υπεροχή όμως δεν είναι ποτέ ιδιαίτερα κολακευτική . <br /><br />Η εξυπνάδα στη γυναίκα πρέπει να είναι απλώς η άλλη όψη της ομορφιάς.<br /><br />Η ατμόσφαιρα της ζωής , μουντή και μελαγχολική με μια αίσθηση δυσφορίας …..αν συνέχιζαν έτσι τα πράγματα ίσως να αναγκαζόταν κάποια στιγμή να στερηθεί το προνόμιο να πλήττει μέσα στους τέσσερις τοίχους.<br /><br />Η ματαιότητα των αλλαγών και των στερήσεων την έκαναν όλα να φαντάζουν ανάξια λόγου.<br /><br />Η αίσθηση ότι όσο πιο γρήγορα καθάριζε ο ορίζοντας , εξαλείφοντας τα περιττά . την έκανε να νιώθει όλο και πιο απίθανο να έρθει ι πιο κοντά η θέα της μοναδικής προοπτικής που την συγκινούσε.<br /><br />Υπάρχουν στιγμές που η αφοσίωση μιας γυναίκας που δε μπορείς να παντρευτείς είναι εξίσου οδυνηρή με μιας γυναίκας που δε τη θέλεις.<br /><br />Η μοίρα παίζει μαζί μας διαφορετικό παιχνίδι αισθήσεων και παραισθήσεων …..<br /><br />Τον αγάπησε και τον αγαπούσε με την ήρεμη τρυφερότητα που αποκτά όγκο και βάθος καθώς πλησιάζει στην εκπλήρωσή του.<br /><br />Ήξερε ότι θα είναι δίπλα του για όλη της τη ζωή.<br /><br />Όταν μιλούσε ήταν πράγματι υπέροχος.<br /><br />Ήταν εκείνο το πρώτο διάστημα που ένιωσε κάτι …σαν αγάπη αν και τότε ακόμη το αίσθημα το ζούσε …στα διαλείμματα …..<br /><br />Αργότερα όταν η ιδέα να αγαπηθεί από αυτόν τον άντρα έγινε πραγματικότητα η σαρκική επιθυμία παραγκωνίστηκε από την απόλυτη πνευματική έλξη.<br /><br />Η τρυφερότητα που ένιωθε …..δημιούργησε στιγμές που εμπεριείχαν εκνευρισμό επειδή την έκανε να συνειδητοποιεί πόσο μικρό ήταν το δικό της δυναμικό των αισθημάτων .<br /><br />Τα χαρακτηριστικά του δικαιολογούσαν απάνθρωπα το σφετερισμό.<br />Έχει την ομορφιά εκείνη που προέρχεται από τον ευτυχή εναρμονισμό προσώπου και πνεύματος.<br />Το πρόσωπό του και ο νους του μοιάζουν σα τη Δικαιιοσύνη στο θρόνο της , ζωγραφισμένη από φλωρεντινό ζωγράφο.<br /><br />Αντιπροσώπευαν ο ένας για τον άλλο , το κλείσιμο του ματιού το βάδισμα κάτω από το ίδιο φως , την αναπνοή του ίδιου οξυγόνου….<br /><br />Δεν ήταν του χαρακτήρα του να είναι σκληρός χωρίς λόγο , δεν της είχε δώσει κανένα πιο απτό δικαίωμα πάνω του , από τα να φαντάζεται ότι την αγαπά.<br />Δε φιλοφρονούσε να αφήσει όλεθρο στο περάσμά του , αν έριξε αυτός το σπόρο σίγουρα ήταν δουλειά της Ιοκάστης η καλλιέργεια των σπαρτών.<br /><br />Όχι , η Ιοκάστη δεν επέτρεψε στον εαυτό της να γίνει τρόφιμος της γαλαντομίας του και ο ίδιος γνώριζε ότι δεν είχε καμιά διάθεση να ζει με το πενιχρό αντίτιμο των συναισθημάτων της.<br /><br />Απλά τρέφονταν από το πάθος τους , η πολυτέλεια που επέτρεπε αυτό το πάθος τους έκανε να πιστεύουν ότι κατείχαν το μυστικό της αλχημείας.<br /><br />„ Μπορεί να μη σε ξαναδω ποτέ ” της είπε<br /><br />Το βλέμμα της με μυστηριώδη λάμψη εκτυφλωτικά δυνατά όρθωσε τη φράση :<br />„ Εγώ θα σε βλέπω πάντα ! ”<br /><br />Φεύγω για να είμαι πιο κοντά σου !<br /><br />Ήξερε πως δε θα άνοιγε αυτή η πόρτα αλλά μέσα από τη χαραμάδα όλα αυτά τα χρόνια ένα άσβεστο φως θα έριχνε τη δέσμη του στο παρελθόν και λίγο λαδάκι στη μνήμη.<br /><br />Αντίθετα με τους εραστές που προσφέρουν όλους τους χυμούς τους κρατώντας μόνο ξερά φύλλα για τον εαυτό τους, η Ιοκάστη είχε φυλάξει τη πολύτιμη σοδειά της γι αυτή τη κρυφή , τρυφερή μυσταγωγία.<br /><br />Τον φόβιζε αυτός ο πλούτος που κρατούσε στα χέρια του , η υπεραφθονία των σκέψεων και των συναισθημάτων τα έβλεπε να μεταμορφώνονται ξαφνικά από κάποια αλχημιστική διεργασία , σε χρυσάφι.<br /><br />Τα αισθήματά του γι αυτήν είχαν γίνει ζωτικό κομμάτι της ύπαρξής του , ώστε όταν βρίσκονταν κοντά της αναπροσαρμοζόταν ανεπαίσθητα η οπτική γωνία του και τα ανάκατα φαινόμενα της εμπειρίας έμπαιναν ευθύς στη σωστή τους θέση , σα ψηφίδες.<br /><br />Την αγαπούσε.<br /><br />Η επιφυλακτικότητα σε ορισμένους χαρακτήρες υποδηλώνει απλώς το κλείδωμα άδειων δωματίων ή την απόκρυψη δυσάρεστων φορτίων .<br /><br />Κλειστή πόρτα , στο ιερό άβατο.</div><div><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-8566419561481052868?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-63101459456774808362009-08-14T12:42:00.006+03:002009-08-14T12:49:22.007+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SoUygKDjb5I/AAAAAAAAAQ0/oBn2f0ZoU_Q/s1600-h/ig2021.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5369753658745646994" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SoUygKDjb5I/AAAAAAAAAQ0/oBn2f0ZoU_Q/s400/ig2021.jpg" border="0" /></a><br /><div>Ποτέ, στ’ αλήθεια , ο εραστής , δεν αποζητάει<br />χωρίς να αποζητιέται από την αγάπη του.<br /><br />Όταν η αστραπή της αγάπης άστραψε σε μια καρδιά<br />να ξέρεις πως φώτισε και μια άλλη.<br /><br />Όταν η αγάπη του Θεού μίλησε στη καρδιά σου<br />μην αμφιβάλλεις πως κι ο Θεός σ’ αγάπησε.<br /><br />Ήχο από χειροκρότημα δε μπορεί να βγεί<br />παρά μόνο κι από τα δυο σου χέρια.<br /><br />Η Θεία Σοφία είναι η μοίρα κι η εντολή<br />που μας έκανε εραστές ανάμεσά μας .<br /><br />Υπάκουα στη δύναμη της εντολής αυτής<br />κάθε μέρος του κόσμου βρίσκει το ταίρι του.<br /><br />Στα μάτια του σοφού , ο Ουρανός είναι ο άντρας<br />και η Γη , η γυναίκα.<br /><br />Η Γη θρέφει ότι ο Ουρανός της στέλνει.<br /><br />Όταν η Γη χρειάζεται ζεστασιά , ο Ουρανός τη<br />στέλνει. Όταν χάνει τη δροσιά της , της τη χαρίζει.<br /><br />Ο Ουρανός πάει κι έρχεται σαν το καλό σύζυγο<br />που για τη σύζυγο φροντίζει.<br /><br />Και η Γη έχει τις μητρικές φροντίδες της.<br /><br />Παραστέκεται στις γέννες και θηλάζει<br />τα γεννητούρια της.<br /><br />Πάρε τον Ουρανό και τη Γη σαν προικισμένους<br />με σοφία αφού κι οι δυο ενεργούν σαν έξυπνα όντα.<br /><br />Αν αυτό το ζευγάρι δε γλυκαινόταν το εν’ απ’ τα’ άλλο<br />γιατί θα βάδιζαν μαζί σαν πολυαγαπημένοι;<br /><br />Χωρίς τη Γη , ούτ΄ άνθη ούτε δέντρα ανθίζουν<br />κι άχρηστα τότε του Ουρανού η ζέστα και η βροχή.<br /><br />Καθώς ο Θεός έδωσε πόθο στον άντρα και στη<br />γυναίκα με το σκοπό να υπάρχει ο κόσμος<br />με την ένωσή τους.<br /><br />Έτσι φύτεψε σε κάθε κομμάτι της ύπαρξης<br />τον πόθο για ένα άλλο κομμάτι.<br /><br />Η Μέρα και η Νύχτα φαίνονται σαν εχθροί.<br /><br />Αλλά κι οι δυό υπηρετούν ένα σκοπό.<br /><br />Η μια ερωτευμένη με την άλλη με το σκοπό<br />να κάνουν τέλεια την αμοιβαία δουλειά τους.<br /><br />Χωρίς τη Νύχτα , η φύση του ανθρώπου δε θα έπαιρνε<br />καμιά απολαβή και τότε η Μέρα δε θα είχε<br /><br />τίποτε να ξοδέψει.<br /><br /><br />Jalaluddin Rumi ( Τζελαλαντίν Ρουμί )<br />γεννήθηκε το 604 , Ετος Εγείρας ( 1207 / 1208 μ.Χ.)<br />πέθανε στο Ικόνιο το 1273 </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-6310145945677480836?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-6752638414012101792009-08-04T15:18:00.017+03:002009-08-04T15:44:24.605+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SngskTVnNVI/AAAAAAAAAQs/Si-IcYJn4xQ/s1600-h/14.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366087958189782354" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SngskTVnNVI/AAAAAAAAAQs/Si-IcYJn4xQ/s400/14.JPG" border="0" /></a><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SngsVQ-TEBI/AAAAAAAAAQk/OqPIq8s5ycc/s1600-h/8.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366087699857084434" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SngsVQ-TEBI/AAAAAAAAAQk/OqPIq8s5ycc/s400/8.JPG" border="0" /></a><br /><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SngsF34ekeI/AAAAAAAAAQc/Jx0Gqbxk-dM/s1600-h/15.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366087435423748578" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SngsF34ekeI/AAAAAAAAAQc/Jx0Gqbxk-dM/s400/15.JPG" border="0" /></a><br /><br /><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sngr5o8yioI/AAAAAAAAAQU/PCXHXIAeynI/s1600-h/30.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366087225256872578" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sngr5o8yioI/AAAAAAAAAQU/PCXHXIAeynI/s400/30.JPG" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SngrtH9yofI/AAAAAAAAAQM/eV-LMPsHP5k/s1600-h/78.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366087010244272626" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SngrtH9yofI/AAAAAAAAAQM/eV-LMPsHP5k/s400/78.JPG" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SngreUSm5sI/AAAAAAAAAQE/kaUwo1eYg0g/s1600-h/222.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366086755854771906" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SngreUSm5sI/AAAAAAAAAQE/kaUwo1eYg0g/s400/222.JPG" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SngrRa-yA6I/AAAAAAAAAP8/zqTrHsRIDDA/s1600-h/55.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366086534312362914" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SngrRa-yA6I/AAAAAAAAAP8/zqTrHsRIDDA/s400/55.JPG" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SngrCkrZnVI/AAAAAAAAAP0/4wlTZZEi3Xg/s1600-h/41.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366086279217388882" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SngrCkrZnVI/AAAAAAAAAP0/4wlTZZEi3Xg/s400/41.JPG" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sngqx3uWNBI/AAAAAAAAAPs/7yHIbcfGIVQ/s1600-h/22.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366085992272245778" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sngqx3uWNBI/AAAAAAAAAPs/7yHIbcfGIVQ/s400/22.JPG" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sngqku433XI/AAAAAAAAAPk/8yzxned83Ic/s1600-h/17.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366085766562176370" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sngqku433XI/AAAAAAAAAPk/8yzxned83Ic/s400/17.JPG" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SngqWkKhE1I/AAAAAAAAAPc/dGEUYpcu400/s1600-h/31.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366085523165221714" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SngqWkKhE1I/AAAAAAAAAPc/dGEUYpcu400/s400/31.JPG" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SngqJdmlVwI/AAAAAAAAAPU/fvm51MXBWlQ/s1600-h/34.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5366085298065594114" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 300px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SngqJdmlVwI/AAAAAAAAAPU/fvm51MXBWlQ/s400/34.JPG" border="0" /></a><br /><div><div><div> </div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-675263841401210179?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-25691908824105088452009-08-03T09:33:00.010+03:002009-08-03T10:44:08.864+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SnaN3ooThoI/AAAAAAAAAO0/uIMShxo0dTM/s1600-h/ig2974.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5365631992997316226" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SnaN3ooThoI/AAAAAAAAAO0/uIMShxo0dTM/s400/ig2974.jpg" border="0" /></a><a href="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SnaN3ooThoI/AAAAAAAAAO0/uIMShxo0dTM/s1600-h/ig2974.jpg"></a><br /><br /> Δε θα μπορούσα να μην μοιραστώ μαζί σας αυτό το καταπληκτικό ποίημα ....<br />ένα ποίημα που με άγγιξε βαθειά και ουσιαστικά......<br />πιστεύω ότι στην Αυγουστιάτικη ατμόσφαιρα<br />ταιριάζει απόλυτα.<br /><br /><br />Ο άνθρωπος θεριό ανήμερο......και η αγάπη Στέφανε....και η αγάπη !<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><p> </p><p><a href="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SnaN3ooThoI/AAAAAAAAAO0/uIMShxo0dTM/s1600-h/ig2974.jpg"></a> </p>Σα το φως της σελήνης , απ' το παράθυρο σου μπαίνω<br />κι αναζητώ στη ζέστη του καλοκαιριού την ψυχή σου<br /><br /><br /><br />περιπλανιέμαι διπλα σου κι ανασαίνω να μ' ακούσεις<br />μες στο σκοτάδι ,<br /><br /><br />φωτεινές πυγολαμπίδες τα μάτια μου σε ψάχνουν<br />στο νου μου βαζω την αγάπη<br /><br /><br />κι ευθύς το νυχτέρι μου γίνεται ολόδροσο<br />σε σένα μιλώ , μη χαμηλώνεις το βλέμμα ,<br /><br /><br />μονάχα βρες το θάρρος και κοίταξέ με<br />κοίτα βαθιά , στην ψυχή μου όλα προσμένουν,<br /><br /><br />όλα καρτερούν να φωνάξει της νύχτας η σιωπή<br />να ξυπνήσουν τα πουλιά , να μαλακώσουν οι έχθρητες<br /><br /><br />να μερέψει το ήλιου το φως<br />κι αν δε το μπορείς μη μου το λες...μη μολογάς τούτη τη δειλία<br /><br /><br />μόνο πολέμα<br /><br /><br /><br />τούτο που σου ζητώ ,<br />πιότερη αξία έχει<br />κι απ τον άνεμο που σε γεμίζει πνοές<br />μη παρατάς τη ζωή σου<br /><br /><br />κι ο θεός τα χρώματα δε τα'δωσε άδικα<br /><br /><br /><br />έτσι στόλισε γαλάζιες τις θάλασσες , γαλάζιους και τους ουρανούς<br />να μη θυμώνουν μαζί του<br /><br /><br />στόλισε πράσινα τα δέντρα , και τη γης, της εποχής ανάλογα, χρώμα της έδωκε...<br />έκαμε το στάρυ χρυσό , σαν να του αξίζει ...<br /><br /><br />πήρε μπογιές και χρωμάτεψε τη λύπη , τη χαρά , τον κόπο....<br />αλλού μαύρα , αλλού άσπρα κι όλα μαζί τα έλουσε με τη δική του αγάπη...<br /><br />κι άφηκε τελευταίο τον άνθρωπο το δικό του χρώμα να ορίσει , το δικό του φώς ...<br />έχεις μυαλό του είπε ...<br /><br /><br />φρόντισέ το...<br /><br /><br />μη μ' αδικείς , ο κόπος μου μεγάλος κι ο πόνος αχώρετος σ' όλη την πλάση...<br />κι ο άνθρωπος θεριό ανήμερο...<br /><br /><br />όπου η καρδιά περίσσεψε , θεός βασιλεύει....<br /><br /><br /><br /><br /><br />Στέφανος Βότσης<br />Ο άνθρωπος θεριό ανήμερο<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-2569190882410508845?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-5826402802738373592009-07-29T01:22:00.009+03:002009-07-29T08:15:08.453+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sm96w_MM6tI/AAAAAAAAAOs/UmMR2hrJIsE/s1600-h/ig1940k.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5363640663236471506" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sm96w_MM6tI/AAAAAAAAAOs/UmMR2hrJIsE/s400/ig1940k.jpg" border="0" /></a><br /><div><span style="font-size:180%;">Σ' ευχαριστώ</span></div><div><span style="font-size:180%;"></span> </div><div><span style="font-size:180%;"></span></div><div><span style="font-size:180%;"></span></div><div><span style="font-size:180%;"></span></div><div><span style="font-size:180%;">που γνωρίζεις <em>πότε</em> να σιωπάς</span></div><div> </div><div><span style="font-size:180%;"></span></div><div></div><div></div><div><span style="font-size:180%;"><em>πότε</em> να μου κρατάς απλώς το χέρι........</span></div><div><span style="font-size:180%;"></span></div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-582640280273837359?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-780365409260495162009-07-25T18:45:00.003+03:002009-07-25T18:52:10.557+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SmspEBSnkmI/AAAAAAAAAOk/hOS98g0I_M0/s1600-h/S0CAHTEOYDCAG1K4ZTCA0X0HBICA134V8PCA3HHLU6CAUE5MAECAIMIDF1CAY7EDZZCA3XLF2MCA5Z5BMOCA2AGIUKCATSRW3RCA876LQJCAD3WJSKCAVLFV91CABWDNRJCA9C4QBACA1I6RYICAESYS92.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5362424930357449314" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 127px; CURSOR: hand; HEIGHT: 95px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SmspEBSnkmI/AAAAAAAAAOk/hOS98g0I_M0/s400/S0CAHTEOYDCAG1K4ZTCA0X0HBICA134V8PCA3HHLU6CAUE5MAECAIMIDF1CAY7EDZZCA3XLF2MCA5Z5BMOCA2AGIUKCATSRW3RCA876LQJCAD3WJSKCAVLFV91CABWDNRJCA9C4QBACA1I6RYICAESYS92.jpg" border="0" /></a> Την ημέρα που το έγκλημα ενδύεται τα κουρέλια<br />της αθωότητας , χάρη σε μια αλλόκοτη αναστροφή<br />χαρακτηριστική των καιρών μας ,<br />αυτό που καλείται να απολογηθεί είναι η αθωότητα.<br /><br />Αλμπέρ Καμύ , Ο εξεργεμένος άνθρωπος<br /><br /><br /><br />Αδυνατώντας να καταστήσουμε ισχυρό τον δίκαιο ,<br />καταλήξαμε να θεωρήσουμε δίκαιο τον ισχυρό !<br /><br />Πασκάλ , Σκέψεις<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-78036540926049516?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-121935157841210792009-07-23T13:28:00.005+03:002009-07-23T13:35:04.529+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Smg7Wh3cmEI/AAAAAAAAAOc/ZUEu1yMQFOA/s1600-h/20080511124516_hdr_sonnenaufgang_krenglbach_zug_hdri_s_w_contest_(c)_bernhard_plank.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361600614618667074" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 225px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Smg7Wh3cmEI/AAAAAAAAAOc/ZUEu1yMQFOA/s400/20080511124516_hdr_sonnenaufgang_krenglbach_zug_hdri_s_w_contest_(c)_bernhard_plank.jpg" border="0" /></a><br /><div>Η πτώση των ιδεολογιών μας στέρησε από μια βολική καταφυγή : να αποδίδουμε τη δυστυχία μας στον ιμπεριαλισμό , τον καπιταλισμό , τον κομμουνισμό.<br />Το αντανακλαστικό …φταίει ο …..<br />Έχει γίνει πιο δύσκολο.<br />Όμως θα’ ταν λάθος να πιστέψουμε πως η<br />εξαφάνιση αυτών των φοβήτρων έκανε τις κοινωνίες μας πιο σοφές .</div><div><br />Αντίθετα τώρα που οι μεγάλοι αποδιοπομπαίοι τράγοι έχουν χαθεί ,νιώθουμε το πειρασμό να τους αναστήσουμε με έναν υποχθόνιο τρόπο και να αποδώσουμε την κούρασή μας , τη δυσφορία μας στη δολιότητα κάποιας σκοτεινής οντότητας που μας επιβάλλει τη μυστική λογική της.</div><div><br />Γνωρίζουμε δε αυτό το είδος του συλλογισμού.</div><div><br />Η σεξουαλικότητα φαίνεται ελεύθερη ?</div><div>Μα επειδή μια άκρως ύπουλη λογοκρισία ελέγχει τις ορμές μας και τιμωρεί τους γνήσιους ελευθέριους.<br />Νομίζουμε πως απολαμβάνουμε μια απόλυτη ελευθερία κινήσεων?</div><div><br />Πρόκειται για ένα μακιαβελικό στρατήγημα της εξουσίας για να μας ελέγχει καλύτερα . Τα πάντα , ακόμα και ο ίδιος μας ο πλούτος , μαρτυρούν την ύπαρξη ενός υποχθόνιου φασισμού που απεργάζεται την ολοκληρωτική μας αποβλάκωση.</div><div><br />Ο homo demokraticus διατηρεί μια διφορούμενη σχέση με το δεσποτισμό : τον αποστρέφεται αλλά ταυτόχρονα λυπάται για την εξαφάνισή του .</div><div><br />Σε ακραίες περιπτώσεις , μοιάζει σχεδόν απαρηγόρητος που δεν είναι πια καταπιεσμένος : και τότε , ελλείψει πραγματικών εχθρών , κατασκευάζει φανταστικούς : ηδονίζεται στη σκέψη πως ίσως ζει στα αλήθεια κάτω από το καθεστώς μιας δικτατορίας , πως ξαφνικά θα αντικρίσει μπροστά του το φασισμό , προοπτική που τον γεμίζει φόβο αλλά και ελπίδα.</div><div><br />Έτσι , τόσο για τον Ουίλλιαμ Μπάρους όσο και για τον Αλεν Γκίνσμπεργκ…το πρώτο παραισθησιογόνο στην Αμερική δεν είναι το jaga, ούτε η μεσκαλίνη αλλά το περιοδικό Time συν τη τηλεοραση.</div><div>Ναι , υπάρχει μια συνομοσία , αλλά είναι συνομοσία της εξουσίας , του τέρατος που υποδουλώνει , του καρκίνου που οι μεταστάσεις του σας ροκανίζουν το μεδούλι ……<br />Υποδουλωνόμαστε ακόμη περισσότερο στο δήμιό μας όταν τον ευγνωμονούμε που δεν καταφεύγει στη βία.<br />Ένα καλά ρονταρισμένο κράτος δεν έχει ανάγκη από αστυνομία.<br />…… Η συνομωσία είναι όλα που ενσταλάζονται στο μυαλό σας και σας υποβάλλονται , εν αγνοία σας , μέσα από εικόνες , μέσα από τους κώδικες και τα μηνύματα της γλώσσας.<br />Το σώμα μου είναι …μια σαρκική μηχανή ….κατακλυσμένη από παράσιτα !<br /><br />Η επιτυχία ενός τέτοιου λόγου οφείλεται στο μη επαληθεύσιμο χαρακτήρα του :</div><div>τίποτα δεν το επικυρώνει επειδή τίποτα επίσης δε το διαψεύδει.</div><div><br />Βάζει το φορέα του στο διπλό πόστο του νυκτοσκοπού και του πολεμιστή .</div><div><br />Α, όχι , αυτός δε ξεγελιέται : σε αντίθεση με όλους τους αφελείς , αυτός διαθέτει τα προσόντα της διαφορετικότητας και της αδιαλλαξίας .</div><div><br />Γνωρίζει πως το σύστημα είναι ακόμα πιο σατανικό όταν δείχνει ανεκτικό.<br />Όμως η πολεμική του ιαχή ….είστε όλοι σκλάβοι δίχως να το ξέρετε……. Μας καθησυχάζει !</div><div><br />Πιστεύει πως μας φανερώνει την Αποκάλυψη , μας μιλάει για μια ακαθόριστη καββάλα , κακόβουλη και απρόσβλητη, που συνιστά καθετί αρνητικό , το ακατανόητο.</div><div><br />Η ύπαρξη αυτών των δυνάμεων του σκότους μας ανακουφίζει : αφού κάποια διαβολική αιτιότητα ρυθμίζει , ερήμην μας , τα πεπρωμένα μας , δεν χρειάζεται πια να δίνουμε λόγο για τις πράξεις μας : είμαστε συγχωρεμένοι , οι συμφορές μας δεν απορρέουν από εμάς .</div><div><br />Μας βολεύει καλύτερα να εξορκίζουμε φανταστικά συνομωτικά κέντρα , υποσυνείδητες εικόνες και αόρατες δυνάμεις παρά να δεχτούμε τη θλιβερή , την πεζή αλήθεια :</div><div><br />Πως εμείς διαμορφώνουμε την ιστορία μας ακόμα , και όταν σύμφωνα με την καθιερωμένη ρήση , δε γνωρίζουμε την ιστορία που διαμορφώνουμε .</div><div><br />Να που , σε μια απίθανη αμπελοφιλοσοφία , βρίσκουμε και πάλι την αθωότητα των Σεραφείμ.</div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div>Πιέρ - Ιβ - Πετιγιόν , Ιστορία της Αμερικανικής Λογοτεχνίας </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-12193515784121079?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-63136857642701423622009-07-23T10:23:00.007+03:002009-07-23T10:36:57.363+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SmgRjrxm2XI/AAAAAAAAAOU/Qke2Je9C-xo/s1600-h/schwarz.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5361554661128460658" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 124px; CURSOR: hand; HEIGHT: 93px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SmgRjrxm2XI/AAAAAAAAAOU/Qke2Je9C-xo/s400/schwarz.jpg" border="0" /></a> <strong>Αγαπώ την ανθρωπότητα , αλλά , για μεγάλη μου</strong><br /><p><strong>έκπληξη , όσο περισσότερο αγαπώ την ανθρωπότητα</strong></p><br /><p><strong>στο σύνολό της τόσο λιγότερο αγαπώ τους</strong></p><br /><p><strong>ανθρώπους σαν μεμονωμένα άτομα.</strong></p><br /><p><strong></strong></p><br /><p><strong>Αδελφοί Καραμαζώφ , Ντοστογιέφσκι</strong></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-6313685764270142362?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-48909989455456657062009-07-18T12:28:00.004+03:002009-07-18T12:36:08.314+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SmGWhPDfCOI/AAAAAAAAAOM/9_ofyT3MZfw/s1600-h/31131.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5359730529268599010" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SmGWhPDfCOI/AAAAAAAAAOM/9_ofyT3MZfw/s400/31131.jpg" border="0" /></a>Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου ,<br /><p>πνεύμα αργίας , περιεργείας , φιλαρχίας και αργολογίας </p><p>μη μου δώσεις.</p><p>Πνεύμα δε σωφροσύνης , ταπεινοφροσύνης , υπομονής και </p><p>αγάπης ,</p><p>χάρισέ μου στο δούλο σου.</p><p> </p><p>Ναι , Κύριε Βασιλεύ , δώρησαι να βλέπω τα πταίσματά μου και να μη κατακρίνω τον αδελφό μου ,</p><p>γιατί είσαι ευλογημένος σ' όλους τους αιώνες.</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-4890998945545665706?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-12354573287491317352009-07-17T11:40:00.006+03:002009-07-17T11:49:54.573+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SmA5bH2dLvI/AAAAAAAAAOE/YVC_R1RCTDE/s1600-h/ig2517.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5359346694697594610" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SmA5bH2dLvI/AAAAAAAAAOE/YVC_R1RCTDE/s400/ig2517.jpg" border="0" /></a><br /><div>Ο έρωτας μας καταδικάζει να μην είμαστε ο εαυτός μας ;<br />Τι θα τον /την γοητεύσει ;<br />Πως θα της φανεί η γραβάτα μου;<br />Θα του αρέσει το φουστάνι μου ;</div><div><br />Οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι στο στάδιο του φλέρτ τουλάχιστον λειτουργούμε ίσως διαφορετικά από τον εαυτό μας.<br />Ένα αίσθημα κατωτερότητας που μας οδηγεί , μας προκαλεί την ανάγκη να ενδυθούμε μια προσωπικότητα που δεν είναι ακριβώς η δική μας.</div><div><br />Έχει στοιχεία δικά μας ίσως λίγο καμουφλαρισμένα.<br />Ο έρωτας μας ωθεί να φανταζόμαστε πως μας βλέπει ο άλλος </div><div><br />Ποιος /ποια είμαι ;<br />Πως είμαι για αυτήν /αυτόν ;</div><div><br />Η ενδοστρέφεια μας καθιστά κάτι δόλιο και ανειλικρινή ;<br /><br />Η ανειλικρίνεια δεν εκδηλώνεται κατ’ ανάγκη με ψεύδη ή υπερβολές .<br />Σημαίνει απλά ότι προσπαθείς να μαντέψεις τι θέλει ο σύντροφος και χαλκεύεις τον αντίστοιχο ρόλο φορώντας την αντίστοιχη στολή.</div><div><br />Δεν είναι μια ειρωνική πλευρά του έρωτα ; </div><div><br />Η έντονη έλξη δε μας κάνει να φουντώνει ένα αίσθημα κατωτερότητας σε σχέση με τη τελειότητα που έχουμε εντοπίσει στο προσφιλές πρόσωπο ;</div><div><br />Προυπόθεση να δείχνεις τον αυθεντικό σου εαυτό είναι η ικανότητα να διατηρείς σταθερή ταυτότητα ανεξάρτητα από την εκάστοτε παρέα .<br />Το να εκφραζόμαστε με ειλικρίνεια συνιστά κριτήριο ήθους.</div><div><br />Είναι σωστή η έκφραση να πούμε …θέλω να την/τον κάνω να με ερωτευτεί;<br />Για να γίνει κάτι τέτοιο δε πρέπει να γνωρίσουμε το σύντροφό μας καλά ;<br />Κάνουμε τον άλλο να μας ερωτευτεί ;<br /><br />Για να κατανοήσουμε έναν άνθρωπο απαιτούνται ώρες και ώρες παρατήρησης και ερμηνειών σα να γνέθουμε τις ίνες του συνεκτικού χαρακτήρα του ξαίνοτας χιλιάδες λέξεις και πράξεις.</div><div><br />Τι σου αρέσει να κάνεις τα Σαβ/κα ;<br />Σου αρέσει η δουλειά σου ;<br /><br />Πίσω από αυτές τις αμήχανες ερωτήσεις κρύβεται η ανυπόμονη προσπάθεια να φθάσει κανείς στην πιο άμεση απ’ όλες</div><div><br /><strong><span style="font-size:130%;">Ποια / Ποιος είσαι;<br /></span></strong><br />Η ειλικρίνεια πολλές φορές φαντάζει στόχος απρόσιτος αφού πάντα μας εκθέτει στον κίνδυνο να προκαλέσουμε τη δυσφορία εκείνων που διαφωνούν με τις απόψεις μας.<br />Πολλές φορές ενώ εξυμνούμε την ειλικρίνεια δικαιολογούμε πράξεις που δεν εντάσσονται στη σφαίρα της ειλικρίνειας.<br />Η πολυσχιδία των απόψεων μας κάνει να μοιάζουμε πολλές φορές σχιζοφρενής.</div><div><br />Ποια πλευρά του εαυτού μας πρέπει να αναδείξουμε στον έρωτα…αναδεικνύουμε μια πλευρά κατ ‘ επιλογή;</div><div><br />Τι πρέπει να κυριαρχεί ο εγκεφαλικός τομέας ή ο συναισθηματικός;<br />Μπορούν να συνδυαστούν αρμονικά και οι δυο τομείς;<br /><br />Διακρίνω δύο είδη ψέματος – αυτά που ξεφουρνίζουμε για να σωθούμε και αυτά που λέμε για να γίνουμε αρεστοί.</div><div>Τα ψεύδη μας όταν επιχειρούμε να εμπνεύσουμε έρωτα διαφέρουν κατά κανόνα από τα υπόλοιπα<br />Πιστεύω ότι το ψέμα που λέμε για να γίνουομε αρεστοί φέρει και ένα είδος διαστροφικής συνεκδοχής .<br />Η απόπειρα μας να φανούμε γοητευτικοί αντιμετωπίζεται ως αβαρία κάθε προσωπικού χαρακτηριστικού , σαν να θεωρούμε ότι ο αληθινός μας εαυτός αντικρούει αμετάκλητα καθετί τέλειο που βρίσκουμε στο προσφιλές πρόσωπο.<br />Η προσπάθεια να φανούμε γοητευτικοί είναι κατά ένα τρόπο διαδικασία υποκριτικής.<br />Μετάβαση από την αυθόρμητη συμπεριφορά σε μια άλλη, λόγω θεατών.<br /><br />Τα ερωτικά δόκανα χαρακτηρίζονται από άκρα ιδιομορφία , σα να αναιρούν κάθε λογικό , αιτιατό νόμο.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-1235457328749131735?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-55035241491910721192009-07-16T00:55:00.005+03:002009-07-16T01:01:49.228+03:00<div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sl5Qq232MLI/AAAAAAAAANc/xWHt8Zlp94g/s1600-h/%CF%83%CE%B1%CF%80%CF%86%CE%BF.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5358809303831949490" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 108px; CURSOR: hand; HEIGHT: 130px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sl5Qq232MLI/AAAAAAAAANc/xWHt8Zlp94g/s400/%CF%83%CE%B1%CF%80%CF%86%CE%BF.jpg" border="0" /></a><br /><br /></div><div>«Ομορφόθρονη αθάνατη Αφροδίτη,<br />κόρη του Δία, σου δέομαι, δολοπλέχτρα,<br />με πίκρες και καημούς μη, </div><br /><br /><br /><div><br /></div><div>Δέσποινα,παιδεύεις την ψυχή μου.</div><div>Μα έλα μου, </div><div><br /></div><div>αν και κάποτε από πέρα<br />το κάλεσμά μου όμοι' αγροικώντας,<br />ήρθες, το πατρικό παλάτι αφήνοντας,<br />και το χρυσό σου αμάξι<br />ζεύοντας κι όμορφα στρουθιά πετώντας<br />γοργά στη γή σ΄εφέρανε τη μαύρη<br />παντ΄απ΄τον ουρανό με φτεροκόπημα<br />πυκνό μες΄τον αιθέρα.</div><div><br />Κι΄ως έφτασαν ταχιά, χαμογελώντας<br />με την αθάνατη όψη, ω μακαρία,<br />με ρώτησες σαν τι και πάλι να 'παθα<br />τι σε καλω κοντά μου.</div><div><br /></div><div>τι λαχταρά η ψυχή μου η φρενιασμένη<br />τόσο πολύ να γίνει: -Ποια και πάλι<br />θες η Πειθώ να΄φέρει στην αγάπη σου;</div><div><br /></div><div>Σαπφώ, ποια σ' αδικάει;</div><div><br /></div><div>Γιατί αν φεύγει, γοργά από πίσω θα 'ρθει,<br />κι΄αν δεν παίρνει σου δώρα, θα σου φέρει<br />τωρ΄αν δεν σ΄αγαπάει, θα σ΄αγαπήσει<br />και δίχως να το θέλει.</div><div> </div><div><br />Ω! έλα μου και τώρα, κι΄απ΄τις μαύρες<br />τις έγνοιες λύσε με, και ό,τι ν΄αληθέψει<br />ποθεί η ψυχή μου, τέλεσ' το, κι΄ατή σου<br />συ γίνε ο βοηθός μου.»</div><div><br /></div><div></div><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sl5RUy7eBkI/AAAAAAAAANk/D-dgNPL1fXI/s1600-h/%CF%83%CE%B1%CF%80%CF%86%CF%89.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5358810024327906882" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 110px; CURSOR: hand; HEIGHT: 118px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sl5RUy7eBkI/AAAAAAAAANk/D-dgNPL1fXI/s400/%CF%83%CE%B1%CF%80%CF%86%CF%89.jpg" border="0" /></a><br /></div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-5503524149191072119?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-18212077452653364072009-07-12T11:11:00.008+03:002009-07-12T11:20:07.821+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Slma9iTl-RI/AAAAAAAAANU/lZ-XmU41xP4/s1600-h/nasia+and+mama.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5357483613705599250" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 118px; CURSOR: hand; HEIGHT: 400px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Slma9iTl-RI/AAAAAAAAANU/lZ-XmU41xP4/s400/nasia+and+mama.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div></div><div></div><div></div><div><span style="font-size:180%;"></span></div><div><span style="font-size:180%;"></span></div><div><span style="font-size:180%;"></span></div><div><span style="font-size:180%;"></span></div><div><span style="font-size:180%;"></span></div><div><span style="font-size:180%;"></span></div><div><span style="font-size:180%;"></span> </div><div><span style="font-size:180%;"></span> </div><div><span style="font-size:180%;"></span> </div><div><span style="font-size:180%;"></span> </div><div><span style="font-size:180%;">Όταν σε βλέπω σ'αγαπώ</span></div><div><span style="font-size:180%;">όταν σε βλέπω να κλαις ανατριχιάζω</span></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div> </div><div> </div><div> </div><div>Αθανασία Μαρία Πολυχρονίδου</div><div>8 ετών</div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-1821207745265336407?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-67176834058346493952009-07-10T22:05:00.006+03:002009-07-10T22:16:06.540+03:00<div>Ξέρω ότι βρίσκομαι εκτός καιρού αλλά νοιώθω μια εσωτερική ανάγκη να μοιραστώ μαζί σας ....την ιστορία μιας γυναίκας...μιας Αγίας , της Αγίας Αναστασίας </div><div> </div><div> </div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356911947970691122" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 144px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SleTCNfWwDI/AAAAAAAAANM/tQeQ4nysK0U/s400/greatmartyranastasia.jpg" border="0" /><br /><div></div><br /><div>Η Αγία Αναστασία<br />Άθληση της Αγίας ένδοξης Μάρτυρος του Χριστού Αναστασίας<br /><br />Στα χρόνια που βασίλεψε ο ασεβέστατος Διοκλητιανός, στην ξακουστή Ρώμη ήταν ένα κορίτσι που λεγόταν Αναστασία. Όμορφη, με ωραία κορμοστασιά, από γένος πλούσιο και φημισμένο, με χαρακτήρα και τρόπους τέλειους. Η δε ευγένεια της ψυχής της ήταν μεγαλύτερη από το κάλλος του σώματός της. Ήταν θυγατέρα κάποιου ειδωλολάτρη Πραιτεξάτου και της μάθαινε γράμματα ένας ενάρετος άνθρωπος, ο Χρυσογόνος. Ευσεβέστατος, με πίστη στον αληθινό Θεό, δίδαξε την ευσέβεια και την πίστη του στην Αναστασία, που καταφρόνησε τα αναίσθητα είδωλα. Ο δε πατέρας της την πάντρεψε, παρά την θέλησή της, με τον ειδωλολάτρη και πλούσιο Ποπλίονα. Η Αναστασία τον μισούσε και δεν θέλησε ποτέ να κοιμηθεί μαζί του, γιατί αγαπούσε την παρθενία χάρη του Χριστού και προφασιζόταν συνεχώς πως ήταν άρρωστη. Καθημερινά προσευχόταν στον Χριστό, τηρούσε τις εντολές του και πάνω από όλα είχε μεγάλη ταπείνωση. Για αυτόν τον λόγο, πολλές φορές έβγαζε τα πολύτιμα και λαμπρά φορέματά της και ντυνόταν φτωχικά, για να μην την γνωρίσουν, και πήγαινε με μια ευσεβέστατη δούλη της στις φυλακές, όπου περιποιούνταν τις πληγές και τα τραύματα των χριστιανών από τα βασανιστήρια. Σκούπιζε, καθάριζε τα αίματα και τις πληγές. Πρόσφερε κάθε άλλη υπηρεσία σαν δούλη του Χριστού. Καταφιλούσε τις πληγές τους από ευλάβεια για τα μαρτύριά τους και τους νουθετούσε να μη δειλιάσουν στα προσωρινά βασανιστήρια, αλλά να μένους σταθεροί στην πίστη και ευσέβειά τους. Τους έδινε τροφές, ρούχα και κάθε τι άλλο, που είχαν ανάγκη για το σώμα τους, όπως φάρμακα. Και όλα αυτά τα έκανε κρυφά, τις νύχτες, εξαγοράζοντας με χρήματα του φύλακες, για να την αφήνουν να μπαίνει στις φυλακές. Όταν έμαθε αυτά από πληροφορίες δικών του ανθρώπων ο Ποπλίονας την φυλάκισε και δεν την άφησε ούτε να βγει αλλά και ούτε να την πλησιάσει κανένα άτομο. Αυτή στεναχωριόταν που δεν μπορούσε να βγει από το σπίτι της, για να φροντίσει τους φυλακισμένους χριστιανούς, όπως πριν. Όμως είχε μεγαλύτερη στεναχώρια που δεν μπορούσε να επικοινωνήσει με τον διδάσκαλό της Χρυσόγονο, ο οποίος πριν την επισκεπτόταν τακτικά και έπαιρνε ο ένας από τον άλλο δύναμη στα έργα της αρετής. Και αυτό γιατί ο Χρυσόγονος ήταν φυλακισμένος από τον βασιλιά, όταν αυτός έμαθε για την πίστη που είχε προς τον Χριστό. Τότε η αγία Αναστασία έστειλε μια γριά γυναίκα ευσεβέστατη και έμπιστη να μιλήσει στον Χρυσόγονο, για να προσευχηθεί προς τον Θεό για χάρη της, να λυτρωθεί από την φυλακή και να θεραπεύει τους φυλακισμένους μάρτυρες. Ο Χρυσόγονος της έγραψε ότι πρέπει να έχει υπομονή, γιατί σε λίγες μέρες θα πεθάνει ο άντρας της και θα μείνει εντελώς ελεύθερη. Έτσι και έγινε. Ο βασιλιάς τον έστειλε ως πρέσβη στους Πέρσες και στον δρόμο τον σκότωσαν. Από τότε η αγία έμεινε ελεύθερη και χωρίς εμπόδια έκανε ό,τι ήθελε και παρακινούσε τους μάρτυρες να υπομένουν γενναίως τα βασανιστήρια. Ο δυσεβής Διοκλητιανός βρισκόταν τότε στην Ηράκλεια και δεν φρόντιζε τόσο για τις δημόσιες υπηρεσίες και υποχρεώσεις του κράτους του, όσο για να μην γλιτώσει κανένας ευσεβής χριστιανός από τα χέρια του. Του ανέφεραν ότι στη Ρώμη είχαν πολλούς χριστιανούς φυλακισμένους και πως, ενώ τους βασάνιζαν με διάφορους τρόπους, κανένας δεν ήθελε να προσκυνήσει τα είδωλα, γιατί είχαν έναν διδάσκαλο, που λεγόταν Χρυσόγονος, ο οποίος τους εμψύχωνε στην πίστη και τους παρακινούσε προς το μαρτύριο. Ο Διοκλητιανός πρόσταξε αμέσως τους μεν χριστιανούς φυλακισμένους να τους βασανίσουν και πολύ, αν δεν θυσιάσουν στα είδωλα, να τους σκοτώσουν, τον δε Χρυσόγονο να του τον φέρουν σαν κατάδικο. Πίσω από τους στρατιώτες και τον Χρυσόγονο, τον διδάσκαλό της, πήγαινε και η Αναστασία, νικώντας την αντοχή της γυναικείας φύσης με το γενναίο της φρόνημα. Όταν έφτασαν στον βασιλιά Διοκλητιανό, αυτός με ύφος καλοσυνάτο είπε στον Χρυσόγονο: - Υπάκουσε στην εντολή μου. Θυσίασε στους Θεούς, για να λυτρωθείς από διάφορα βασανιστήρια και θα σε κάνω έπαρχο της Ρώμης. Πίστευε ο ασεβής βασιλιάς πως η δύναμη της εξουσίας του θα νικούσε την ψυχή και την πίστη του καλοκάγαθου Χρυσόγονου. Όμως, οι απειλές και οι υποσχέσεις του δεν έπιασαν, για να αρνηθούν οι χριστιανοί την πίστη τους στον Χριστό. Έτσι και τώρα, ο άγιος απάντησε με μεγάλο θάρρος κοιτάζοντάς τον στα μάτια, για να αποδείξει πως η βασιλική του εξουσία και δύναμη δεν είχε αξία μπροστά στην βασιλεία του Θεού. - Δεν θυσιάζω στα είδωλα, γιατί έναν και μόνο Θεό ξέρω, τον οποίο ομολογώ με τα χείλη, όλη την ψυχή και την καρδιά μου. Αυτόν λατρεύω, προσκυνώ και θεωρώ τον γλυκύτερο από όλα τα ευχάριστα πράγματα της ζωής και τον ποθώ από κάθε τι άλλο. Αποστρέφομαι τα πλήθη των θεών σου, τους μύθους και τους δαίμονες. Συμβουλεύω όμοια και την βασιλεία σου να τους μισήσεις, γιατί είναι ζημιά και απώλεια των ψυχών. Όσο για τις τιμές και τις υποσχέσεις που μου έταξες, τις θεωρώ σκιά και όνειρα. Ο βασιλιάς, αφού θαύμασε το θάρρος του αγίου, πρόσταξε να τον αποκεφαλίσουν σε ερημικό τόπο, γιατί φοβήθηκε μήπως παρασυρθούν και άλλοι, αν προσπαθήσει να τον μεταπείσει με διάφορα βασανιστήρια. Μετά τον αποκεφαλισμό του, έριξαν το λείψανό του στη θάλασσα. Όμως η πρόνοια του Θεού δεν αφήνει τους αγίους Του μάρτυρες χωρίς προστασία. Εκεί κοντά κατοικούσαν τρεις αδελφές, η Αγάπη, η Χιονία και η Ειρήνη και ένας ιερομόναχος ενάρετος, ο Ζώιλος. Ο Ζώιλος είδε θεία αποκάλυψη, που του φανέρωσε που βρισκόταν το λείψανο του αγίου Χρυσογόνου. Αφού το πήρε μαζί με το τίμιο κεφάλι του, με μεγάλη ευλάβεια το έκρυψε στο κελί του. Μετά από τριάντα μέρες του φανερώνεται ο Χρυσόγονος λέγοντάς του: - Γνώριζε, Ζωίλε, ότι έμαθε ο βασιλιάς για τις τρεις αδελφές Ειρήνη, Αγάπη και Χιονία και θέλει να τις θανατώσει μέσα σε εννιά μέρες. Να, λοιπόν, έρχεται εκεί η δούλη του Χριστού Αναστασία να τις δώσει θάρρος και να τις παρακινήσει προς το μαρτύριο. Συ δε ετοιμάσου για την αιώνια ζωή, γιατί σε λίγες μέρες έρχεσαι σε μας να απολαύσεις τους γλυκύτατους καρπούς των κόπων σου. Την ίδια οπτασία είδε και η Αναστασία. Με μεγάλη χαρά έφυγε αμέσως για τον τόπο του Ζωίλου και, όταν είδε τις τρεις αδελφές, τις ρώτησε για το λείψανο του Χρυσογόνου. Όταν της το έδειξαν, το προσκύνησε με μεγάλη ευλάβεια. Μετά, παίρνοντας τις τρεις παρθένες αδελφές έφυγε στην Ακου¨λία, διδάσκοντές τες να μη δειλιάσουν στα βασανιστήρια των ασεβών. Έτσι, σύμφωνα με τη θεία αποκάλυψη του Χρυσόγονου, ο μεν Ζωίλος έφυγε ειρηνικά προς τον Κύριο, ο δε παράνομος βασιλιάς πρόσταξε κα έφεραν τις τρεις αδελφές στο θέατρο. Πιστεύοντας ότι θα τις μεταστρέψει στα είδωλα, τις μίλησε με γλυκό τρόπο εγκωμιάζοντας την ομορφιά τους, τάζοντας να τις παντρέψει με πλούσιους άρχοντες και υποσχόμενος να τις χαρίσει πολλά και πλούσια δώρα. Όμως, η μεγαλύτερη στην ηλικία, η Αγάπη, για να δείξει την αγάπη της προς τον Θεό, με πολύ θάρρος απάντησε: - Βασιλιά, μη βάλεις καθόλου στο μυαλό σου πως θα φοβηθούμε τα φοβερά βασανιστήρια ή τον σκληρότατο θάνατο ή θα μας νικήσει η πλούσια παντρειά ή θα λυπηθούμε τα κάλλη μας ή με κολακείες θα κλονίσεις την πίστη μας και θα προδώσουμε την ευσέβειά μας. Μάλιστα δε, όσο περισσότερο και χειρότερα μας βασανίσεις, τόσο περισσότερο θα ωφεληθούμε, για να κερδίσουμε την αιώνια βασιλεία. Ο βασιλιάς, λοιπόν, θαύμασε τόσο πολύ και πάλι, όπως και του Χρυσογόνου πριν, την ομολογία και το θάρρος της παρθενομάρτυρος Αγάπης, ώστε τις φυλάκισε όλες, γιατί έπρεπε να φύγει στη Μακεδονία. Πρόσταξε τον έπαρχο Δουλκίτιο να τις ανακρίνει και πάλι και με διάφορα βασανιστήρια να τις αναγκάσει να θυσιάσουν στα είδωλα. Η Αναστασία, βέβαια, όπως είπαμε και πιο πάνω, ακολουθούσε όχι μόνο τις τρεις αδελφές, αλλά και άλλους χριστιανούς και τους επιμελούνταν σε όλες τους τις ανάγκες. Ο πονηρός Δουλκίτιος από την πρώτη στιγμή θέλησε να εκμεταλλευτεί την εξουσία του και να χρησιμοποιήσει τις ωραιότατες τρεις αδελφές στις επιθυμίες της σάρκας του. Πήγε λοιπόν, στη φυλακή μόνος του, για να ικανοποιήσει τις ορέξεις του, όπως σκεπτόταν. Αλλά, με την θέληση του Θεού, αντί στη φυλακή μπήκε σε ένα μαγειρείο, όπου ήταν μαζεμένα κατσαρόλια και κουτάλια. Αυτά, πιστεύοντας πως ήταν τα κορίτσια, τα αγκάλιαζε, τα φιλούσε, καθώς ήταν μεθυσμένος από έρωτα και έγινε κατάμαυρος και αγνώριστος από τις μουντζούρες. Κατόπιν, βγαίνοντας έξω να πάει στο παλάτι, δεν τον γνώριζε κανένας πως ήταν ο έπαρχος. Πίστευαν ότι ήταν ένας τρελός και δαιμονισμένος άνθρωπος. Άλλοι τον κορόιδευαν και άλλοι τον έδερναν σαν παλαβό. Όταν έφτασε στο παλάτι δεν τον άφηναν οι φρουροί να μπει μέσα, αλλά τον έσπρωχναν προς τα έξω και τον γρονθοκοπούσαν. Και όλα αυτά, γιατί κανένας δεν πίστευε πως ήταν ο έπαρχος. Με μεγάλη δυσκολία τον γνώρισαν οι συγγενείς του και τον πήγαν στο σπίτι του, όπου τον καθάρισαν και τον έντυσαν. Όταν συνήλθε από αυτή του την παραζάλη, για να δικαιολογηθεί, έλεγε πως οι χριστιανοί του έκαναν μαγείες. Ο θυμός του μεγάλωσε και ο πόθος του για τις τρεις παρθένες αδελφές έγινε ανίκητο πάθος. Ήθελε να πάρει εκδίκηση για την προσβολή που έπαθε. Και να τι σκέφτηκε. Πρόσταξε και τις έφεραν μπροστά του, δίνοντας εντολή να τις γυμνώσουν εντελώς. Ήθελε να πραγματοποιήσει τις επιθυμίες του μπροστά σε άλλους, για να τις ντροπιάσει και να πάρει εκδίκηση για το ρεζιλίκι που έπαθε. Αλλά, ω των παραδόξων πραγμάτων δημιουργέ Κύριε! Τα πουκάμισα που φορούσαν έγιναν σαν δέρματα και κόλλησαν τόσο πολύ στις σάρκες τους, που δεν μπορούσαν τελικά να τα ξεσκίσουν οι δήμιοι. Όλοι τότε απόρησαν και έμειναν κατάπληκτοι σε ένα τέτοιο θαύμα. Αλλά ακολούθησε και άλλο θαύμα μετά από αυτό. Έμεινε τυφλός ο έπαρχος από ουράνια δύναμη, για να αποδειχτεί η παντοδυναμία του Θεού προς ενίσχυση της πίστης των χριστιανών. Έτσι, σηκώνοντάς τον από τον θρόνο του σαν ένα άψυχο χορτάρι, τον πήγαν στο κρεβάτι του. Μετά από αυτά τα γεγονότα , ο βασιλιάς διόρισε έπαρχο τον Σισίνιο , ένα σκληρό και ασεβέστατο ειδωλολάτρη .Μόλις έγινε έπαρχος , προσπάθησε με διάφορες κολακείες, υποσχέσεις και φοβέρες να τις αλλάξει την γνώμη και να θυσιάσουν στα είδωλα. Όταν είδε ότι στα χαμένα κόπιαζε, σαν να έδερνε τον αέρα , πρόσταξε να κάψουν και τις δυό, την Αγάπη και την Χιονία. Την Ειρήνη , ως μικρότερη , την άφησε, έχοντας ελπίδα πως αργότερα θα την καταφέρει να θυσιάσει. Άναψαν το καμίνι οι υπηρέτες , έκαναν οι αγίες τον σταυρό τους και πήδησαν μέσα στις φλόγες με αγαλλίαση. Ο Παντοδύναμος Θεός παρέλαβε τις ψυχές τους χωρίς λύπη και πόνο. Η φωτιά δεν τις έβλαψε καθόλου, ούτε τόλμησε να κάψει μια τρίχα από το κεφάλι ή το ρούχο τους. Η φιλομάρτυρα Αναστασία μετά από αυτό, πήρε τα λείψανά τους και τα ενταφίασε με πολλή ευλάβεια. Παρακαλούσε τον Θεό κάθε μέρα ν' αξιώσει και την ίδια να έχει τέτοιο μαρτυρικό στέφανο. Ο έπαρχος Σισίνιος κολάκευε πάλι την Ειρήνη , για να θυσιάσει. Επειδή δεν πειθόταν ,την φοβέρισε λέγοντας την : - Γνώριζε πως αν παρακούσεις την εντολή μου να θυσιάσεις, θα σε βάλω σ'ένα φανερό και δημόσιο τόπο να έρχεται ο καθένας να σε πορνεύει , για να φθαρεί και μολυνθεί, κατά την γραφή σας , το σώμα και η ψυχή σου. Τι σκληρότητα και αθλιότητα! Πόσο τυφλωμένη και δαιμονισμένη η καρδιά του κοσμικού άρχοντα! Έρχεται όμως η απάντηση της Ειρήνης να ξεσκεπάσει τον απάνθρωπο ψυχικό κόσμο του έπαρχου. Παρ' όλο που έχασε πριν λίγο τις άλλες αδελφές της, έχει εμψυχωθεί περισσότερο και δεν διστάζει σε οποιονδήποτε πειρασμό και βασανισμό. Έχει σκέπη της την θεία χάρη και δύναμη, την πίστη της στο Χριστό. Μπορεί να είναι μικρή σε ηλικία , αλλά η πίστη και η αγάπη της για τον Χριστό αμέτρητα μεγάλη. - Έπαρχε, ελπίζω Στον Δεσπότη μου Χριστό να φυλάξει τα πόδια μου από τις παγίδες σου και αμόλυντη την ψυχή μου. Αν πάλι μολυνθώ με την βία, σ'αυτό δεν έχω αμαρτία, γιατί έγινε παρά τη θέληση μου. Τότε ο άρχοντας , παραδομένος στο μίσος του , παρέδωσε την Ειρήνη στους στρατιώτες να την πάνε στο πορνείο για να γίνει ό, τι έλεγε. Ο Θεός όμως δεν αμέλησε για την πιστή Του δούλη, αλλά έστειλε αγγέλους για στρατιώτες και την πήγαν σ ‘ ένα όρος για να μην εκπληρωθεί το πείσμα του άρχοντα. Αυτός , αν και είδε τέτοιο θαύμα , δεν σταμάτησε να πολεμά τον Παντοδύναμο, αν και αδύναμος. Ο αφρονέστατος έτρεχε καβαλλάρης προς το όρος, για να την πάρει. Αλλά ακολούθησε άλλο θαύμα . Ενώ έβλεπε την Ειρήνη, δεν μπορούσε να πλησιάσει κοντά. Μια αόρατη δύναμη μπήκε ανάμεσα στην Ειρήνη και σ αυτόν σαν ένα τείχος ακαταμάχητο. Και ενώ έβλεπε, δεν την έβλεπε που ήταν και γυρνούσε το όρος ψηλαφώντας για να την πιάσει. Έτσι, περιπλανήθηκε άσκοπα μέχρι το βράδυ. Τότε ένας στρατιώτης έριξε το βέλος κατά πάνω της και την κατατρύπησε στην καρδιά της. Αυτή ήταν η θέληση του Θεού να την πάρει κοντά του, για να λυτρωθεί από τα βασανιστήρια της ζωής. Η δε αγία και μάρτυρας Ειρήνη ευχαρίστησε τον Θεό , πριν παραδώσει την ψυχή της, γιατί την φύλαξε καθαρή και αμόλυντη από τα χέρια των βασανιστών της. Και όταν ο άρχοντας έφυγε μακριά, η Αναστασία πήρε το λείψανο της και μαζί με τις άλλες αδελφές της το ενταφίασε με όλες τις τιμές. Όμως όταν έμαθε ο άρχοντας για την Αναστασία, την φυλάκισε, για να την βασανίσει με διάφορα βασανιστήρια. Το μίσος του για αυτήν ήταν αμέτρητο και φοβερό. Όταν τον πληροφόρησαν πως ήταν από αρχοντική γενιά, δεν τόλμησε να την αγγίξει παρά την έστειλε στην Ρώμη, στον ίδιο τον αυτοκράτορα.<br />Ο αυτοκράτορας απορημένος για τον τρόπο ζωής της , το ντύσιμο της και την όλη αγάπη και φροντίδα για τους χριστιανούς , θέλησε να μάθει τι έκανε την περιουσία της και ζούσε με αυτό τον τρόπο. - Εξήγησέ μου, είπε ο αυτοκράτορας , τι έκανες τόση πατρική περιουσία και ζεις έτσι; Η Αγία Αναστασία απάντησε με θάρρος και πίστη πώς την προστατεύει ο Χριστός. - Πρώτα, μοίρασα την περιουσία μου στους φτωχούς χριστιανούς σύμφωνα με τον νόμο του Θεού μου και, δεύτερον, ήρθα να δώσω θυσία το σώμα μου ολόψυχα στον Χριστό, επειδή δεν εξουσιάζω τίποτα άλλο στον κόσμο, για να αφιερώσω στον Ποιητή και Σωτήρα μου. Ο αυτοκράτορας δεν θέλησε να προχωρήσει σε βασανιστήρια, γιατί κατάλαβε στην σταθερή πίστη και αφοσίωσή της στον Χριστό και δεν ήθελε να ντροπιαστεί και εξευτελιστεί περισσότερο από τις νίκες της. Γι' αυτό την παρέδωσε ξανά στον έπαρχο. Αυτός με γλυκόλογα και κολακείες, με υποσχέσεις για αξιώματα και τιμές προσπάθησε να την αναγκάσει να θυσιάσει στους θεούς τους. - Γιατί δεν προσκυνάς τους θεούς, τους οποίους σεβόταν και προσκυνούσε και ο πατέρας σου; Αυτή απάντησε: - Αυτούς τους κατάργησα και τους λύτρωσα από τις αράχνες, τις μύγες και τα όρνια που τους ρύπαιναν. Τις δε κοιλιές των φτωχών τις γέμισα με τροφές και έκανα τα άχρηστα, δηλαδή τα χρήματα, χρήσιμα για τους συνανθρώπους μου. Ο έπαρχος τότε με οργή και θυμό μονολόγησε: - Μα τους θεούς, αυτήν εγώ θα την κάνω να υποφέρει με πολλά βασανιστήρια, γιατί είναι ιερόσυλη. Η Αναστασία τότε δεν έχασε καιρό και απάντησε: - Ώ! δικαστή, θαυμάζω τη σκέψη σου, γιατί την καλή αυτή μου πράξη την θεωρείς ιεροσυλία. Αν εκείνα τα άψυχα είχαν ζωή ή δύναμη δεν θα βοηθούσαν να μην συντρίψω ή να με τιμωρήσουν, όταν τους έκαψα; Ο έπαρχος και πάλι με κολακείες και φοβέρες προσπάθησε να την μεταπείσει να θυσιάσει στους θεούς τους. Η Αναστασία όμως αμετάπειστη και πιστή στον Χριστό υπέμεινε όλες τις προσβολές του. Τότε, απογοητευμένος ο έπαρχος ανέφερε όλα τα γεγονότα στον αυτοκράτορα. Αυτός την παρέδωσε στον αρχιερέα του Καπιτωλίου, τον Ουλπιανό. Άνθρωπος πολυμήχανος και σκληρός, μπορούσε να καταφέρει να την μεταπείσει και να προσκυνήσει τα είδωλα. Η εντολή του βασιλιά ήταν: να θυσιάσει στα είδωλα ή θάνατος. Με τέτοια εντολή ο Ουλπιανός αρχίζει το βασανιστικό του έργο. Στο ένα μέρος βάζει πολύτιμες γυναικείες στολές, πολύτιμες πέτρες, κοσμήματα, ευωδιαστά άνθη, κρεβάτια αργυρά, όμορφα στρώματα και άλλα ωραιότατα κοσμικά πράγματα. Στο άλλο διάφορους μηχανισμούς βασανιστηρίων, για να την φοβίσει με αυτά ή να την δελεάσει με τα άλλα. Όμως, γελάστηκε στις σκέψεις και πράξεις του, γιατί η Αναστασία έμεινε σταθερή στην αγάπη και στην πίστη της προς τον Σωτήρα Χριστό. Έτσι, την φυλάκισε μέχρι τρεις μέρες, για να σκεφτεί το συμφέρον της, όπως έλεγε. Η αγία Αναστασία του απάντησε:- Μη χάνεις άδικα τον καιρό σου, γιατί και τρία χρόνια καιρό να μου δώσεις και ακόμα περισσότερο, εγώ προσκυνώ έναν Θεό, τον αιώνιο, για τον οποίο παραδίνω την ψυχή μου ακόμη και με θάνατο. Περιφρονώ τους θεούς σας καθώς και τα προστάγματα των βασιλιάδων σας. Έμεινε στην φυλακή τρεις μέρες. Δεν έφαγε τίποτα, ούτε και νικήθηκε από τις κολακείες τριών γυναικών που την παρότρυναν προς το κακό, γιατί και αυτές ήταν κολασμένες, αφού για αυτό το λόγο τις έστειλε ο ασύνετος Ουλπιανός, για να την μετατρέψουν προς το κακό. Όλα χαμένος κόπος. Μετά ξεκίνησε να πάει στη φυλακή να τη μολύνει ο ίδιος. Όμως, την ίδια στιγμή τιμωρήθηκε και πληγώθηκε αόρατα από τον Κύριο και έμεινε όχι μόνο τυφλός, αλλά με φοβερούς πόνους φώναζε και επικαλούνταν τους ανίσχυρους θεούς του να τον σώσουν. Με τις φωνές του συγκεντρώθηκαν πολλοί γείτονες και, αφού τον σήκωσαν στα χέρια τους, τον πήγαν στο σπίτι του. Επειδή όμως δεν είχε ανάπαυση από τους φρικτούς πόνους, διέταξε και τον πήγαν στο ναό των ειδώλων, νομίζοντας πως θα βρει θεραπεία. Εκεί από τους φρικτούς πόνους ο άδικος δικαστής παρέδωσε την ψυχή του. Μετά από αυτό το γεγονός και αφού ελευθερώθηκε η αγία, πήγε σε άλλη χώρα, όπου ήταν φυλακισμένη μια άλλη γυναίκα που λεγόταν Θεοδότη. Αυτή για την στερεή της πίστη έπαθε πολλά φρικτά βασανιστήρια από τον Λευκάδιο, τον άρχοντα της πόλης και στο τέλος φυλακίστηκε. Η Αναστασία της διηγήθηκε τα δικά της βάσανα και πάθη και έτσι την στερέωσε περισσότερο στην πίστη. Ο Λευκάδιος όταν έμαθε αυτά, την μεν Αναστασία, φυλάκισε, την δε Θεοδότη έστειλε δεμένη με γράμματα στον υπατικό της Βυθανίας. Ο υπατικός την βασάνισε με διάφορα βασανιστήρια και, αφού δεν μπόρεσε να την νικήσει, πρόσταξε να φέρουν τα δυο της παιδιά και τους φοβέρισε όλους πως αν δεν θυσιάσουν στα είδωλα, θα τους θανάτωνε. Ο πρωτότοκος γιος, ο Εύοδος, απάντησε: - Εμείς, ηγεμόνα, δεν φοβόμαστε τα βασανιστήρια του σώματος, επειδή αυτά μας πηγαίνουν στην αιώνια ζωή. Σεβόμαστε και φοβόμαστε μόνο τον αληθινό Θεό που μπορεί να οδηγήσει στην κόλαση και το σώμα και την ψυχή μας.Με απορία κοίταξε ο άρχοντας τον νέο Εύοδο και του είπε: - Θαυμάζω πως, παρόλο που είσαι τόσο μικρός, ξέρεις πολλά και απαντάς σαν μεγάλος. Και ο Εύοδος - Η γλώσσα είναι δική μου, αλλά τα λόγια του Κυρίου που υποσχέθηκε να μιλά για μας, όταν μας φέρνουν στα κριτήρια. Τότε ο ασεβέστατος, χωρίς να λυπηθεί τον μικρό Εύοδο, διατάζει να τον ραβδίσουν μπροστά στα μάτια της μάνας του χωρίς έλεος, για να πληγωθεί βαθιά, βλέποντας το παιδί της να βασανίζεται. Όμως η γενναία μάνα χαιρόταν και το παρακινούσε να αντέξει το μαρτύριο λέγοντας: - ΄Εχε υπομονή, παιδί μου. Στάσου με θάρρος και δέξου γενναία το μαρτύριο, με την υπομονή σου θα κερδίσεις από τον Κύριο το ένδοξο στεφάνι. Τότε, ο άνομος δικαστής θύμωσε περισσότερο και παρέδωσε την Θεοδότη σε έναν άνθρωπο ασελγή και μιαρό, που ονομαζόταν Υρτακός. Η εντολή του ήταν να την κάνει ό,τι θέλει. Να την μιάνει αισχρά. Όμως, μόλις την άγγιξε, όλο του το πρόσωπο παραμορφώθηκε. Από τη μύτη του έτρεχε το αίμα σαν ποτάμι. Σε τέτοια έξαλλη κατάσταση φώναξε προς τον υπατικό: - Μόλις ακούμπησα με το χέρι μου την Θεοδότη, έπαθα μεγάλο κακό. Είδα έναν νέο ωραίο και λαμπρό, που μου έδωσε ένα χαστούκι δυνατό στο πρόσωπό μου και άνοιξε η μύτη μου. Όμως, αν και άκουγε αυτά και έβλεπε το θαύμα δεν πίστεψε ο ηγεμόνας, αλλά την φοβέριζε ο ασυνείδητος με απειλές και διάφορα βασανιστήρια. - Αν δεν προσκυνήσεις τους αθάνατους θεούς, είπε, θα δεις μπροστά σου σφαγμένα τα δυο παιδιά σου. Τι τραγικό, αλήθεια, για μια μάνα ένα τέτοιο φρικτό θέαμα! Τα σπλάχνα της να τα δει έτσι! Ο πόνος και ο κόπος που έκανε να τα μεγαλώσει θα πάει χαμένος; Όμως ποια απάντηση έδωσε η Θεοδότη σ' αυτήν την απειλή; - Αυτό επιθυμώ και εγώ, είπε, να στείλω ζωντανή, πριν από το θάνατό μου, τα σπλάχνα μου στον Δεσπότη Χριστό, στο βέβαιο και σωτήριο εκείνο λιμάνι. ΄Επειτα να ακολουθήσω και εγώ και μαζί να χαιρόμαστε την αιώνια γαλήνη. Μια τέτοια απάντηση κατατάραξε τον τύραννο που αμέσως έδωσε εντολή να την κάψουν στο καμίνι μαζί με τα παιδιά της. Με τέτοιο τρόπο παρέδωσαν τις άγιες ψυχές τους η Θεοδότη με τα παιδιά της, στα άχραντα χέρια του Κυρίου, ευχαριστώντας και δοξολογώντας Τον με αγαλλίαση ψυχής. Η Αναστασία ήταν φυλακισμένη από τον έπαρχο του Ιλλυρικού, ο οποίος, όταν άκουσε πως ήταν από πλούσιους και ξακουστούς γονείς, δοκίμασε, καθώς ήταν φιλάργυρος, να κερδίσει χρήματα. Και της λέγει: - Αν είσαι αληθινά χριστιανή, πράξε σύμφωνα με τα λόγια του Κυρίου σου. Περιφρόνησε όλα τα χρήματα και αγαθά, δος τα σε μένα, για να λυτρωθείς από τις φροντίδες. Σε αφήνω τότε ελεύθερα να προσκυνάς τον Θεό σου. Η απάντηση που έδωσε η Αναστασία, έπεσε σαν κεραυνός στο κεφάλι και στην καρδιά του έπαρχου. - Ο Κύριός μου, απάντησε, με πρόσταξε τα υπάρχοντά μου να τα δίνω στους φτωχούς. Εσύ είσαι πλούσιος και όποιος σου δώσει ελεημοσύνη είναι ανόητος. Αν όμως τύχει και μείνεις φτωχός και δεν έχεις ούτε τα απαραίτητα για να ζήσεις, τότε με μεγάλη μου χαρά να σε θρέψω πεινώντα, να σε ποτίσω διψώντα και να σε ντύσω γυμνούμενο. Λέγοντας αυτά και πολλά άλλα, τα οποία αφήνουμε χάρη χρόνου, ο τύραννος εξοργισμένος την ξαναφυλακίζει, μ' εντολή να μην της δώσουν τίποτα για φαγητό παρά μόνο πολύ λίγο μετά τη δύση του ήλιου. Η Αναστασία δεν καταδέχτηκε ούτε εκείνο το λίγο φαγητό για συντήρηση του σώματός της. Είχε όλο τον πόθο και έρωτά της στον Χριστό. Αυτόν είχε παρηγοριά και τροφή και νερό στο σκοτεινό κελί. Κάθε βράδυ δε έβλεπε την μακαρία και σύναθλό της Θεοδότη, η οποία γέμιζε την καρδιά της Αναστασίας με χαρά και αγαλλίαση και της έδινε προθυμία και δύναμη για τους αγώνες της. Η Αναστασία την ρώτησε, γιατί ερχόταν σε αυτήν μετά τον θάνατό της. Και η Θεοδότη απάντησε: - Ο Θεός δίνει αυτή την χάρη στους μάρτυρες να φανερώνονται σε όσους φίλους θέλουν να συνομιλούν και να χαίρονται μαζί τους. Μετά από τριάντα μέρες, πιστεύοντας ο τύραννος πως από την πολλή πείνα, στερήσεις και τρόπο ζωής θα αρρώστησε και θα υπέκυπτε η αγία, πρόσταξε να την φέρουν μπροστά του. Όταν την είδε ωραία, χαμογελαστή, χωρίς να αλλάξει τίποτε από την ομορφιά της, θύμωσε και οργίστηκε με τους φύλακές της. Πίστευε ότι η Αναστασία τους εξαγόρασε και αυτοί της έκαναν όλα της τα θελήματα. Γι' αυτό έβαλε άλλους φρουρούς και έκλεισε τις πόρτες της φυλακής με περισσότερη ασφάλεια. Η αγία Αναστασία ήρεμη και δυνατή προσευχόταν μέρα και νύχτα στον Κύριο. Μετά από τριάντα και πάλι μέρες την έβγαλε από την φυλακή και, όταν είδε πως δεν άλλαξε τίποτε πάνω της, πρόσταξε να την αφήσουν στην μέση της θάλασσας με άλλους πολλούς κατάδικους ειδωλολάτρες, για να πνιγούν. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και ένας χριστιανός, ο Ευτυχιανός, που πρωτύτερα τον βασάνισε με διάφορους τρόπους και του πήρε όλη του την περιουσία. Τους έβαλαν σε μια βάρκα και, αφού έφτασαν στη μέση του πελάγου, μπήκαν σε άλλη βάρκα οι στρατιώτες, αφού κατατρύπησαν την βάρκα των καταδίκων, για να βουλιάξει γρήγορα. Ο Θεός όμως έστειλε την μακαρία Θεοδότη, η οποία κρατούσε το τιμόνι, και την κυβερνούσε μέχρι που τους έβγαλε σε σίγουρο τόπο. Όταν οι κατάδικοι ειδωλολάτρες είδαν αυτό το θαύμα, απόρησαν και πέφτοντας στα πόδια του Ευτυχιανού και της αγίας Αναστασίας παρακαλούσαν να τους διδάξουν την ευσέβεια, την πίστη στον Χριστό και ό,τι άλλο είχε σχέση με τον Σωτήρα Κύριο. Αυτό και έγινε. Πίστεψαν όλοι στον Χριστό, εκατόν είκοσι ειδωλολάτρες. Μετά από τρεις μέρες, όταν έμαθε τα γεγονότα ο έπαρχος, έστειλε στρατιώτες και τους έφεραν στο κριτήριο. Πίστευε ότι θα επιστρέψουν στην προηγούμενη πίστη τους. Αυτό ήταν ένα κακό σημάδι, γιατί θα γινόταν αιτία να πιστέψουν και άλλοι ειδωλολάτρες. Τους παρακάλεσε πολύ να επιστρέψουν στην προηγούμενη πίστη τους, τάζοντάς τους πολλά δώρα και αξιώματα. Όμως, οι ειδωλολάτρες μαθημένοι από τις ψευτιές και κολακείες των αρχόντων τους, δεν πίστεψαν στα λόγια του και ούτε ήθελαν να χάσουν οι αείμνηστοι την μακαριότητα και αιώνια ζωή για τα πρόσκαιρα και επίγεια αγαθά. Αφού δοκίμασε ο έπαρχος να τους μεταπείσει με άλλα βασανιστήρια και δεν τα κατάφερε, τους αποκεφάλισε όλους. Την μακαρία Αναστασία πρόσταξε να την δέσουν σε τρεις πασσάλους και να ανάψουν γύρω της φωτιά μέχρι να καεί. Έτσι παρέδωσε και η αγία Αναστασία την ψυχή της στα χέρια του Θεού με μαρτυρικό θάνατο στις είκοσι δύο (22) Δεκεμβρίου του έτους 290 επί αυτοκράτορα Διοκλητιανού. Κάποια γυναίκα που λεγόταν Απολλωνία, από γένος πλούσιο και ξακουστό, παρακάλεσε την γυναίκα του έπαρχου και της χάρισε το λείψανο της Αναστασίας, το οποίο και ενταφίασε με ευλάβεια μεγάλη στον κήπο της. Αργότερα έκτισε στο όνομα της αγίας πολυτελή και περίβλεπτο ναό και την γιόρταζε κάθε χρόνο πλουσιοπάροχα. Μετά από χρόνια, επειδή η φήμη της Αγίας ήταν μεγάλη, της έκτισαν μεγαλοπρεπή ναό στη Κωνσταντινούπολη και έφεραν εκεί το σεβάσμιο και πολυτίμητο λείψανό της που είναι θησαυρός αγαθών, πηγή θαυμάτων και υγεία ψυχής και σώματος. Προς δόξα του Πατρός και Υιού και του Αγίου Πνεύματος, της μιας Θεότητας και Βασιλείας. Σ' Αυτήν πρέπει τιμή και κάθε μεγαλοσύνη και μεγαλοπρέπεια, τώρα και πάντα και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν. </div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>«Τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου συνεπώνυμος οὖσα, πεπτωκότα μὲ νὺν ἀνάστησον ταὶς πρεσβείαις σου, ἐκ τῶν θαυμάτων τῶν σῶν, σταγόνα ἐπιστάξασα, Μάρτυς τὴ ψυχὴ μου, καὶ τὸν φλογμὸν τῆς δεινῆς ἁμαρτίας κατασβέσασα, τὸν κόσμον γὰρ διασώζεις ἐκ παθῶν πολυτρόπων ἑκάστοτε, ὧν πὲρ καγῶ πεπείραμαι, σὺ γὰρ πάντα τοὶς πᾶσι παρέχουσα, τῶ κόσμω πηγάζεις τὰ ἰάματα. ». </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-6717683405834649395?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-51514644980676064692009-07-08T22:55:00.008+03:002009-07-08T23:20:44.360+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SlT9UcBYGZI/AAAAAAAAAM8/ZOBD4NIuQJw/s1600-h/3046_Woman_and%2520red_100x140.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5356184384411539858" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SlT9UcBYGZI/AAAAAAAAAM8/ZOBD4NIuQJw/s400/3046_Woman_and%2520red_100x140.jpg" border="0" /></a> Τώρα στην ηλικία που είμαι πιστεύω ότι δεν είμαι πια θύμα του τυχαίου και απρόβλεπτου…. αλλά ¨αφέντρα ¨ των πράξεών μου.<br /><br />Και πάλι όμως μπορεί να κάνω λάθος…σημασία πολλές φορές δεν έχουν οι πράξεις ...αλλά το κίνητρο των πράξεων.<br /><br />" Τα ρούχα σου έχουν μια περίεργη μυρωδιά " – ρώτησα με το ύφος ανθρώπου που θέλει να ξέρει και να καταλαβαίνει τα πάντα , πολύ περισσότερο ανθρώπων που με περιτριγυρίζουν.<br /><br />Τρομοκρατήθηκε και γύρισε αμέσως δαγκώνοντας τα χείλη : " τι πράγμα μυρίζουν ; " – με ρώτησε .<br /><br />"Ανθρώπου που αναβλύζει πόθο….σεξουαλικότητα …...ανθρώπου που μέσα στα υφάσματα που περιβάλλουν το γυμνό του σώμα ακουμπά το σπέρμα του σώματός του " – απάντησα με αργό ρυθμό , ξεστομίζοντας με έμφαση κάθε μου λέξη μέσα από τα υγρά μου χείλη.<br /><br />Τον φίλησα στο μάγουλο , με αγκάλιασε και μύριζε ο ένας τη μυρωδιά του άλλου στο λαιμό…άκουσα ένα ψιθυριστό…<br />σ’ αγαπώ !<br /><br />Τον λυπήθηκα , ένιωσα τη καρδιά μου να σφίγγεται , γύρισα από την άλλη με μάτια υγρά…<br />" Δε μπορεί να μου φέρεσαι έτσι ! " - ούρλιαξε " δε μπορεί να με έχεις γραμμένο, όταν σου μιλάω πρέπει να κάθεσαι και να με ακούς και όχι να μου γυρνάς τη πλάτη "<br /><br />Τότε γύρισα μονομιάς , έπιασα τους καρπούς του μέσα στα χέρια , ένοιωσα πόσο αδύναμος ήταν…..<br /><br />" θα μπορούσα να σε ακούω με τις ώρες , φθάνει να μου μιλάς ! " άκουσα το σώμα του να χαλαρώνει και τα μάτια του να γυρνούν προς τα κάτω , αναλύθηκε σε δάκρυα , σκέπασε το πρόσωπό του με τα χέρια του να κρύψει τη ντροπή του.<br /><br />Έφυγα σα δειλή , τον παράτησα να κλαίει.<br /><br />Όμως έχω κάνει τα πάντα για εκείνον , και για μένα.<br /><br />Πόσες φορές δεν με άφησε κλαμένη και αντί να με σφίξει στα μπράτσα του με έδιωξε κοροιδεύοντάς με.<br /><br />Η μοναξιά ίσως με καταστρέφει αλλά δε με φοβίζει.<br /><br />Είμαι η καλύτερή μου φίλη , δε θα μπορούσα ποτέ να προδώσω τον εαυτό μου , να τον εγκαταλείψω.<br />Θα μπορούσα να κάνω κακό στον εαυτό μου , όχι γιατί το ευχαριστιέμαι αλλά γιατί θέλω να τιμωρηθώ με κάποιο τρόπο.<br /><br />Θέλω κάποιον να ενδιαφέρεται για μένα – αλλά πως γίνεται μία σα και εμένα να αγαπάει τον εαυτό της και συνάμα να θέλει να τον τιμωρήσει?<br /><br />Είναι αντίφαση.<br />Ποτέ η αγάπη και το μίσος δεν ήταν τόσο κοντά , τόσο σύμμαχοι , τόσο μέσα μου.<br /><br />Ένα βογκητό βγήκε από τα χείλη μου , το να του δώσω να καταλάβει ότι πονούσα θα ήταν σα να του εκδήλωνα συναισθήματα , εκείνος θέλει να χρησιμοποιεί το σώμα μου , δε θέλει να γνωρίσει το φώς μου.<br /><br />Μπήκα στο μπάνιο κοιτάχτηκα στον καθρέφτη και δεν είδα πια την εικόνα του ανθρώπου που παρατηρούσα μαγεμένη πριν από μερικά χρόνια.<br />Είδα τα μάτια μου θλιμμένα , το μαύρο μολύβι είχε λιώσει από τα δάκρυα και κολλούσε στα μάγουλα , εικόνα αξιοθρήνητη.<br /><br />Όχι , δεν ήμουν εγώ εκείνη , εκείνη που αγαπάει τον εαυτό της , είμαι εγώ.<br /><br />Είμαι εκείνη που απόψε θα χτενίσει τα μαλλιά της εκατό φορές με απέραντη φροντίδα , εκείνη που θα ξαναβρεί την κοριτσίστικη απαλότητα των χειλιών της , χαρίζοντας στον εαυτό της τον έρωτα που της αρνήθηκαν.<br /><br />Η συνείδησή μου με χαστούκιζε τόσο δυνατά που για να την καλμάρω είπα δυνατά και ξετσίπωτα<br />…είναι όμορφο να βλέπει κανείς δύο ταυτότητες στο ίδιο σώμα…..<br /><br />Πολλές φορές νοιώθω , μερικοί άντρες που πέρασαν από τη ζωή μου είναι σα να να παίζαν μαζί μου ένα περίεργο παιχνίδι,<br />Εγώ το χώμα και εκείνοι τα σκουλήκια που το σκάβανε.<br />Και τώρα νοιώθω το χώμα σαθρό και έτοιμο για κατολίσθηση.<br />Ένοιωσα μια περίεργη ανάμειξη του παρελθόντος με το παρόν.<br /><br />Λησμονιά.<br /><br />Μπορώ θαυμάσια να γέυομαι τη κανονικότητα και να ζω καλά μέσα σ’ αυτήν , τα μάτια μου να φωτίζονται , να χαμογελώ συνεσταλμένα με ένα κομπλιμέντο που μου κάνουν.<br />Αλλά τίποτα δε μου κάνει εντύπωση.<br /><br />Τώρα ξέρω τι θέλω . Θέλω τη θέρμη της σάρκας , τα χέρια , το σάλιο , την ψιθυριστή φωνή , την αναπνοή , να προσφέρω μια ευωχία σε όλο το κορμί….<br /><br />Ρώτησα τον εαυτό μου ….θέλεις να κάνεις έρωτα ?<br />Έγνεψα καταφατικά………κάποιος πρέπει να μου το διδάξει!<br />Να μου διδάξει να κάνω έρωτα ή να αγαπάω?<br />Ίσως αυτά τα δύο πάνε μαζί ……..<br /><br />Να αφήνεσαι να σε πηγαίνει εκείνος που σου αρέσει και κυριεύει τις αισθήσεις σου είναι κάτι ιερό , είναι εκεί , που το σέξ παύει να είναι μόνο σεξ και γίνεται έρωτας.<br />Να μυρίζεις την αρωματισμένη σάρκα του κορμιού του.<br />Φθάνεις στον παράδεισο ή στη κόλαση, ανάλογα από ποια πλευρά το βλέπεις.<br /><br />Πέρασα τα ακροδάχτυλά μου στα χείλη μου μαλάζοντάς τα ελαφρά , βάλθηκα να με παρατηρώ , με ένα χαμόγελο Λολίτας.<br /><br />Ανοιξα το συρτάρι …έβγαλα κάτι μεταξωτά εσώρουχα και βγήκα έξω….<br /><br />Πήγα στη κρεβατοκάμαρα να κοιταχτώ στον καθρέφτη και βλέποντας την εικόνα μου σκίρτησα :<br />Ιδού η πολλοστή μου μεταμόρφωση , η πολλοστή μου υποταγή στις απαγορευμένες επιθυμίες<br /><br />κάποιας που δεν είμαι εγώ ….<br /><br />κάποιας που δεν αγαπάει ….<br /><br /><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SlT9NE1Z91I/AAAAAAAAAM0/7Sgpzc5kOGM/s1600-h/3046_Woman_and%2520red_100x140.jpg"></a><br /><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-5151464498067606469?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-52473262383445030732009-07-06T18:08:00.030+03:002009-07-06T19:15:49.746+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SlIeofqjH3I/AAAAAAAAAMs/VTIdmfr_XN4/s1600-h/pipi.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5355376587940503410" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SlIeofqjH3I/AAAAAAAAAMs/VTIdmfr_XN4/s200/pipi.jpg" border="0" /></a>Μπορεί η ηρωίδα / ο ήρωας των παιδικών μας χρόνων να μας ακολουθεί ?<br /><br /><div><div><div><div><div><div><div>Να έχουμε διαμορφώσει το χαρακτήρα μας , με στοιχεία μυθοπλασίας ?<br /></div><br /><div>Αυτό το κοριτσάκι με τα δυο πορτοκαλοκόκκινα κοτσιδάκια , με το άλογο και τη μαιμού ...τη μοναξιά και την αγάπη....τις σκανδαλιές αλλά και αγαθοεργίες .....<br /></div><div><br />αυτή είναι η δική μου ηρωίδα......<br /></div><div>Ανατρέχω στη συμπεροφορά της και βρίσκω ακόμη και τώρα ομοιότητες με δικές μου συμπεριφορές....<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SlIYsN13a9I/AAAAAAAAAL0/b-bKPvdYfpI/s1600-h/pipi1.jpg"></a><br />ακούγεται τρελό , άκρως αληθινό ακόμη και τώρα έχω στιγμές συμπεριφοράς ...όμοιες με της ηρωίδας μου.. </div><div>Παραμύθια , πόσο απλό αλλά και πόσο σύνθετο αυτό το κεφάλαιο.<br /><br /></div><br /><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5355375972425467970" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 156px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SlIeEqsVCEI/AAAAAAAAAMk/JahjoNBS4lo/s200/pipi1.jpg" border="0" /><br /><div>Μας αφήνουν τα παραμύθια ?<br /><br />Μήπως μέσα στη πραγματικότητα του καθενός υπάρχει το δικό του παραμύθι ?<br /></div><div>Είναι ανάγκη μας το παραμύθι ή επακόλουθο μιας ανιαρής και ταλαιπωρημένης βιωματικής μας συμπεριφοράς?<br /><br />Η ευτυχία είναι συνάρτηση ή συνιστώσα μόνον ρεαλισμού ή και παραμυθιού ?<br /></div><div>Η αντοχή , η αντοχή μας στη πράξη , έχει ρίζες στη ξεκούρασή μας μέσα απο τα παραμύθια του μυαλού μας ? των επιθυμιών μας ? των ονείρων μας ?<br /></div><br /><div>Το όνειρο , είναι μόνο ένας σκοπός προς πραγμάτωση ή και η προσωπική μας μυθοπλασία προς κάλυψη των αδυναμιών μας ?</div><br /><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SlId8sM3u9I/AAAAAAAAAMc/oGu9ebDhmV8/s1600-h/pipi+langstrumpf.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5355375835391441874" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 156px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SlId8sM3u9I/AAAAAAAAAMc/oGu9ebDhmV8/s200/pipi+langstrumpf.jpg" border="0" /></a><br /><div>Τελικά η Πίπη πέρασε αθώα απο τη ζωή μου ή μου άφησε ανεξίτηλο στίγμα ?<br /></div><div>Οπως και να έχει οφείλω ένα μεγάλο </div><br /><div></div><div><strong>ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ</strong><br /></div><div>στην <span style="font-size:130%;"><strong>Astrid Lindgren</strong></span></div><br /><br /><br /><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5355373039681870242" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 93px; CURSOR: hand; HEIGHT: 124px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SlIbZ9XxGaI/AAAAAAAAAMM/aA3X5Ltf3-o/s320/atrid3.jpg" border="0" /> </div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div>.....................ΣΥΝΕΧΊΖΕΤΑΙ<br /></div><br /><div></div><div></div></div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-5247326238344503073?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-49505080981958904832009-07-04T12:32:00.002+03:002009-07-04T12:44:50.763+03:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sk8iie6ntII/AAAAAAAAALU/yWPwHK0uVFM/s1600-h/ig1938k.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5354536457776641154" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sk8iie6ntII/AAAAAAAAALU/yWPwHK0uVFM/s320/ig1938k.jpg" border="0" /></a><br /> <strong> Σ΄αγαπώ </strong><br /><strong></strong><br /><strong> δε θέλω να το κρατώ μέσα μου για μια ιδιαίτερη στιγμή ή περίσταση</strong><br /><strong></strong><br /><strong> απλά σ' αγαπώ καθημερινά και δυνατά</strong><br /><strong></strong><br /><strong>φοβάμαι τον απολογισμό της ζωής μου ....εαν ερωτηθώ και μου λείψουν στιγμές που ήθελα να σου το πω και δεν το έλεγα.......</strong><br /><strong></strong><br /><strong>ο χτύπος της καρδιάς μου λεει σ' αγαπώ....δίχως φόβο ....σου παρουσίαζω τους χτύπους μου</strong><br /><strong></strong><br /><strong>Αγκαλιάστε τους ανθρώπους γύρω σας και πείτε ....σ'αγαπώ....έστι απλά.....όπως το νερό που μας ξεδιψά.....<br /></strong><br /><strong>Σ ' αγαπώ</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-4950508098195890483?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-82692115004932198302009-07-02T19:35:00.006+03:002009-07-02T19:49:16.761+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SkziFFmu9lI/AAAAAAAAALE/-wZAPCpcsWc/s1600-h/13.jpg"></a><div><br /><br /></div><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Skzh-194IeI/AAAAAAAAAK8/yikqxcC3ARw/s1600-h/12.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353902526791426530" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 221px; CURSOR: hand; HEIGHT: 166px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Skzh-194IeI/AAAAAAAAAK8/yikqxcC3ARw/s400/12.jpg" border="0" /></a> </div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div></div><div></div><div><br /></div><div>Κύριε , φώτισον την καρδίαν μου , ην εσκότισεν </div><div>η πονηρά επιθυμία</div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div></div><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SkzjAFon37I/AAAAAAAAALM/qE5dqIYw0KY/s1600-h/13.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353903647688744882" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 221px; CURSOR: hand; HEIGHT: 166px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SkzjAFon37I/AAAAAAAAALM/qE5dqIYw0KY/s400/13.jpg" border="0" /></a><br /></div><div></div><div><br /></div><div></div><div>Κύριε , σκέπασον με απο τε ανθρώπων</div><div>πονηρών , και δαιμόνων και παθών ,</div><div>και από παντός μη προσήκοντος πράγματος.</div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div></div><br /><br /><br /><br /><div><strong><span style="font-size:130%;"> Κύριε , εγώ μεν ως άνθρωπος αμαρτάνω , συ δε ως Θεός ελέησόν με.<br /></span></strong></div><div></div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div></div><div><br /></div><div><br /><br /></div><div><br /></div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-8269211500493219830?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-85017320487188441102009-07-01T18:23:00.006+03:002009-07-01T18:31:43.579+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Skt_oVvoA1I/AAAAAAAAAK0/zhJHKJ7OSic/s1600-h/ig2632.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353512913068360530" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Skt_oVvoA1I/AAAAAAAAAK0/zhJHKJ7OSic/s400/ig2632.jpg" border="0" /></a><br /><div>Βοήθεια πως θα βγω στη παραλία…..<br /><br />Ακούστηκε απελπισμένα η φωνή της μές στην ησυχία του δωματίου…<br />Μόλις είχε αντικρύσει τον εαυτό της στον καθρέφτη με μαγιό…<br />Κάτι η εγκυμοσύνη , κάτι τα 40 χρόνια , κάτι η λιχουδιές και τα τσιμπολογήματα…<br />Να η κυτταρίτιδα , τα παχάκια , να μη …..συνεχίσω σε άλλα ..άκια!!<br /><br />Αντε τώρα να δεις τον εαυτό σου ελκυστικό ώστε να μπορείς να τον σερβίρεις και ως ελκυστικό.<br />Φαίνεται δε φαίνεται ο άτιμος - όλο το χρόνο έλεγα θα χάσω τα κιλά …και δώστου πάλι από…Δευτέρα<br /><br />Και σήμερα Δευτέρα είναι μια όμορφη Δευτέρα του Ιουλίου που θέλω να παω στη θάλασσα….<br /><br />Γιατί δε μπορούμε να είμαστε χαρούμενες και ευτυχισμένες μέσα σε ένα λίγο πιο στρουμπουλό σώμα;<br />Γιατί να μην τρώμε ότι μας κάνει κέφι και να είμαστε χαρούμενες;<br />Γιατί υπάρχουν αυτές οι γυναίκες από το ανατολικό μπλόγκ με τα δύο μέτρα πόδια και τις τέλειες αναλογίες; </div><div><br />Και αυτή η μόδα βρε κορίτσια – παιδικά νούμερα είναι αυτά….<br />Πωπω τι άγχος και η χειρότερη ατάκα …<br />..........Εσύ έχεις προσωπικότητα….δε θέλω να έχω προσωπικότητα βρε φίλε , να με βλέπεις και να λιώνεις θέλω…..<br /><br />Και δε φθάνει μόνο αυτό αλλά έχω και προδιάθεση προς την απόλαυση , ως γνωστών μια από τις απολαύσεις είναι και το φαγητό….. </div><div><br />Αχ , ρε μάνα…δύσκολο σπόρ να είσαι γυναίκα! </div><div><br />Θέλω να γράψω σε μερικά σημεία του σώματός μου από δυο λεξούλες να γνωρίζουν ότι κατανοώ το πρόβλημά τους και θα κάνω τα αδύνατα δυνατά να τα επαναφέρω στην αρχική τους κατάσταση </div><div><br /><br />Αγαπητή μου κοιλιά ,<br /><br />εσύ είσαι το πιο ταλαιπωρημένο μέρος του σώματός μου , υπέμεινες τη μεγαλύτερη κακομεταχέιρηση.<br />Υπήρξες επιεικείς μαζί μου , μου άφησες μόνο λίγο φούσκωμα και κάποιες ραγάδες….και όλα αυτά για να μη ξεχνώ πόσο εντυπωσιακά κόλπα μπορείς να κάνεις …..<br /></div><div><br />Αγαπητά στήθη ,<br /><br />αναμφίβολα η βαρύτητα πέρασε και από σας αφήνοντας τα ίχνη της…ωστόσο κρατιέστε ακόμα αρκετά καλά !<br />Είσαστε μια από τις λίγες περιοχές του σώματός μου που επωφεληθήκατε από το πάχος και έτσι ακόμη και σε στρουμπουλή περίοδο είσαστε μια πραγματική παρηγοριά …να μη πω χάρμα οφθαλμού !<br /></div><div><br />Αγαπητές γάμπες ,<br /><br />γεροδεμένες θα πω …διότι επί της ουσίας το μέγεθος θυμίζουν μάλλον τα μπούτια της Kate Moss – τώρα πώς να παρηγορηθώ δε ξέρω…..ίσως αν δικαιολογηθώ και τις ονομάσω ….αθλητικές γάμπες ;<br /></div><div><br />Αγαπητά μπούτια ,<br /><br />είστε σιαμαία ; τότε γιατί είστε κολλητά ;<br />Δε ξέρετε ότι το πολύ κολλητιλίκι δε κάνει καλό στη σχέση;<br />Με τη τριβή που προκύπτει από τη στενή σας συνύπαρξη θα πάρω καμιά μέρα φωτιά – πάρτε και λίγο απόσταση …άντε σε παρακαλώ<br /><br /><br />Αυτά προς το παρόν θέλω να γράψω , υπάρχει ένα ακόμη σημείο όπισθεν του σώματος αλλά λέω να σταματήσω να μη γράψω κανένα ….<strong>γράμμα του κώλου! </strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-8501732048718844110?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-46378620870175252752009-06-30T21:40:00.010+03:002009-06-30T22:16:59.949+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Skpi1jkpE9I/AAAAAAAAAKs/B4zxFYYhQHg/s1600-h/ama5703.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353199779304772562" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 240px; CURSOR: hand; HEIGHT: 267px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Skpi1jkpE9I/AAAAAAAAAKs/B4zxFYYhQHg/s320/ama5703.jpg" border="0" /></a><br /><div><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5353198755944734002" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 239px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Skph5_QmHTI/AAAAAAAAAKk/A8-oV3Pcn4g/s320/ama5702.jpg" border="0" /><br /></div><div>Σήμερα που σε περίμενα<br />δεν ήρθες<br />και η απουσία σου ξέρω τι μου λέει<br />η απουσία σου που αντηχούσε<br />μέσα στο κενό που άφησες<br />σαν ένα αστέρι.<br /><br />Λέει πως δεν θες να μ’ αγαπήσεις.<br /><br />Σαν καλοκαιρινή καταιγίδα<br />που προμηνύει τον ερχομό της κι απομακρύνεται<br />έτσι αρνήθηκες τη δίψα μου να σβήσεις .<br />Ο έρωτας εκεί που πάει να γεννηθεί ,<br /> εκεί το μετανοιώνει .<br /><br /> Σιωπηλά,<br /> νοιώσαμε ο ένας τον άλλον.<br /><br /> Αγάπη , αγάπη , όπως πάντα<br /> μ’ άνθη να σε σκεπάσω θέλω , μα και να σε μαλώσω…..<br /><br /> Cardarelli 1936 </div><div><br /></div><div></div><div></div><div>Θέλω να σε σκεπάσω με άνθη αλλά και να σε μαλώσω…<br />ξεκινώ αυτό το κοινό δρόμο μαζί σου ,βλέπω ν’ ακολουθούν τα βήματά μας , πιασμένα χέρι – χέρι , όμοια με μας …<br /> η <strong>Χαρά</strong> και η <strong>Οδύνη</strong>.<br />Δεν αληθεύει ότι ο έρωτας είναι μια σύντηξη ψυχών και σωμάτων …<br />Στην ερωτική εμπειρία ο άλλος μας διαφεύγει διαρκώς.<br />Στην ουσία πρέπει να είμαστε μόνοι , να νοιώσουμε τη μοναξιά για να μπορέσουμε να κατανοήσουμε τι σημαίνει η παρουσία άλλου.<br />Ο έρωτας μας φέρνει σε άμεση επαφή με το αίσθημα της μοναξιάς που είναι έντονο και απελπιστικό .<br />Η επίγνωση της μοναξιάς είναι κάτι που συνταράζει.<br />Στην ερωτική διάσταση , η συνάντηση πραγματοποιείται ανάμεσα σε δυο μοναξιές , είναι σα να έχουμε μπροστά μας την εικόνα του ίδιου του εαυτού μας που επιθυμεί. </div><div><br /><strong>Τη στιγμή που ζητώ από τον άλλο να αντιπροσωπεύσει για εμένα όλα όσα εγώ δεν κατάφερα να είμαι </strong>, προωθώ έναν ανεπανόρθωτο αποχωρισμό.</div><div><br /></div><div>Είναι σα να φέρω εξαρχής μια αίσθηση απώλειας κι έτσι προσπαθώντας να κερδίσω τη χαμένη ολότητα βρίσκομαι διαρκώς σε αναζήτηση αυτού που μου λείπει.<br />Αυτή η αναζήτηση είναι κοπιαστική και επώδυνη , γίνεται πραγματικός « πόνος» όταν διαπιστώνει κανείς ότι μόνο ένας άνθρωπος μπορεί να με συμπληρώσει.</div><div><br /><em>Μόνο ένας άνθρωπος ?</em></div><div><em></em><br />Το πώς μπορεί να γεννηθεί και να παγιωθεί μια τέτοια αντίληψη παραμένει μυστήριο.<br />Το σύμπαν συμποσούται σ’ ένα μόνο πρόσωπο που μπορεί να σκεφτεί και να κατανοήσει τι είναι για μας η πληρότητα ?<br />Λαμβάνοντας υπόψιν τα προλεγόμενα , αφήνουμε στην άκρη τη ρευστότητα του χρόνου - μια εξίσωση χρόνου – εμπειριών που ισούται με μεταβολή ?<br />Ισως η μεταβολή να είναι μια σκληρή λέξη στο άκουσμά της , όμως μέσα από τις εμπειρίες του χρόνου , της ύπαρξής μας , δε μεταβάλλεται ο εαυτός μας?</div><div><br />Μεταβάλλεται ή παραμένουμε σταθεροί ?</div><div><br />Οσο κι αν η κοινή λογική μιλά για μια εμπειρία κοινή για το ανθρώπινο είδος , εκείνη τη στιγμή που το βιώνεις είναι κάτι μοναδικό κι ανεπανάληπτο.<br />Θέλω να κερδίσω την ολότητά μου κι αν υπάρχει ένα πρόσωπο που ενσαρκώνει τη δυνατότητα να προσεγγίσω την πλήρωση, τότε αυτό το πρόσωπο γίνεται η ελπίδα μιας διαφορετικής ζωής.</div><br /><br /><div>Ακούμε ερωτευμένους να ανταλλάσσουν φράσεις όπως :<br />….<strong>χωρίς εσένα δε μπορώ να ζήσω…..<br /><br /></strong>Θέλω να βάλω ένα ερώτημα<br /><br />Όταν πέφτω στην αγκαλιά του άλλου πρόθυμη για όλα , στη πραγματικότητα είμαι έτοιμη να κάνω τα πάντα προκειμένου να κατανοήσω πλήρως τον εσωτερικό μου κόσμο.<br />Το πρόσωπο που αποκαλούμε μοναδικό μπορεί να ανακαλέσει αυτά που έχουμε μέσα μας κι από εκείνη τη στιγμή γίνεται ο εγγυητής τους.<br />Γι αυτό μας είναι τόσο πολύτιμος και δε μπορούμε να τον αφήσουμε να μας φύγει.<br /><br />« <em>Είσαι δικός μου – είσαι δική μου</em> « τέτοιου τύπου δηλώσεις όταν εκληφθούν ως διεκδίκηση για ιδιοκτησία , ορθώς θεωρούνται μη πολιτισμένες – είναι αληθινές και τρυφερές όταν εκφράζουν τη ζωτική ανάγκη μας για τον άλλο.<br /><br />Σ’αυτή τη περίπτωση το κτητικό επίθετο δεν έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από αυτή που έχει στην έκφραση …<em>Θεέ μου</em>….<br /><br />Το ερώτημά μου είναι ….χρησιμοποιώντας την έκφραση …αγαπώ τη γυναίκα μου …..<br />αγαπώ τον άντρα μου …..<br />αγαπώ το/ τη σύντροφό μου ….<br /><br />Αν θεωρήσουμε σωστές τις τοποθετήσεις που αναφέρω επί της ουσίας μέσω του άλλου αγαπάμε τον εαυτό μας , τις εικόνες που έχει ο καθένας μέσα του …το ίδιο του το υποσυνείδητο ….<br /><br />Πως μπορεί λοιπόν το <strong>Είναι</strong> μας με τη πάροδο των χρόνων να ξεθωριάσει ; </div><div> </div><div>Να καταντήσει μια ρουτίνα , καθημερινότητα …μια όπως το αποκάλεσε και ένας καλός μου φίλος …συγγενική σχέση ( έτσι απλά )…..<br />Αφήνουμε τον εαυτό μας να σιγοπεθαίνει ?<br />Καταχωνιάζουμε μέσα στο χρονοντούλαπο της ψυχής μας εικόνες που δεν έχουμε τη δύναμη να δούμε κατάματα ?<br />Τι συμβαίνει - τι παιχνίδι περίεργο γίνεται – ποια διαδικασία μας οδηγεί σε μονοπάτια που τα βλέπουμε αλλά δε μπορούμε να τα περπατήσουμε ?<br />Να συμφωνήσω με τη ρευστότητα του χρόνου ……αυτό το <strong><em>πάντα</em></strong> …περικλείει τις πιο γρήγορες – επώδυνες εναλλαγές.</div><div><br />Μέσα σε αυτό το παιχνίδι των λέξεων θέλει να μπει και ο Συμβιβασμός ? Μπαίνει και ο Συμβιβασμός ?</div><div><br />….τελικά ο φόβος μπορεί να κρυφτεί πίσω από το συμβιβασμό……</div><div>Είναι πολύπλοκο το πρόβλημα …λύση δε βρήκα…..και αν σκεφτώ για λύση …</div><div>θα καταλήξω μόνον σε μια διαπίστωση …σε μια συνιστώσα = </div><div>αγαπάμε ελάχιστα και </div><div>πάνω απ ' όλα ελάχιστα τον εαυτό μας……</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-4637862087017525275?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-57421970823185557642009-06-27T22:47:00.004+03:002009-06-27T23:42:05.738+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SkZ4F4u8tLI/AAAAAAAAAKc/JXIFMHw6uNc/s1600-h/normal_P6160162.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5352097249700394162" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SkZ4F4u8tLI/AAAAAAAAAKc/JXIFMHw6uNc/s320/normal_P6160162.jpg" border="0" /></a><br /><br /><strong>Σιωπή </strong><br /><strong>άηχη σκηνή στης ζωής την παράσταση</strong><br /><strong>ένας ρόλος χαρούμενος </strong><br /><strong>με φωνές </strong><br /><strong>χειροκροτήματα στης αυλαίας το τέλος .</strong><br /><br /><strong>Ηθοποιός είναι ο νους και φαντάζεται</strong><br /><strong>πόσο όμορφη η θάλασσα , το γαλάζιο της<br />καθάριο ολόλευκο σεντόνι<br />στου Αιγαίου το μπαλκόνι</strong><br /><br /><strong>κάτω απ’ του ήλιου το φως λάμπουν στιγμές </strong><br /><strong>πλάθει ο ηθοποιός την ευτυχία<br />σε προσωπεία δανεικά από σκέψεις ανθρώπων<br />Κάτω απ’ της σελήνης τη χλωμή ματιά , στης πόλης τα βρώμικα σοκάκια </strong><br /><strong>εκεί είναι η δική του αλήθεια<br /><br />απολογείται εμπρός στους ανθρώπους τον ρόλο του </strong><br /><strong>τι χαρά , τι ανείπωτο όφελος ,<br />η συγκίνησή του , ο μέγας θαυμασμός<br />στα χείλη του η ζωή </strong><br /><strong>ο Θεός </strong><br /><strong>κι αυτό σε παιχνίδι σκληρό κι ανελέητο<br /><br />πόση δροσιά χρειάζεται αυτό το πρόσωπο </strong><br /><strong>πόσες παλάμες να νιφτεί<br />να διώξει το όνειρο.<br /><br />Σε μια παράσταση </strong><br /><strong>ένα έργο που δε θα τελειώσει ποτέ</strong><br /><br /><strong>μου χαρίζεις πνοές κι εγώ φράζω το στόμα μου,<br />μου δίνεις φως κι εγώ κοιτώ κατάματα τον ήλιο και τυφλώνομαι<br />μου δίνεις νερό να ξεδιψάσω κι εγώ κινώ για την έρημο</strong><br /><strong></strong><br /><strong>ψάχνω τοπία άνυδρα να στεριώσω τα δικά μου τριαντάφυλλα<br />τριάντα αγκάθια , δίχως ανθούς και αρώματα</strong><br /><br /><strong>στην ψιλή καυτή άμμο στρώνω τα δικά μου παλάτια<br />καρτερώντας το λίβα να γκρεμίσει με μια ανάσα του το σαθρό μου Είναι.</strong><br /><br /><strong>Εκεί στης ερήμου τα αγρίμια αλυχτώ την ζωή μου αναμένοντας το γιόμα και το ξημέρωμα</strong><br /><br /><strong>Θεέ μου τι κρύο ετούτες τις νύχτες </strong><br /><strong>τι αβάσταχτο λιοπύρι στου ήλιου τον ερχομό.<br /></strong><br /><strong></strong><br /><strong></strong><br /><strong>Η σιωπή μου σε φωνάζει</strong><br /><strong>Στέφανος Βότσης<br /></strong><br /><br /><div><strong></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-5742197082318555764?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-37689431768587753332009-06-14T15:29:00.020+03:002009-06-14T16:25:04.309+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SjT4SZooBPI/AAAAAAAAAJ8/kUNsOSK-VIU/s1600-h/IMG_0799.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5347171652598236402" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SjT4SZooBPI/AAAAAAAAAJ8/kUNsOSK-VIU/s320/IMG_0799.JPG" border="0" /></a>Υπάρχουν λέξεις γραμμένες σε λευκό χαρτί , λέξεις που δε τυπώνονται απλά ....<br /><div><div><div>κυριαρχούν τη σκέψη μας , τη καρδιά μας ...</div><div>μας ταξιδεύουν σε συναισθήματα πολλές φορές κλεισμένα στο πατάρι του Είναι μας ..</div><div>και εσύ τοποθετώντας τη δική σου ψυχή αρχηγό στον αγώνα της απελευθέρωσης ...οδηγείς όλους εμάς με άπλετη αγάπη ...</div><div>προς όλα τα απλά και συνάμα δύσκολα της ζωής.</div><div></div><div></div><div>Ήρθε η ώρα να μοιραστώ μαζί σας αυτά τα κείμενα ενός αγαπημένου μου ποιητή </div><div> </div><div><br /></div><div>διδάσκοντάς με , την ομορφιά και την απόλυτη αγάπη του πραγματικού....</div></div><div><div> </div><div>Διότι το πραγματικό είναι αυτό που αγνοούμε ..</div><div>ο αέρας , η θάλασσα , η φύση και η προσωρινή μας ύπαρξη σε όλο το δεδομένο και μόνιμο του χρόνου.....</div><div><br /><br /></div><div></div><div><strong>Μια σταγόνα γης , ένα δάκρυ θάλασσας<br />Αυτό μου ανήκει<br />Αυτό μου ταιριάζει , ένας νους σαλός , ξέπνοος ,<br />ένα χάδι τραχύ από χέρι δουλεμένο ,<br />ματωμένο στήθος εμπρός σε τούτο τον αγώνα<br /><br />Τα θάρρητά μου δε φτάνουν ,<br />Μικρή η ψυχή, ασθμαίνει<br /><br />Όσο κι αν ο ήλιος φωτίζει ,<br />όσο κι αν δροσιά το ευκάλυπτου μοσχοβολά<br /><br />Και πορεύομαι , σαν από όνειρο,<br />παλεύω στα ιδρωμένα μου σεντόνια ν’ ανασάνω<br />Κι η ζέστη του καλοκαιριού επιμένει…<br /><br />Στέκουμαι απέναντι στον άνεμο της πόλης,<br />να κινήσει τα δέντρα , σ΄ ένα ταξίδι χωρίς τελειωμό<br />Σε μια άγνωστη βόλτα , σε ξένους τόπους , σε ανθρώπους άγνωστους<br /><br />Πόσο πεθύμησα να κινήσω κι εγώ !!!<br />να ιδούν τα μάτια μου ότι δε γνώρισαν ποτές…τούτο το ανέγγιχτο , τούτο το αθώρητο<br />Ο νους να γλυκάνει<br /><br />Στεριές και θάλασσες , ανοίξτε μου δρόμο…το διάβα μου βαρύ ,<br />της γης λουλούδια χαρίστε μου τη μοσχοβολιά σας<br />Κι εσείς , του θεού πουλιά , κελαηδήστε χαρούμενα<br /><br />Σας ψάχνει η ψυχή μου , σας ψάχνει ο καημός μου<br />Κι απ’ το φτηνό μου σώμα φωτιές πετιούνται<br />την ύλη μου , το φθαρτό μου είναι κατακαίουν<br /><br />το ταξίδι αυτό μου πέφτει χρέος , όσο αγαπώ , όσο είμαι εδώ. </strong></div><strong></strong><strong></strong></div><strong></strong><br /><br /><br /><p><strong>Στέφανος Βότσης</strong></p><br /><br /><p><strong></p><br /><br /><br /><br /><br /></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-3768943176858775333?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-23278746291551959892009-06-13T12:13:00.012+03:002009-06-13T12:30:06.807+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SjNu8b6lUaI/AAAAAAAAAJc/3A1X3MiuZEI/s1600-h/17+-+‰€’€€‰’â€"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5346739167183589794" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SjNu8b6lUaI/AAAAAAAAAJc/3A1X3MiuZEI/s400/17+-+%E2%80%B0%E2%82%AC%E2%80%99%E2%82%AC%C2%90%E2%82%AC%E2%80%B0%E2%80%99%E2%80%A0%E2%80%98.JPG" border="0" /></a><br /><br /><div><a href="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SjNupyTHxWI/AAAAAAAAAJU/lQplV-TMefU/s1600-h/αγιας+αννας+σκητη.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5346738846774576482" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SjNupyTHxWI/AAAAAAAAAJU/lQplV-TMefU/s400/%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%82+%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%B1%CF%82+%CF%83%CE%BA%CE%B7%CF%84%CE%B7.jpg" border="0" /></a><br /><br /><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SjNuY0zAj2I/AAAAAAAAAJM/lx96mKKtuoE/s1600-h/22+-+ˆâ€"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5346738555387416418" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SjNuY0zAj2I/AAAAAAAAAJM/lx96mKKtuoE/s400/22+-+%C2%88%C2%81%E2%80%A0%C2%90%E2%80%94%C2%8C+-+%E2%80%B0%E2%82%AC%C2%8A%C2%8A%C2%88%E2%82%AC%E2%80%9A%C2%90%E2%82%AC+-+%E2%80%98%E2%80%99%E2%82%AC%E2%80%9C%C2%90%C2%8E%C2%8C%C2%88%E2%80%B0%E2%80%A0%E2%80%99%E2%82%AC.JPG" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><div><a href="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SjNuLGaZ6WI/AAAAAAAAAJE/GBRvkfxZbrM/s1600-h/20+-+‰€Ž“Šˆ€+3.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5346738319597889890" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SjNuLGaZ6WI/AAAAAAAAAJE/GBRvkfxZbrM/s400/20+-+%E2%80%B0%E2%82%AC%C2%90%C2%8E%E2%80%9C%C2%8A%C2%88%E2%82%AC+3.JPG" border="0" /></a><br /><br /><br /><strong><span style="font-family:lucida grande;font-size:180%;"> ΘΕΕ ΜΟΥ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕ ΜΟΥ......</span></strong></div><div><strong><span style="font-family:lucida grande;font-size:180%;"> ΤΟ ΜΗΔΕΝ<br /></span></strong><div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div></div></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-2327874629155195989?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-308580896201274642009-06-08T17:43:00.010+03:002009-06-08T18:05:45.861+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Si0j6AF7LfI/AAAAAAAAAIs/gWi3hP8u4GE/s1600-h/images.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344967812122881522" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 96px; CURSOR: hand; HEIGHT: 96px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Si0j6AF7LfI/AAAAAAAAAIs/gWi3hP8u4GE/s320/images.jpg" border="0" /></a> <div>Κάποια στιγμή μπορεί να βρεθείς σε ένα χώρο που δε θα σου επιτρέψουν κανένα σου προσωπικό αντικείμενο ,ούτε καν τα τη φωτογραφία του παιδιού σου ή την εικόνα της Παναγίας που έχεις στο πορτοφόλι σου .<br />Θα δουν τι φοράς και θα αρχίσουν να αφαιρούν ....τη ζώνη από το παντελόνι σου , αλυσίδες από το λαιμό σου, το κομποσχοίνη που έχεις στο καρπό του χεριού σου….βλέπεις μπορεί να αποτελέσουν βοηθητικά αντικείμενα προς αυτοκτονία.<br />Δε το συζητώ για κινητό και οποιοδήποτε άλλο είδος gagdet που μπορεί κάποιος να έχει μαζί του .<br />Μετά θα διαβείς μια ωραία πόρτα που θα τριπλοκλειδώσει πίσω σου …θα υπάρχουν κτισμένα κρεβάτια – τσιμεντένια με ένα ψευτοστρώμα από πάνω , πεταμένες στο πάτωμα κουβέρτες – συλλέγεις μία και τη βάζεις να καθίσεις .<br />Γύρω σου βλέπεις τοίχους με κάθε είδος καλλιτεχνίας , από συνθήματα , μηνύματα , τηλέφωνα , εξομολογήσεις έως καλλιτεχνικά αριστουργήματα .<br />Περιπλανιέται το βλέμμα σου διαβάζοντας ...... είναι σα να ζεις την αγωνία , την απελπισία , τη λύπη , τη μετάνοια κάθε προηγούμενου ένοικου .</div><div><br />….<em><strong>Μαμά συγνώμη ......σ’αγαπώ μαμά ….<br />Σπύρο σ’αγαπώ ….μη με ξεχάσεις ….ημέρες τσεκαρισμένες με τη σειρά …..<br /><br /></strong></em>Ιστορίες κρυμμένες πίσω από μονόλεκτες λεξούλες απλές και φτωχές μα τόσο πλούσιες σε κραυγές τις στιγμής .<br /><br />Οτιδήποτε θελήσεις πρέπει να πάρεις άδεια …θέλεις να πας στη τουαλέτα ,βεβαίως και επιτρέπεται , αρκεί εκείνη την ώρα να μην υπάρχει κανένας αγώνας στη τηλεόραση , σίριαλ , καλλιστεία κλπ ώστε να έρθει ο φρουρός να σου ανοίξει …και φυσικά να διαθέτεις και χαρτί υγείας , βλέπεις το δημόσιο δε μπορεί να διαθέσει χαρτί υγείας στους κρατούμενους των κρατητηρίων .. γενικά δε μπορούν να διαθέσουν τίποτα από τα είδη πρώτης ανάγκης ,ούτε καν σαπούνι ή ένα χαρτομάντηλο εάν θέλεις να κλάψεις…….<br />ο προυπολογισμός βλέπεις βρε φίλε ……φτάνει μόνο για τα μπόνους στις ΔΕΚΟ στους υψηλόμισθους κλπ.<br />Να μη συνεχίσω λοιπόν σχετικά με την αναγκαιότητα του χαρτιού υγείας , και αλοίμονο σε αυτούς που δεν έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν ή να τους φέρει κάποιος .<br /><br />Να μιλήσουμε τώρα σχετικά με τη τροφή ; Ευχαρίστως …<br />λοιπόν αν έχεις χρήμα τρως ..αν όχι …αναγκαστική δίαιτα.<br />Διάβασα σε μια μικρή έρευνα που έκανα πως το Δημόσιο δίνει κάποια χρήματα της τάξεως των 5 Ευρώ την ημέρα για τροφή – τι να πω δε ξέρω , πιστεύω πως δεν ισχύει κάτι τέτοιο ,απλά αν έχεις χρήματα μπορείς να παραγγείλεις από το εκάστοτε Catering που διαθέτουν τα κρατητήρια αν δεν έχεις χρήμα …..φίλε μου τη πάτησες! Δε τρως και δε πίνεις τίποτα απολύτως !<br />Μπορεί να πέσεις σε κανένα φιλότιμο συγκρατούμενο ή σε κανένα φιλότιμο αστυνομικό ( το τελευταίο είναι είδος προς εξαφάνιση ) και να σου προσφέρουν κανένα σάντουιτς κανένα μπουκάλι νερό ….. δε ξέρεις ο Θεός μεγάλος είναι .<br /><br />Τώρα μη περιμένετε χώρους τύπου Χίλτον …ε, μη το παρακάνουμε …μιλάμε για το έσχατο των εσχάτων ….από καθαριότητα – συνήθως αναλαμβάνουν συνεργεία καθαρισμού – βλέπεις ούτε καθαρίστριες δε μπορεί να διαθέσει το δημόσιο<br />Λίγο η κρίση , λίγο η λιτότητα που την ακούμε εδώ και μια 20ετία , λίγο η ανευθυνότητα , λίγο το ότι το πίσω μέρος του καθενός που κάθεται στην ωραία SATO πολυθρόνα , δε ξέρει τι του γίνεται ,όλα συντελούν στη πραγματικά προς διαφήμιση της 'ελληνικής καθαριότητας'</div><div> .<br /><br />Αλήθεια εξηγήστε μου , πως είναι δυνατόν η Ελληνίδα νοικοκυρά να είναι υπόδειγμα καθαριότητας και όλη η Ελλάδα να βρωμά;<br /><br />Διασκέδαση ; Πως είπατε ; Ναι , περιμένεις να σου φέρουν στο επισκεπτήριο κανένα βιβλίο</div><div> – εφημερίδες απαγορεύονται – βέβαια μπορεί μετά από ειδική έγκριση να σου φέρουν εφημερίδα αλλά πρώτα θα τη διαβάσουν οι ίδιοι τους πιθανόν και κάθε αλλαγή βάρδιας και μετά θα σου τη δώσουν ……κοίτα και το καλό κρασί ώριμο πίνετε , έτσι είναι και η είδηση!<br /><br />Αχ , βρε σεις ξέχασα και το καρτοτηλέφωνο …αυτό και αν είναι διασκέδαση ….μια λίγο περίεργη διασκέδαση …διότι αν διαθέτεις ….κονέ …είσαι όλη την ημέρα στο τηλέφωνο και μιλάς …αν πας με το νόμο ( χαχαχαχ ) ..τότε περιμένεις τη σειρά σου που μπορεί να κάνεις σήμερα την αίτηση και να σου δοθεί το δικαίωμα μετά από 2 μέρες .<br /><br />Βλέπεις αυτό το μπλέ της στολής σου δίνει τον αέρα του Παντοκράτορα …και ΄συ αν θες κουνήσου …..<br /><br /><br />Ακόμη μια ερώτηση μου προέκυψε – γιατί όλα τα κρατητήρια είναι στο υπόγειο; δεν υπάρχει κανένα παράθυρο , μόνο τεχνητό φως και δεν υπάρχουν και ρολόγια – χάνεις την αίσθηση του χρόνου αλλά και του τόπου .<br />Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα είναι ιδανική για περισυλλογή , για μάζεμα των σκέψεων ώστε να βρεθείς εκ των πραγμάτων και του περιβάλλοντος ένα βήμα πριν την εθελοντική αυτοκτονία – σε προδιαθέτει η ατμόσφαιρα ….εκεί δίνεις πραγματικά έναν αγώνα με τον εαυτό σου πόσο δυνατός είσαι για να αντέξεις ή πόσο αναίσθητος είσαι.</div><div><br />Αλοίμονο σε σκεπτόμενους ανθρώπους ………..</div><div><br />Δεν υπάρχει μεγαλύτερο σχολείο από ένα κρατητήριο για να βιώσεις τον απόλυτο εξευτελισμό της προσωπικότητάς σου , να γίνεται σκουπίδι η αξιοπρέπεια …μιλάω για αξιοπρέπεια ; πρέπει να τη ξεχάσεις ….αλοίμονο αν μπεις στη διαδικασία να σκέφτεσαι …αλοίμονο αν διαθέσεις συναισθήματα ….όχι το μόνο που μπορεί να σε βοηθήσει να αντλήσεις δύναμη είναι η αναισθησία ή η προσευχή να σε λυπηθεί ο Θεός και να σε βοηθήσει .<br />Δοκιμάζεσαι με τα δικά σου όρια , τα ατομικά σου …βλέπεις τον εαυτό σου δίχως καθρέφτη …νοιώθεις και συνειδητοποιείς τη δύναμή σου και τη θέλησή σου …..προσέχεις… διότι δε πρέπει να λυγίσεις …αν λυγίσεις θα συμπεριληφθείς απλά σαν ένα ακόμη στατιστικό στοιχείο .</div><div><br />Το μόνο σίγουρο είναι ότι παύεις να είσαι άνθρωπος.<br /><br />Το περίεργο είναι ότι σου ζητούν να είσαι νομοταγείς και το ίδιο το κράτος δεν είναι ,δε θα μιλήσω για κτιριακές εγκαταστάσεις αλλά για το έμψυχο υλικό που αποτελεί το κράτος .<br />Με λίγα λόγια για τους αστυνομικούς. Πιστεύετε ότι υπάρχει αστυνομία ; Όχι απλά ως σώμα , διότι ως σώμα υπάρχει αλλά αστυνομία έτσι όπως ορίζεται από τους Νόμους του Κράτους.<br /><br />Δική μου άποψη είναι πως δεν υπάρχει – ένα μεγάλο τίποτα – και η σχολή είναι μια σχολή , φυτώριο τεμπέληδων και υπερόπτων ατόμων που θα βγουν στη κοινωνία καλυμμένοι από μια στολή να βγάζουν κάθε τους κομπλεξικισμό που δε τους περνά στην ιδιωτική τους ζωή έχουν τη δυνατότητα να το βγάζουν μέσα από τη στολή τους.<br />Δεν υπάρχει αστυνομικός που να έχει γνώση του αντικειμένου εργασίας τους - κανένας - δεν υπάρχει αστυνομικός που να γνωρίζει και να είναι αυτό που θα λέγαμε στον ιδιωτικό τομέα</div><div> - επαγγελματίας αστυνομικός – </div><div><br />Δε μιλώ για τους βαθμοφόρους διότι αυτοί όλοι τους είναι πειθήνια όργανα του κάθε κόμματος και της κάθε κυβέρνησης που θα τους ανεβάσει στη βαθμολογική κατάταξη με μοναδικό σκοπό την οικονομική τους αναβάθμιση – με λίγα λόγια δε ξέρουν τι τους γίνεται!<br />Δεν αρκεί η γνώση , η τυπική γνώση να κάνουμε σωστά τη δουλειά μας , η γνώση ψυχολογίας πιστεύω πως παίζει το καθοριστικό της ρόλο .<br />Ρωτήστε τους χιλιάδες αστυνομικούς γύρω μας που έχουμε να μας προστατεύουν , άγνωστη λέξη θα σας απαντήσουν .<br />Ποιος νοιάζεται εξάλλου ; Η βάρδια να περνά και ο μισθός να μπαίνει .</div><div><br />Υπάρχουν δύο είδη αστυνομικών – οι κομπλεξικοί και άχρηστοι της κοινωνίας που , δόξα τω Θεώ με το υπέροχο σύστημα …..κάλυψαν τα προς το ζειν……και έχουν ένα επάγγελμα με απροσδόκητα καλές αποδοχές , και οι αστυνομικοί που κάνουν τη δουλειά τους και προσέχουν – όχι γιατί το διδάχθηκαν αλλά διότι είναι Άνθρωποι – ναι δεν έχω ορθογραφικό λάθος – με Α κεφαλαίο – δεν μπορούν να αντιπαλεύουν με τη συνείδησή τους και έτσι συμπεριφέρονται σωστά .</div><div><br />Επαγγελματίας αστυνομικός δεν υπάρχει!!!!</div><div> </div><div>Αλοίμονο σε όποιον πέσει από κακοτοπιά στα δίκτυα τους ...αλοίμονο !!<br /><br /><br /><br /><br /><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-30858089620127464?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-47398529160017647742009-05-25T00:53:00.004+03:002009-05-25T01:03:15.222+03:00<img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5339513984943954546" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/ShnDrenQmnI/AAAAAAAAAIM/PEGxFg-nXQs/s320/kalamaria.jpg" border="0" />Το ξημέρωμα της Κυριακής με βρήκε καθισμένη σε ένα παγκάκι κάτω από το Λευκό Πύργο.<br /><br />Ποτέ δεν είχα αυτή τη πόλη με αγάπη στο μυαλό μου - για κανέναν ιδιαίτερο λόγο - ίσως για πολλούς …..<br /><div><br />Βλέπεις η καταγωγή μου από Πειραιά , υπάρχει μια αντιπαλότητα ….ερυθρόλευκο …με ασπρόμαυρο<br /><br />Καθισμένη στο παγκάκι βλέποντας μπροστά μου ….τη Θεσσαλονίκη …να ανοίγει τα χέρια της , την αγκαλιά της στο θερμαϊκό …αυτή η καμπύλη που σχηματίζει …σα να σου λέει …έλα να σε κλείσω μέσα στην αγκαλιά μου , θα νοιώσεις ασφαλής.<br /><br />Πέρασαν αλλόκοτες σκέψεις ...χορεύοντας μέσα στο μυαλό μου , η μια πίσω από την άλλη ….σκέφτηκα την Ελένη ….μια αντίπαλος μου Θεσσαλονικιά για τη καρδιά ενός συμφοιτητή μας ….Θεέ μου , τι όμορφη γυναίκα …δε θα ξεχάσω ποτέ τα σχόλια συμφοιτητών που έλεγαν ….Θεσσαλονικιά παιδί μου …φαίνεται από μακριά …<br /><br />Τη Μαρία , φίλη μου , γνήσια κοπέλα από σπίτι …όσες φορές έτυχε να διανυκτερεύσω ή να διανυκτερεύση αυτή σε μένα , σηκωνόταν το πρωί .....ακόμη και μετά από ξενύχτι , τίναζε τα παπλώματα , ελληνικό καφέ , τσιγαράκι …… αυτό το γνήσιο ελληνικό …και το κυριότερο …να γυρίσουμε και το φλυτζάνι …να δούμε βρε παιδί μου …αυτό το Συνταγματικό θα το περάσουμε τελικά ;<br /><br />Τι ωραία που χαράζει ….σιωπή θανάτου …στο πιο κεντρικό σημείο της Θεσ/νίκης , μπορούσες να ακούσεις το παραμικρό …..μέσα όμως σε αυτή τη σιωπή άκουγες το θερμαϊκό να αναστενάζει , ένοιωθες τα αναφιλητά του …και αυτό το δροσερό αεράκι ερχόταν να σου δίνει απαλά χαστούκια …να σε ξυπνά……επ ….που είσαι;<br /><br />Αλήθεια που είμαι στο παρελθόν – στο παρόν – στο μέλλον ;<br /><br />Καθισμένη σε ένα παγκάκι - βλέποντας μπροστά μου, τα κιόσκα για την επικείμενη έκθεση βιβλίου ….τη θάλασσα βαθειά και ήρεμη …..το βλέμμα μου να φεύγει προς τη γραμμή του ορίζοντα …και να μη μπορώ να τον βρώ…..<br /><br />Σπάνια είμαι από αυτή τη πλευρά …συνήθως βρίσκομαι από την απέναντι …εκεί κοντά στον Όλυμπο βλέποντας τα φώτα τούτης της πόλης ..πυκνές πυγολαμπίδες ….πυκνά σπίτια ….πυκνοί άνθρωποι … πυκνές σχέσεις ;<br /><br />Τι απόλαυση αυτό το ξημέρωμα ….σε μια πόλη …που πάντα την έβλεπα εχθρικά ….υποτιμητικά …δεν υπήρχε αιτία …μη με ρωτήσεις το γιατί …έτσι απλά ..από ένστικτο.<br /><br />Και όμως αυτό το ξημέρωμα την ερωτεύτηκα …πριν καταλήξω σε αυτό το παγκάκι ..ήμουν στα κάστρα …τελικά βρε Θεσσαλονίκη μου, τι είσαι ;<br /><br />Μια Ευρωπαϊκή πόλη , συμπρωτεύουσα , ανατολή , δύση …τι είσαι;<br /><br />Θέλω να ανάψω ένα τσιγάρο….έχω χρόνια να καπνίσω ….μέσα σ’αυτή τη σιωπή θέλω να φωνάξω ….πόσο σ’αγαπώ<br /><br />Ναι , μη με ρωτήσεις το γιατί …έτσι απλά …όσο απλά σου γυρνούσα τη πλάτη τόσο απλά θέλω να σε σφίξω τώρα …να ρουφήξω όλη σου την αγάπη…<br />Φαντάζεις σα Βυζαντινή Αυτοκράτειρα …σίγουρη για τον εαυτό σου …τόσο σίγουρη ώστε να απλώνεις και να μοιράζεις την αγάπη σου ....δίχως να φοβάσαι τίποτα…<br /><br />Αλήθεια πόσο γυμνή είσαι …πόσο αληθινή …πόσοι πολιτισμοί πλέκουν αυτή την ομορφιά σου ..πόσα δε γνωρίζω για σένα …νοιώθω το αεράκι να με σπρώχνει ακόμη πιο βαθειά στην αγκαλιά σου …..<br /><br />Ξημέρωσε για τα καλά ….φως …η πρώτες αχτίδες του ήλιου καθρεφτίζονται στα νερά σου ….κάποιοι βγήκαν για το πρωινό τους περίπατο … οι καμπάνες των εκκλησιών σου μας καλούν …..δε μπορώ να σηκωθώ …είμαι μαγεμένη ….<br /><br />Σε αγάπησα Θεσσαλονίκη μου έτσι απλά αυτό το ξημέρωμα της Κυριακής </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-4739852916001764774?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-78587497838412213652009-05-20T23:37:00.008+03:002009-05-20T23:55:34.445+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/ShRsrk5AENI/AAAAAAAAAIE/83yAnkhZ90o/s1600-h/kultur_vallotton_i02.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5338010954233811154" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 261px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/ShRsrk5AENI/AAAAAAAAAIE/83yAnkhZ90o/s320/kultur_vallotton_i02.jpg" border="0" /></a><br /><div>Άνοιξα τα εισερχόμενα μηνύματα - και εμφανίστηκε το όνομα σου -<br />μήνυμα 8 .17 πμ<br /><br />με το δάκτυλο πάνω στο κέρσορα σκέφτηκα – κλάσματα δευτερολέπτου να ανοίξω ? </div><br /><div>Μετά απ’ αυτό το σκληρό σου ….Αντίο …υπήρχε κάτι ακόμη να μου πεις ?<br />Πως μπορούσα να κρατηθώ και να μην πατήσω ..αυτή τη μικρή δίοδο που τόσο καιρό μου έδινε την απόλυτη ευτυχία …Απόλυτη ?<br />Απόλυτη ….μέσα από μια οθόνη ?<br /><br />Άσε, θα το σκεφτώ αργότερα…πάτησα ….<br />…………………..<br /><br /><em>σαν ελαφρύς αέρας , σαν χάδι παιδικό , το βλέμμα <strong><span style="color:#cc0000;">του</span></strong> πάνω σου στάθηκε.</em></div><br /><div><em><br />Και στάθηκε σε τούτα τα δυό σου μάτια , που αστράπτουν , που φεγγοβολούν , στης νύχτας το σκοτάδι οδηγούν τα βήματά <span style="color:#cc0000;"><strong>του</strong> </span>, να μη σκοντάψει στις παγίδες , να μη παραπατήσει.</em></div><em><br /><div><br />Σε τούτα τα δυο μάτια , στα δυό σου πέλαγα... εκεί στάθηκε ο νους <strong><span style="color:#cc0000;">του</span></strong>...</div><br /><div><br />στις δικές σου θάλασσες , στα ονειρεμένα σου ταξίδια μήτε ο Οδυσσέας δε σε φτάνει κι οι άνθρωποί σου , σύντροφοί <strong><span style="color:#cc0000;">του</span></strong> , συνταξιδιώτες σου ψυχή μου αθάνατη.</div><br /><div></div><br /><div>Στα φουρτουνιασμένα σου κύματα , να μην παλεύεις μόνη , να σου αλαφρύνει το βάρος της πικρής σωτηρίας ,στην αρμύρα σου , σ' αυτή τη γλυκειά σου γεύση....</div><br /><div></div><br /><div>δυο λόγια δε σου φτάνουν , δε σου αρμόζουν , δε σου πρέπουν , </div><br /><div><br />δε σου πρέπει τίποτε παρά μόνο του θεού ο άφθαστος έρωτας , η δική του αγάπη , η αμόλυντη ματιά του...</div><br /><div><br />να σε συντροφεύει... ανάξια για σένα των ανθρώπων η παρέα...το βλέμμα <strong><span style="color:#cc0000;">του</span> </strong>πάνω σου στάθηκε...κι ενοιωσε την καρδιά <strong><span style="color:#cc0000;">του</span> </strong>να μεγαλώνει...</div><br /><div><br />σαν το μικρό παιδί που δειλά αναζητά της μάνας το χέρι στην πρώτη <span style="color:#cc0000;"><strong>του</strong> </span>βόλτα , σε τούτο τον κόσμο , τον τραχύ...</div><br /><div><br />και περιμένει εκεί ... να <span style="color:#cc0000;"><strong>του</strong> </span>δείξεις τους ανθρώπους , την αγάπη , τον έρωτα ...</div><br /><div><br />δείξε <strong><span style="color:#cc0000;">του</span></strong> την περήφανη ψυχή σου , την αθώρητη καλοσύνη σου , τον λυγμό σου...</div><br /><div><br />δείξε <strong><span style="color:#cc0000;">του</span></strong> τί να προσέχει...στη δική σου γη , στα χνάρια σου επάνω , στα δικά σου πατήματα... σπαρμένα λουλούδια πολύχρωμα του αίμα <span style="color:#cc0000;"><strong>του</strong> </span>, πληγιασμένα , γερμένα στου αγέρα την μανία...</div><br /><div><br />σε μια σιωπή που φωνάζει , πέρα απ' την δική της κραυγή...</div><br /><div></div><br /><div>δυο κουβέντες δεν είναι για σένα , με δυο κουβέντες δεν ανθίζει το σύμπαν , δε γαληνεύει η θάλασσα....<br /></em></div><br />Όλα αυτά τα ..<strong><em><span style="color:#cc0000;">του</span></em></strong>…. δικά σου , τα υπόλοιπα δικά μου …..<br />Όλα αυτά τα ..<strong><em><span style="color:#cc0000;">του</span></em></strong>…εσύ , και εγώ …..?<br />Μπορώ να είμαι όλα αυτά που ως ύμνο αναφέρεις ….πόσο βάρος μου εναποθέτεις ….τολμώ να ονομάσω την Αγάπη σου βάρος ……μα ,<br />πίστεψέ με …είναι ασήκωτο αυτό το φορτίο .<br /><br />Και όμως εγώ στέκομαι ..και εσύ τρεις φορές με έδιωξες ….τρεις φορές μου έκλεισες τη πόρτα …και εγώ στέκομαι …αγέρωχη να περιμένω…<br /><br />Η συνοχή μου χάθηκε , επήλθε αποσύνθεση …μια παράξενη διαύγεια που πηγάζει από απόγνωση ...ένοιωσα σα μαριονέτα που την εξυψώνεις και μετά την αφήνεις στα βράχια να γκρεμοτσακιστεί.<br /><br />Αποσβολωμένη , πνιγόμουν από ερωτηματικά …σύμβολα της απόπειρας του νου , να συλλάβει το χάος …Γιατί σε μένα ? Γιατί τώρα ?.......<br /><br />Με το μυαλό μου ερευνούσα το παρελθόν ,ψάχνοντας για σημάδια , οιωνούς ώστε να αιτιολογήσουν το παράλογο που με κυκλώνει ..<br />κάτι ….μια δικαιολογία …κάτι που θα είναι βάλσαμο στη πληγή μου …..<br /><br />Κάτι που μπορεί αυτές τις σκόρπιες τελείες και παύλες της ζωής μου να της ενώσει…..<br /><br />Η αποχώρησή σου …τόνισε την ανεπάρκεια του συνειδητού νου.<br /><br />Στράφηκα και πάλι προς τη μοίρα …ένοιωσα άλλη μια φορά τη θεία φύση της προέλευσης του έρωτα …έψαξα μόνη μου να βρω σε τι έφταιξα .......<br /><br />…θέλησα να κρατήσω τον έρωτα στη ζωή μου κι όμως τον σκότωσα .<br />Το έγκλημα το είχα υποστεί χωρίς να καταλαβαίνω ότι εγώ το διέπραττα ….τώρα αναζητούσα το αδίκημα ….δεν ξέρω όμως τι ακριβώς έκανα ….έτσι ομολόγησα τα πάντα.<br /><br />Έγινα κομμάτια ψάχνοντας να βρω μέσα μου ….δεν άντεχα να βλέπω το πρόσωπό μου στον καθρέφτη …ζούσα μια τραγωδία στη θεατρική σκηνή του μυαλού μου …όσο …και να πάλευα η μοίρα με είχε καταραστεί …όχι στην εξωτερική ζωή ….αλλά μέσα μου …στα σωθικά μου ……<br /><br />Εσύ το …<strong><em><span style="color:#cc0000;">του</span></em></strong> …και εγώ όλα τα υπόλοιπα ……λόγια από σένα….. εσύ που τρεις φορές γύρισες .....έφυγες ……<br /><br />Λόγια δικά σου …για τα μάτια μου …αυτά που ποτέ δε χαμήλωσαν …σε κοιτούσαν εκεί ψηλά….. τυφλωμένη από τη λάμψη……. ενός Βυζαντινού Αυτοκράτορα<br /><br />Σηκώσαμε άγκυρα για το ταξίδι μας …τη φοβήθηκες τη θάλασσα…<br /><br />Εσύ το αγοράκι με τα κοντά παντελονάκια …γυρνώντας από τα ψώνια ή τη βόλτα στη πόλη …πριν την επιστροφή στο σπίτι …άναβες το κεράκι σου στον Αγιο Μηνά…ένα κεράκι που έλιωνε ….όπως λιώνει τώρα η ψυχή σου ….λιώνει από αγάπη …αγάπη προς το Θεό ……που έχει απλώσει το δίχτυ πάνω σου ……σε προστατεύει ......<br /><br />Περιμένεις να σου δείξω τους ανθρώπους , την αγάπη , τον έρωτα …..σε κάθε μου βήμα έστρεψες τη πλάτη σου …..φοβήθηκες ………?<br /><br />Έτρεξες να κρυφτείς ……σε μια σιωπή που ουρλιάζει ….μου διαπερνά το μυαλό …το είναι μου …..και καταδίκασες εμένα σε μια κραυγή που σιωπά ….δεν έχει ήχο ……στέκεται αγέρωχα να περιμένει<br /><br /><br />……σταμάτησέ μου τη καρδιά και θα καρδιοχτυπώ με το κεφάλι<br />και αν κάνεις το κεφάλι μου συντρίμμια… στάχτη …εγώ μέσα στο αίμα μου θα σ’ έχω πάλι……( στίχος από Ράινερ Μαρία Ρίλκε )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-7858749783841221365?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-60565642483191325862009-05-18T22:29:00.012+03:002009-05-18T22:57:05.436+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/ShG6rQ0jJxI/AAAAAAAAAHk/x3_jmepjlBc/s1600-h/heinrich-johann-fuessli-das-schweigen-03232.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5337252285823264530" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 258px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/ShG6rQ0jJxI/AAAAAAAAAHk/x3_jmepjlBc/s320/heinrich-johann-fuessli-das-schweigen-03232.jpg" border="0" /></a> <div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/ShG6fOfahbI/AAAAAAAAAHc/e40421cVED4/s1600-h/heinrich-johann-fuessli-das-schweigen-03232.jpg"></a><div><strong><strong><span style="font-family:courier new;color:#333333;">Αυτό 'ναι η νοσταλγία - </span></strong></strong></div><div><strong><strong><span style="font-family:courier new;color:#333333;">να κατοικείς στο κύμα<br />και να μην έχεις πατρίδα μες στο χρόνο.<br /><br />Και οι επιθυμίες αυτό είναι -</span></strong></strong></div><div><strong><strong><span style="font-family:courier new;color:#333333;">σιγαλή συνομιλία<br />της αιωνιότητας με καθημερινές ώρες.<br /><br />Και η ζωή είναι αυτό - </span></strong></strong></div><div><strong><strong><span style="font-family:courier new;color:#333333;">ώσπου απο το ένα χτές<br />να βγει η μοναχικότερη απ'τις ώρες ώρα<br />που , </span></strong></strong></div><strong><strong><div><br /><span style="font-family:courier new;color:#333333;">διαφορετικά απ'τις άλλες αδελφές της<br />γελώντας , </span></div><div><br /><span style="color:#333333;"><span style="font-family:courier new;">μπροστά στο αιώνιο μόνο θα σωπάσει.<br /><br /><br /></span><span style="font-family:courier new;">ΡΑΙΝΕΡ ΜΑΡΙΑ ΡΙΛΚΕ</span></span></strong></strong></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-6056564248319132586?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-19673655387838533652009-05-17T13:44:00.002+03:002009-05-17T13:51:22.227+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sg_rPywsxuI/AAAAAAAAAG8/44gbI99z3Qw/s1600-h/LIONTOS+FOTOS+031.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sg_rPywsxuI/AAAAAAAAAG8/44gbI99z3Qw/s320/LIONTOS+FOTOS+031.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336742740013926114" /></a><br /><br />Πέρασε γι’ άλλη μια χρονιά η Eurovision …..έλαβε τέλος…μετά από τους προκαταρκτικούς φανφαρισμούς …έρχονται οι αναλυτές των πάνελ …<br /><br />Τι έφταιξε βρε παιδιά ?<br /><br />Τι άραγε ? ‘Όλα τα υπόλοιπα εκτός από εμάς τους ίδιους …πόσο εύκολα βρίσκουμε ψεγάδια κοιτώντας γύρω μας ….πόσο δύκολο να δούμε τον εαυτό μας …<br /><br />Καλέ ,κανένας καθρέφτης υπάρχει ?<br /><br />Σάκη ήσουν καλός , επαγγελματίας , καλά ρυθμισμένο ρομποτάκι απ’ όλους τους κατασκευαστές σου…..<br /><br />Ποιος νίκησε ? Αυτός που απλά ήταν ο εαυτός του ….επικριτικός εκεί που ένοιωθε να είναι , αγέλαστος διότι δεν είχε κάτι να γελάσει και υπομονετικός σε κάθε υπεροπτική ερώτηση ελλήνων δημοσιογράφων…<br /><br />Μια παροιμία λέει όποιος γελάει τελευταίος , γελάει καλύτερα !<br /><br />Τι γεύση μας αφήνει ….κάθε χρόνο τα ίδια …κουδουνάκια που χτυπούν δε βρίσκουν παραλήπτη …ζούμε σε ένα κόσμο πλασματικό …μόνον εμείς τον αντιλαμβανόμαστε ….<br /><br />Τρέχουμε σαν έθνος πίσω …τι υπάρχει καινούργιο στη μουσική σκηνή …αυτό θα αντιγράψουμε …τι υπάρχει στη κοινωνική σκηνή αυτό θα αντιγράψουμε ….τι υπάρχει στη πολιτική σκηνή …αυτό θα αντιγράψουμε…..κοκ<br /><br />Κάτι σα πειρατικά CD. Αυτό είναι το έργο που παρουσιάζουμε …..<br />Που πήγε βρε παιδιά η αυθεντικότητά μας ;<br /> Υπάρχει , εκεί στην άκρη , στα παρασκήνια ….βλέπεις δε πουλάει ……<br /><br />Αναφορές σα το ποιητή Φανφάρα στο ένδοξο παρελθόν μας του Σωκράτη , της Δημοκρατίας , της Ιατρικής , της Αρχιτεκτονικής….που στην ουσία ούτε αυτό δε γνωρίζουμε ….διότι αν γνωρίζαμε θα τιμούσαμε…..<br /><br />Ας κατέβουμε λίγο από το χαλασμένο καλάμι μας ….συγκεντρωθείτε παιδιά ..αυτό που παρουσιάζουμε δεν είμαστε εμείς …δε μπορεί να είμαστε υπερόπτες …μέσα από λιβάδι φαιδρότητας μέσα από ανύπαρκτη βάση αξιών ….<br /><br />Δεν είναι αργά ….φωτισμένοι δεν είναι μόνο …όσοι στέκονται μπροστά σε τεχνιτές λάμπες ……υπάρχουν και κάτω από το μοναδικό φως του ελληνικού ουρανού….<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-1967365538783853365?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-85842021478859864102009-05-16T09:56:00.006+03:002009-05-16T10:15:28.836+03:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sg5nFw9J99I/AAAAAAAAAGk/aHcxcXToP88/s1600-h/bilder_segantini-giovanni--goettin-der-liebe-793508.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 276px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sg5nFw9J99I/AAAAAAAAAGk/aHcxcXToP88/s320/bilder_segantini-giovanni--goettin-der-liebe-793508.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336315957219030994" /></a><br />Μ'αρέσει όταν σωπαίνεις γιατί είναι σα να λείπεις ,<br />και μ'ακούς από μακριά και η φωνή μου δε σε φτάνει.<br />Μοιάζει σαν να έχουνε τα μάτια σου πετάξει <br />και μοιάζει σαν να του έκλεισε το στόμα ένα φιλί.<br /><br />Όπως όλα τα πράγματα είναι γεμάτα απ'την ψυχή μου,<br />προβάλλεις απ΄τα πράγματα , γεμάτη απο ψυχή μου .<br />Πεταλούδα του ονείρου, με τη ψυχή μου μοιάζεις,<br />και μοιάζεις με τη λέξη μελαγχολία.<br /><br />Μ'αρέσει όταν σωπαίνεις και είσαι σαν απόμακρη.<br />Κι είσαι σαν παραπονεμένη , πεταλούδα σε νανούρισμα <br />και με ακούς απο μακριά , και η φωνή μου δεν σε φτάνει <br />άφησέ με να σωπαίνω με τον τρόπο της σιωπής σου.<br /><br />Άσε με και να σου μιλώ πάλι , πάλι με τη σιωπή σου <br />που΄ναι σαν λάμπα φωτεινή , απλή σαν δαχτυλίδι.<br />Είσαι όπως η νύχτα , σιωπηλή κι έναστρη.<br />Η σιωπή σου είν΄από αστέρι, τόσο μακρινή και απλή.<br /><br />Μ ΄αρέσει όταν σωπαίνεις γιατί είναι σα να λείπεις.<br />Πονεμένη κι απόμακρη σαν να είχες πεθάνει.<br />Μια λέξη τότε , ένα χαμόγελο αρκούν.<br />Κι είμαι χαρούμενος , χαρούμενος που αυτό δεν αληθεύει.<br /><br /><br /><strong>Πάμπλο Νερούδα</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-8584202147885986410?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-37006130120626733152009-05-12T23:59:00.003+03:002009-05-13T00:09:20.652+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sgnj-Z5f35I/AAAAAAAAADM/YeFNnOhY0q8/s1600-h/FOTO3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5335045894840508306" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 160px; CURSOR: hand; HEIGHT: 160px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sgnj-Z5f35I/AAAAAAAAADM/YeFNnOhY0q8/s320/FOTO3.jpg" border="0" /></a><br /><div> Δεχόμαστε την ευτυχία πιο εύκολα όταν προκύπτει μέσα από κάτι που μπορούμε να το ελέγξουμε, κάτι που το κατορθώνουμε με μεγάλη προσπάθεια και με βάση τη λογική .<br />Η ευτυχία στην οποία όμως είχα φθάσει δεν έχει – είχε - επέλθει επειδή το είχα φιλοσοφήσει σε βάθος , δεν ήταν απόρροια προσωπικού επιτεύγματος .<br />Εκπορευόταν απλώς το ότι , χάρη σε ένα θεόσταλτο θαύμα , είχα βρει έναν άνθρωπο που η συντροφιά του ήταν για μένα πολυτιμότερη από την παρέα σχεδόν όλων των άλλων στον κόσμο.<br />Αυτή η ευτυχία είναι επικίνδυνη , επειδή ακριβώς της έλειπε η αυτάρκης μονιμότητα.<br />Η δυσκολία να αποδεχτούμε αυτή την ευτυχία , που πιθανόν να προκαλούσα και εγώ σε αυτόν τον καταπληκτικό άνθρωπο , να αποδεχτεί αυτή την ευτυχία που ένοιωθε , οφειλόταν στο ότι δε συμμετείχε στην αιτιακή ακολουθία από την οποία παραγόταν , άρα δεν ασκούσε έλεγχο στο στοιχείο που προσέδιδε ευτυχία στη ζωή μου ή στη ζωή του .<br /><br />Μου φαινόταν σαν κάτι που το είχε διευθετήσει ο Θεός και κατά συνέπεια , συνοδεύεται με τον αρχέγονο φόβο της θείας νέμεσης.<br /><br />Ο Προύστ αναφέρει την ιστορία του Μωάμεθ Β’ που , όταν διαισθανόταν ότι άρχιζε να ερωτεύεται κάποια σύζυγο από το χαρέμι του , διέταζε αμέσως να τη σκοτώσουν , επειδή δεν ήθελε πνευματικά να ζει δουλωμένος σε κανέναν.<br /><br />Εγώ η –δυνατή- είχα βγει από τη κάμαρη μου – με έβγαλες από τη κάμαρη μου και άρχισα να ερωτεύομαι , να τρέχω …….<br />διατρέχοντας έτσι και τον κίνδυνο ,ένας κίνδυνος που συνδέεται άρρηκτα στο να βασίζεις τη ζωή σου σε άλλους…..<br /><br />Άγχος ….να είσαι ερωτευμένη ….ένα άγχος που βασίζεται να είμαι σε θέση να βρίσκομαι σε επαγρύπνηση αντοχής και αξιοπρέπειας ώστε όταν η πηγή της ευτυχίας στερέψει , μπορούσε και μπορεί εύκολα να στερέψει , να μπορώ να διαχειριστώ τον εαυτό μου.<br />Στο απόγειο λοιπόν του έρωτα αισθάνθηκες την ανάγκη να τον τερματίσεις, για να μην δούμε τη λήξη του να υποκινείται από τον άλλο από δυσκολίες , από την ρουτίνα …..<br /><br />Δύσκολο να είσαι γενναίος , δυνατός στη πράξη …..Θεέ μου πόσο απέχουν τα λόγια , οι ωραίοι στίχοι , τα τραγούδια …από τη δύναμη της υπαρκτής πράξης.<br /><br />Μερικές φορές κυριαρχούσε μέσα μας , μια παρόρμηση να σκοτώσουμε το ειδύλλιο μας – εμφανής στους άσκοπους καβγάδες μας – να σκοτώσουμε ότι έχουμε πριν φτάσουμε στο φυσικό τέλος .<br /><br />Σε κάθε ερωτική ιστορία επικρεμάται η ίδια απορία – πως θα τελειώσει ;<br /><br />Είναι παρόμοιο ….όταν είμαστε σώοι και αβλαβείς να προσπαθούμε να φανταστούμε το θάνατο .<br />Υπάρχει διαφορά όμως ανάμεσα στο τέλος της ζωής και στο τέλος του έρωτα – στο πρώτο – υπάρχει η ανακουφιστική σκέψη ότι δε θα αισθανόμαστε τίποτε μετά το θάνατο -<br />Ο ερωτευμένος δεν έχει τέτοιου είδους παρηγοριά - διότι το τέλος του έρωτα σε σημαίνει το τέλος της ζωής………<br /><br />Ποιας ζωής όμως ;<br /><br />Πόσο επικίνδυνο να συνδέεις έρωτα και ζωή ….τι τρομακτικό και μόνο στο άκουσμα.<br /><br />Τα κακό με την ευτυχία είναι ότι επειδή σπανίζει τόσο , καταλήγει να μας γεμίζει με τρόμο και με άγχος ….<br /><br />Ζώντας στον τετελεσμένο μέλλοντα , θέτουμε ως υπόδειγμα μια ιδεώδη ζωή για να αντικρούσουμε το παρόν , και έτσι γλιτώνουμε από την ανάγκη να δεσμευτούμε στην τρέχουσα κατάσταση.<br />Είναι η στάση που συναντάτε σε πολλές θρησκείες , κατά τις οποίες η επί Γης ζωή είναι απλώς πρελούδιο μιας αιώνιας και πολύ πιο μακάριας ύπαρξης εν τοις ουρανοίς …….<br /><br />Σημαντικό μειονέκτημα του έρωτα …να κινδυνεύεις να γίνεις ευτυχισμένος….<br /><br />Τόλμησε να προφέρεις αυτή τη λεξούλα ; Είσαι ευτυχισμένος ; Πόσο άρρηκτα συνδεδεμένο μπορεί να είναι η ευτυχία με το άγχος ;<br />Μια πληρότητα απλά από μια …καλημέρα….από ένα μήνυμα στον υπολογιστή ……θετικό άγχος - που μπορεί να μετατραπεί σε φοβία , σε άρνηση ……φοβία άρνησης ….φοβία ύπαρξης…<br /><br />Τι περίεργο, όμορφα συναισθήματα να περιπλέκονται με άσχημα ,<br />δυο χέρια , με τα δάχτυλα μας σφιχτά πλεγμένα μεταξύ τους – μα δε το κατάλαβες ότι περπατούν πάντα πιασμένα χέρι – χέρι ;<br /><br />Σκέψου , αυτό το θάνατο δε τον διαδέχεται εγωισμός – δεν υπάρχουν δάκρυα – τελικά ακόμη και τα δάκρυα είναι επιφανειακά ……<br /><br />Στάζουν δάκρυα ; Γιατί ;<br />Μας παρουσιάζεις τη θλίψη σου , να σε παρηγορήσουμε αυτό σε βοηθά να υπερβείς το πόνο σου – τι ωραίο παιχνίδι , να είσαι το θύμα ….<br /><br />Για σκέψου πόσο εγωίστρια υπήρξα μαζί σου ….να δείχνω ότι υποφέρω …να παρουσιάζομαι μια αδύναμη …λυγίζω σε κάθε σου κουβέντα …σε κάθε σου ανάσα …..<br />Και εσύ τι αγάπησες το θύμα ;<br /><br />Δάκρυα……αδυναμία ……<br /><br />ούρλιαξα……δεν άκουσα τη φωνή μου ….μα δεν υπήρχε ήχος ;<br /><br />έκλαψα …… δε κύλησε ούτε ένα δάκρυ<br /><br />δαγκώθηκα ……μα δεν έτρεξε αίμα<br /><br />φοβήθηκα την εικόνα μου στον καθρέφτη …………ναι , εγώ είμαι<br /><br />εγώ κλαίω και ουρλιάζω να μείνεις κοντά μου………βλέπω μια γαλήνια έκφραση…….<br /><br />Μου παίζει παιχνίδι το μυαλό μου ; Βλέπω μια ουτοπική εικόνα;<br /><br />Αυτός ο καθρέφτης τι δείχνει ;<br /><br />Κυριαρχούν δευτερόλεπτα τρέλας……τι βλέπω ; δεν έχω σταματήσει δευτερόλεπτο να κλαίω , δευτερόλεπτο να ουρλιάζω ΓΙΑΤΙ …..ΓΙΑΤΙ ….<br /><br />Σηκώνω και πάλι το βλέμμα μου …..τι ήρεμο πρόσωπο , τι γαλήνη …..<br /><br />Δε μπορεί, σκέφτομαι , έχασα το μυαλό μου , αλλά συμβαίνουν γύρω μου και άλλα βλέπω….<br /><br />…………………………………………………………………………………<br /><br />Βρε Βασιλική, μου απαντά ο καθρέφτης , σήμερα στις 15.22 πέθανες ……ευτυχισμένη ….δεν υπάρχει τίποτα επιδερμικό …δάκρυ , πόνος , αίμα ….τίποτα ……πέθανε η ύπαρξή σου , η ψυχή σου , σίγασε η πνοή σου , έκλεισε τους διακόπτες η καρδιά σου ……τελείωσες ήρεμα και γαλήνια ακούγοντας ……<strong>ΑΝΤΙΟ </strong>……αυτή η βυζαντινή χροιά της φωνής του …σε μάγεψε στο τελευταίο <strong>ΑΝΤΙΟ </strong> σου ……<br /><br /> <strong>ΩΡΑΙΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ …..ΑΝΤΙΟ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ<br /><br /></strong><br /><br /><br /><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-3700613012062673315?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-57481381294651618512009-04-26T17:58:00.027+03:002009-04-26T21:12:03.388+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SfR21S7z8vI/AAAAAAAAACs/6POCT59fGDU/s1600-h/FOTO1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5329014917073990386" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 299px; CURSOR: hand; HEIGHT: 221px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SfR21S7z8vI/AAAAAAAAACs/6POCT59fGDU/s320/FOTO1.jpg" border="0" /></a><br />Η τελευταία κουβέντα που ακούστηκε .....και μετά έκλεισε η γραμμή .<br /><br /><br />Να μην έχω συγκινήσεις μήτε πόθους , μήτε επιθυμίες .<br />Να΄μαι μόλις στον αισθητό αέρα των πραγμάτων ,<br />μια αφηρημένη συνείδηση με φτερούγες σκέψης ,<br />να μην είμαι ανέντιμος ούτε μη ανέντιμος , χώρια ή μαζί ,<br />ούτε ίδιος με τους άλλους ούτε διαφορετικός απο τους άλλους ,<br />να τους ζω όλους σε κάποιον άλλο , να χωρίζω απ' αυτούς σαν κάποιος που,<br />αφηρημένος , ξεχνάει τον εαυτό του.........<br /><br />Αλβάρο Ντε Κάμπος<br /><br /><br /><p></p><p></p><p>...το διφορούμενο στον έρωτα :</p>Ο έρωτας είναι τυφλή ευλογία της φωτιάς . Μπορεί να ξεπεράσει τον εαυτό του και να τελειωθεί στην κοινωνία των προσώπων , μπορεί να γίνει ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα γλώσσα του απέραντου , γλώσσα της σιωπής , δύναμη κοινής υπηρεσίας .<br />Από το άλλο μέρος μπορεί να αντικειμενοποιηθεί και να ξαναρίξει τον άντρα και τη γυναίκα στη χωριστή τους καθένα μοναξιά , να σφετερισθεί το απόλυτο και να ξαναπέσει αφού έχει γίνει στάχτη μια ώρα , ένα μήνα ή μια ζωή......<br /><br />από το Πνέυμα του Σολζενίτσιν του Ολιβιέ Κλεμάν<br /><br /><br /><br />Μου άρεσε πάντα μια φράση που έχει χιλιοειπωθεί<br /><em>Δε μένεις εκεί όπου δε σε θέλουν</em> ...<br />σέβομαι τα βαθειά αισθήματα του άλλου , και ακόμη πιο πολύ τα αισθήματά του προς το πρόσωπό μου .<br />Δε μου επιτρέπεται να τα αγνοήσω , να τα διαστρέψω , να τα επιβάλω.<br />Επιβάλλονται συναισθήματα ;<br />Είναι η πιο ανεξάρτητη , αυτόνομη περιοχή της ύπαρξής μας.<br />Δεν μας επιτρέπεται να δίνουμε την λατρεία μας , αν ο άλλος δε θέλει.<br />Οι σχέσεις αληθινής ένωσης είναι εκείνες που διατηρούν το δικαίωμα ανά πάσα στιγμή να διαλυθούν , οι σχέσεις είναι μόνο εν ελευθερία!<br />Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι διακριτικές , είναι μονάχα από έμπνευση της αγάπης και της εκτίμησης - της κοινής χαράς του να είμαστε μαζί ....<br /><br />Χρειάζεται σοφία η ζωή για να είναι ζωή αληθινή , για να έχει ευτυχία.<br />Κι δε μιλάμε για μόρφωση και πτυχία , αλλά για εκείνη την απλή όσο και δύσκολη διάκριση , τη κρίση τη συνετή , την τίμια παρατηρητικότητα έστω , τη ταπεινή διάθεση , την περιφρόνηση του εγώ.<br />Αυτοί μάλλον θα είναι οι <em>καθαροί τη καρδία ,</em> εκείνοι που δια της καθαρής καρδιάς είναι οι μόνοι που ακόμη και το Θεό θα μπορούν να δουν.<br /><br />Πως τολμάς όμως να πεις .....πες ότι ήταν ένα παιχνίδι......<br />Ορίζεις τον άνθρωπο ένα παιχνίδι στη δική σου σκακιέρα αισθημάτων ;<br /><br />Πόσο άδικοι μπορούμε να γίνουμε , να υπάρχουμε......<br /><br />......Γίναμε αμέσως αχώριστοι , μυστικοί ,κρυμμένοι , μόνοι οι δυό μας ,ακοινώνητοι πρωτόγονοι σχεδόν , με μια περίεργη απελπισία.<br />Δεν εντοπίζεται εύκολα το γιατί - ίσως γιατί ξεπερνούσε το ανθρώπινο και το κατανοητό<br />η έλξη μας.<br />Βυθιζόμασταν ο ένας στον άλλο , σαν να προσπαθούσαμε να σκίσει ο ένας τη σάρκα του άλλου , να την ανοίξει για να φτάσει επιτέλους στη καρδιά , στη ρίζα της ύπαρξης μήπως και γαληνέψει.<br />Κάθε τόσο έκλαιγα μ' εκείνο το ανεξήγητο κλάμα του δέους και της προορατικής οδύνης -<br />Πως θα άντεχε τούτη η απόλυτη , υπερευαίσθητη ,εξωπραγματική ισορροπία μας , του σκοταδιού , στο φως μιας καθημερινότητας ;<br /><br />Πες , πως ήταν ένα παιχνίδι - τρελάθηκα !<br />Πως υπάρχει τόσος πόνος - σφαγής .<br />Θυμήθηκα όλες μου τις αμαρτίες και τι πλήρωνα , ποιούς ανθρώπους πλήγωσα εγώ κάποτε , προσευχόμουν ποτέ να μη του ανταποδώσει ο Θεός έναν τόσο μεγάλο πόνο.<br /><br />Ανακάλυψα ένα στίχο του Καβάφη τον λέω συνέχεια όπως λένε τη προσευχή<br />...Τον έχασ'εντελώς. Και τώρα πια ζητεί - στα χείλη καθενός -τα χείλη τα δικά του<br /><br />Το πιο ουσιαστικό που συνδέει δυο ανθρώπους δυνατά είναι ότι παρατηρούν μαζί το κόσμο , ο ένας με τα μάτια του άλλου , που δεν είναι τίποτα άλλο παρά η γενναιοδωρία που ο ένας προσφέρει στον άλλο.<br /><br />θα ήθελα τώρα αυτή τη στιγμή να σε κρατήσω στην αγκαλιά μου ......<br /><br />Διαβάζω τα μηνύματά του στην οθόνη μου και αναστατώνομαι ...είναι σα να με ακουμπά το σώμα του.<br /><br />Κάθισα σε μια πολυθρόνα . Το αγαπημένο μου και ζεστό σπίτι όσο περνούσε η ώρα κρύωνε , άδειαζε , ένοιωθα γυμνή σε μια τεράστια αρένα ...έζησα τη γεύση της απόλυτης δυστυχίας , το απόλυτο κενό......<br /><br />Πες , ότι ήταν ένα παιχνίδι ...και έκλεισε το τηλέφωνο...δε πρόλαβες να με ακούσεις ......<br /><br /><strong>Με πόνεσες μέχρι θανάτου και σ'ευχαριστώ </strong><br /><strong>Για να πονέσω τόσο φρικτά , φαντάσου πόσα μου χάρισες.......<br /></strong><br /><p><em><strong></strong></em></p><p><br /><br /><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-5748138129465161851?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-39545668140938589262009-04-08T18:57:00.004+03:002009-05-15T20:24:22.308+03:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SdzNYqA2D5I/AAAAAAAAACM/a5VkOzhuEeE/s1600-h/flagge+1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5322354683123470226" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 70px; CURSOR: hand; HEIGHT: 100px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SdzNYqA2D5I/AAAAAAAAACM/a5VkOzhuEeE/s320/flagge+1.jpg" border="0" /></a><br /><div>Ο έρωτας απο τη φύση του ανήκει στη σφαίρα του άρρητου και όπως όλα όσα έχουν σχέση με την ψυχή , με την πιο βαθειά και απόκρυφη διάσταση της ανθρώπινης ύπαρξης , είναι ένα μυστήριο που το συνοδέυει , η σιωπή .</div><br /><div></div><br /><div>Το να υπερπηδήσουμε το φράγμα του ανέκφραστου , να αποδώσουμε μορφή και σώμα στο άρρητο είναι ένα παράτολμο εγχείρημα " γεμάτο δέος " που μόνο οι ποιητές και καλλιτέχνες αποτολμούν.</div><br /><div></div><br /><div>Για να συλλάβουμε τις χίλιες , μεταβαλλόμενες αποχρώσεις της συνάντησής μας με τον άλλο , για να βυθιστούμε στον λαβυρινθώδη κόσμο του φαντασιακού , πρέπει να εγκαταλείψουμε κάθε μονόπλευρη προοπτική ώστε να επιτρέψουμε να αναδυθούν όλοι οι </div><br /><div>" δαίμονες " που φωλιάζουν μέσα μας .</div><br /><div></div><br /><div>Σε αυτό το μυστηριακό ταξίδι μέσα απο τα μονοπάτια του έρωτα , ο καθένας συναντάει τον άλλον και πίσω απο τον αλλο τον ίδιο του τον εαυτό.</div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>Μακάριο βλέπω , σαν Θεό </div><br /><div>κείνον που απέναντί σου στέκει και απο κοντά</div><br /><div>γεύεται τα λόγια τα γλυκά σου</div><br /><div>και το γλυκό</div><br /><div>ερωτικό σου γέλιο. Στο στήθος η καρδιά μου</div><br /><div>σπαρταρά μόλις για μια στιγμή</div><br /><div>σε αντικρίσω,</div><br /><div>και χάνεται η λαλιά μου.</div><br /><div>Θρύψαλα η γλώσσα μου , τα μέλη</div><br /><div>μου φωτιά ,</div><br /><div>τα μάτια μου θολά , δεν βλέπω πια ,</div><br /><div>και δεν ακούω , μου βουίζουνε τα αυτιά.</div><br /><div>Κρύος ιδρώτας με περιλούει , σύγκορμη </div><br /><div>τρέμω , πρασινίζω </div><br /><div>πιότερο και απο το χορτάρι,</div><br /><div>ο θάνατος θαρρώ με πλησιάζει</div><br /><div></div><br /><div>...Σαπφώ 1972.......... </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-3954566814093858926?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-31486845877100999862009-04-05T11:43:00.004+03:002009-04-05T12:14:39.959+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sdh2MUwgsVI/AAAAAAAAACE/mkl8FQIm6yA/s1600-h/flagge3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5321132913840927058" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 120px; CURSOR: hand; HEIGHT: 109px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sdh2MUwgsVI/AAAAAAAAACE/mkl8FQIm6yA/s320/flagge3.jpg" border="0" /></a><br /><div>Κάθε ατομική ύπαρξη εφόσον είναι ανθρώπινη είναι φορέας διαιωμάτων;</div><br /><div>Η λέξη "δικαίωμα"σημαίνει την απαίτηση - αξίωση ενός ατόμου , που προβλέπεται απο κάποιον κοινά αποδεκτό κώδικα Δικαίου.</div><br /><div>Η νομική κατοχύρωση των ατομικών δικαιωμάτωνθεμελιώνεται θεωρητικά απο τη φιλοσοφία του Διαφωτισμού τέλη του 18ου αιώνα.</div><br /><div>Η προστασία των δικαιωμάτων γίνεται σεβαστή όμως;</div><br /><div>Ο σεβασμός και η προσταασία μήπως είναι ένα θέμα ηθικό;</div><br /><div>Και η ηθική δημιουργεί πάνοτε και αμέσως το ερώτημα:</div><br /><div>Ποιος την ορίζει ; Ποιος ορίζει τους ανθρώπους να τηρήσουν τις διατάξεις της; Μήπως ο Θεός;</div><br /><div>Ο άνθρωπος απο τη φύση του είναι ύπαρξη λογική , η νόηση είναι φυσικό ιδίωμα κάθε ανθρώπου .</div><br /><div>Η θρησκεία διαχωρίστηκε στεγανά απο την κοινωνική οργάνωση , έγινε ιδιωτική υπόθεση , ο χωρισμός του "ιερού " απο το "κοσμικό " θεωρείται σήμερα προυπόθεση και θεμελιώδες γνώρισμα του δυτικού τύπου κοινωνιών.</div><br /><div>Η καταρράκωση κάθε έννοιας δικαιωμάτων του ατόμου ,γνώρισε πρωτοφανεί κορυφώματα στη διάρκεια του 20ου αιώνα.</div><br /><div>Αρκει να θυμηθεί κανείς την εφιαλτική τραγωδία των Παλαιστινίων , Κούρδων , Σέρβων , Ελλήνων της Βόρειας Κύπρου - για να αντιληφθει ότι κάποιοι αποφασίζουν ποιοί λαοί έχουν ανθρώπινα δικαιώματα και ποιοί πρέπει να τα στερούνται.</div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-3148684587710099986?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-31034295359434693092009-03-28T18:58:00.003+02:002009-03-28T19:15:54.852+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sc5bMkV3Z0I/AAAAAAAAAB8/w88hEh1Gfgg/s1600-h/flagge2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5318288481443080002" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 120px; CURSOR: hand; HEIGHT: 91px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Sc5bMkV3Z0I/AAAAAAAAAB8/w88hEh1Gfgg/s320/flagge2.jpg" border="0" /></a><br /><div>Πρέπει να ακτινοβολείς σιγουριά ακόμη και όταν ο ίδιος δεν είσαι βέβαιος.</div><br /><div></div><br /><div>Αυτό ισχύει επίσης και για την ευφυία.</div><br /><div>Η αβεβαιότητα είναι σύνηθες συστατικό της λογικής ανάλυσης.</div><br /><div>Για να μετατρέψεις την αβεβαιότητα αυτή σε επιτυχημένη δράση , χρειάζεται να πάρεις ένα αμφίβολο αποτέλεσμα και να πιστέψεις σε αυτό.</div><br /><div>Συνήθως αυτό είναι αρκετό...........................</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-3103429535943469309?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-15898825575022612302009-03-26T20:24:00.005+02:002009-03-26T21:18:11.038+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/ScvU4HyIHKI/AAAAAAAAABQ/NYBrdgOde7U/s1600-h/flagge7.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5317577845668060322" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 120px; CURSOR: hand; HEIGHT: 79px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/ScvU4HyIHKI/AAAAAAAAABQ/NYBrdgOde7U/s320/flagge7.jpg" border="0" /></a><br /><div>Ο ένας μέσα από τον άλλον και ο ένας για τον άλλον.</div><br /><div>Δε βιάζομαι.</div><br /><div>Έγδυσα το σώμα σου προσεκτικά.</div><br /><div>Η ηδονή δεν είναι κάτι που το παίρνουμε ή το δίνουμε.</div><br /><div>Είναι τρόπος να δίνεσαι και να ζητάς το δόσιμο του άλλου. Με οδηγείς σε έναν άλλο κόσμο ,μου προσφέρεις διέξοδο σε μια ανώτερη διάσταση ετερότητας.</div><br /><div>Μου εξασφαλίζεις τη δυνατότητα να δραπετεύσω από τον εαυτό μου και να εγκατασταθώ σε άλλο </div><br /><div>του οποίου είσαι αγγελιοφόρος.</div><br /><div>Μαζί σου μπορώ να βάλω την πραγματικότητά μου σε αργία.Είσαι το απαραίτητο συμπλήρωμα για την απο- πραγματοποίηση του πραγματικού.</div><br /><div>Το να είμαι ερωτευμένη με πάθος και ο έρωτας αυτός να ανταποδίδεται μου φαίνεται κάτι πολύ συνηθισμένο , πολύ κοινό . </div><br /><div>Δεν αποτελεί πρώτη ύλη να με ανυψώσει στο οικουμενικό.</div><br /><div>Αντιθέτως ένας έρωτας που έχει ναυαγήσει , αδύνατος παράγει ανώτερη λογοτεχνία.</div><br /><div>Είσαι τόσο όμορφος και αποφασισμένος μέσα απο τη σιωπή σου!</div><br /><div>Αναρωτιέμαι ποιο είναι το ασήμαντο που θα έπρεπε να παρατήσω και να αφοσιωθώ στο σημαντικό.</div><br /><div>Σ'αγαπώ περισσότερο από ποτέ. Νοιώθω μέσα μου ένα σπαρακτικό κενό που το γεμίζει το σώμα σου αγκαλιασμένο σφιχτά με το δικό μου.</div><br /><div>Αφουγκράζομαι την αναπνοή σου , το χέρι μου σε αγγίζει.</div><br /><div>Στην ερώτησή μου ποιο είναι το ασήμαντο να παραιτηθώ δε γνωρίζω την απάντηση, ξέρω ποια είναι η ουσία. </div><br /><div>Και η ουσία είσαι ΕΣΥ!</div><br /><div>Δε μπορεί να υπάρχει ερωτικό πάθος μια σκάλα πιο κάτω; </div><br /><div>Χωρίς τη πλήρη , την απόλυτη , την ολοκληρωτική ταύτιση;</div><br /><div>Να πονά λιγότερο;</div><br /><div></div><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-1589882557502261230?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-29798675975634459832009-03-26T12:16:00.000+02:002009-03-26T12:17:26.127+02:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SctWEB_FAzI/AAAAAAAAABI/zS08masc1E8/s1600-h/j0406884.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5317438412293473074" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SctWEB_FAzI/AAAAAAAAABI/zS08masc1E8/s320/j0406884.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-2979867597563445983?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-16597526136782702192009-03-26T12:13:00.000+02:002009-03-26T12:16:03.395+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SctVvdAdEaI/AAAAAAAAABA/rwld8kbe5KQ/s1600-h/j0424340.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5317438058769748386" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/SctVvdAdEaI/AAAAAAAAABA/rwld8kbe5KQ/s320/j0424340.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-1659752613678270219?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-65493440766041947022009-03-25T23:38:00.000+02:002009-03-26T09:10:47.989+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/ScqkllYeWBI/AAAAAAAAAA4/cmKBlywcAWI/s1600-h/j0185242.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5317243275661170706" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 210px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/ScqkllYeWBI/AAAAAAAAAA4/cmKBlywcAWI/s320/j0185242.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-6549344076604194702?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-66657000293060295572009-03-25T23:23:00.000+02:002009-03-25T23:38:28.699+02:00Η ρήση πως σε λίγα χρόνια αναλφάβητος θα θεωρείται όποιος δε μπορεί να χρησιμοποιήσει στη δουλειά του Η/Υ, όσο τρομακτική κι αν φαίνεται, αποτελεί πραγματικότητα. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα, οι Η/Υ ή αλλιώς σκεπτόμενες μηχανές, αποτελούν πλέον ένα κοινό εργαλείο για ποικίλες δραστηριότητες από τις πιο καθημερινές έως τις πιο πολύτιμες και απαιτητικές. Σκεφτήκαμε λοιπόν να τους θέσουμε στην υπηρεσία της πνευματικής μας τροφοδοσίας. Σίγουρα θα αναρωτιέστε πως; Η απάντηση θα δοθεί μέσα από τον παρακάτω διάλογο που γίνεται μεταξύ ενός υπαλλήλου τεχνικής υποστήριξης κι ενός πελάτη, ο οποίος ζητά τη βοήθειά του για να εγκαταστήσει ένα πρόγραμμα... Ας τους παρακολουθήσουμε...<br />Τεχνική υποστήριξη: Παρακαλώ, πως μπορώ να σας βοηθήσω?<br />Πελάτης: Χμ... μετά από λίγη σκέψη, αποφάσισα να εγκαταστήσω το πρόγραμμα που λέγεται "Αγάπη". Μπορείτε να με καθοδηγήσετε πως να το κάνω?<br />Τ.Υ: Φυσικά μπορώ. Είστε έτοιμος να ξεκινήσουμε?<br />Π: Είμαι λίγο άσχετος από τεχνολογία, αλλά ας προσπαθήσουμε. Τι πρέπει να κάνω?<br />Τ.Υ: Το πρώτο βήμα είναι να εντοπίσετε και να ανοίξετε το παράθυρο "Η καρδιά μου". Μπορείτε να το εντοπίσετε?<br />Π: Ναι, αλλά υπάρχουν άλλα τόσα προγράμματα που τρέχουν αυτή τη στιγμή. Υπάρχει πρόβλημα να εγκαταστήσω το "Αγάπη" ενώ τρέχουν τα άλλα?<br />Τ.Υ: Ποιά προγράμματα τρέχουν τώρα?<br />Π: Μισό λεπτό να δω... υπάρχει ένα που λέγεται "Παλιά Τραύματα", "Χαμηλή Αυτοεκτίμηση", ένα άλλο "Μνησικακία" και "Εκδίκηση".<br />Τ.Υ: Δεν υπάρχει πρόβλημα. Μόλις εγκαταστήσετε το πρόγραμμα "Αγάπη", θα διαγράψει βαθμιαία τα προγράμματα αυτά από το λειτουργικό σύστημα. Μπορεί να παραμείνουν στη μνήμη αλλά δεν θα εμποδίζουν τη λειτουργία των άλλων προγραμμάτων. Το πρόγραμμα "Αγάπη" θα αντικαταστήσει το "Χαμηλή Αυτοεκτίμηση" με μια άλλη ενότητα που λέγεται "Υψηλή Αυτοεκτίμηση". Όμως θα πρέπει να διαγράψετε οριστικά τα άλλα δύο προγράμματα, "Μνησικακία" και "Εκδίκηση". Αυτά τα δύο εμποδίζουν την εγκατάσταση του προγράμματος "Αγάπη".<br />Π: Πως γίνεται να τα διαγράψω? Μπορείτε να μου πείτε?<br />Τ.Υ: Με χαρά! Πηγαίνετε με το ποντίκι στην οθόνη σας κάτω αριστερά, εκεί που λέει "Εκκίνηση" και επιλέξτε το πρόγραμμα "Συγχώρεση" και κάντε ένα κλικ. Επαναλάβετε τη διαδικασία όσες φορές χρειαστεί μέχρι να διαγράψετε τελείως τα δύο προγράμματα.<br />Π: Α, πολύ ωραία! Έγινε κιόλας. Ωχ.. Όμως το πρόγραμμα "Αγάπη" ξεκίνησε μόνο του την εγκατάσταση. Είναι φυσιολογικό αυτό?<br />Τ.Υ: Ναι, αλλά να θυμάστε ότι έχετε μόνο την πρώτη έκδοση του βασικού προγράμματος. Θα πρέπει να συνδεθείτε με άλλες "Καρδιές" για να κάνετε αναβάθμιση.<br />Π: Ωχ! Μου εμφανίζει ένα μήνυμα λάθους που λέει: "Το πρόγραμμα δεν μπορεί να λειτουργήσει με εξωτερικές επεμβάσεις". Τι είναι αυτό?<br />Τ.Υ: Μην ανησυχείτε. Αυτό σημαίνει ότι το πρόγραμμα "Αγάπη" έχει φτιαχτεί για να τρέχει με εσωτερικές "Καρδιές" αλλά δεν έχει ακόμα τρέξει στη δική σας "Καρδιά". Σε μη τεχνική γλώσσα σημαίνει ότι πρέπει πρώτα να αγαπήσετε τον εαυτό σας πριν είστε έτοιμος να αγαπήσετε τους άλλους.<br />Π: Δηλαδή? Τι κάνω τώρα?<br />Τ.Υ: Κατεβάστε το πρόγραμμα "Αποδοχή Εαυτού" και κάντε κλικ στα παρακάτω αρχεία: "Συγχώρεση Εαυτού", "Συνειδητοποίηση της αξίας μου", "Αναγνώριση των ορίων μου".<br />Π: Εντάξει, το έκανα.<br />Τ.Υ: Ωραία. Τώρα αντιγράψτε αυτά τα αρχεία μέσα στο βασικό σας φάκελο "Η καρδιά μου". Το σύστημα θα διαγραψει οποιοδήποτε ασύμβατο αρχείο και θα διορθώσει τα λανθασμένα αρχεία. Επίσης χρειάζεται να διαγράψετε τα αρχικά με τον τίτλο "Αρνητική κριτική", "Φλυαρία". Μετά πηγαίνετε στον κάδο ανακύκλωσης και διαγράψτε τα οριστικά από εκεί.<br />Π: Έγινε! Ωπ! Ο φάκελος "Η καρδιά μου" αρχίζει να γεμίζει με νέα αρχεία. Τα "Γαλήνη" και "Πληρότητα" αντιγράφουν, μόνα τους τα αρχεία στο φάκελο "Η καρδιά μου". Είναι φυσιολογικό αυτό?<br />Τ.Υ: Ναι. Αυτό δείχνει ότι το πρόγραμμα "Αγάπη" είναι free, δηλαδή δεν χρειάζεται κωδικό ενεργοποίησης, γι'αυτό δώστε το σε όσους μπορείτε. Μπορεί κι αυτοί με τη σειρά τους να σας ανταποδώσουν μερικά καλά αρχεία για αναβάθμιση.<br />Π: Σας ευχαριστώ πολύ για τη βοήθεια!Εύχομαι λοιπόν αυτό το πρόγραμμα,αν δεν έχει τρέξει μέχρι τώρα στην καρδιά μας, η φετινή χρονία να αποτελέσει την αρχή μιας τέτοιου είδους εγκατάστασης ή όπως θα λέγαμε στα πνευματικά μιας τέτοιου είδους καρποφορίας. Κι ας μην ξεχνάμε τα λόγια του ειδικού πως μπορεί να χρειαστεί να επαναλάβουμε τη διαδικασία πολλές φορές μέχρι να τεθεί σε εφαρμογή η Αγάπη. Ας προσπαθήσουμε γιατί αξίζει!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-6665700029306029557?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-75375486544809543602009-03-25T23:10:00.000+02:002009-03-26T09:10:47.990+02:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Scqd0VU0xjI/AAAAAAAAAAw/PcSul_K7l8I/s1600-h/j0200897.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5317235832467539506" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 214px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_GmQbzIbj6ls/Scqd0VU0xjI/AAAAAAAAAAw/PcSul_K7l8I/s320/j0200897.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-7537548654480954360?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2793349021908474813.post-33343127682840738482009-03-25T22:37:00.000+02:002009-03-25T22:48:44.901+02:00<span style="font-family:trebuchet ms;"><strong>Άνθρωποι που ξέρουν ότι υπάρχει στη ζωή κάτι παραπάνω απ'ότι μπορεί να δει το μάτι...........</strong></span><br /><strong><span style="font-family:Trebuchet MS;">Το να βρούμε αυτό που θα θέλαμε να κάνουμε περισσότερο απο κάθε άλλο πράγμα στη ζωή μας και να τραβήξουμε με θάρρος, ακλόνητη αποφασιστικότητα και επιμονή.</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Trebuchet MS;">Σαν αντάλλαγμα για αυτήν την προσπάθεια , θα μας χλευάσουν και θα μας εξοστρακίσουν φίλοι και συγγενείς..........</span></strong><br /><strong><span style="font-family:Trebuchet MS;"></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2793349021908474813-3334312768284073848?l=vasilikirimpa.blogspot.com' alt='' /></div>Vasiliki Rimpahttp://www.blogger.com/profile/10940635391661426859noreply@blogger.com3